Εκατό λογιων χαπάκια!

20140309-100022.jpg

Η φωτογραφια ειναι απο το κομοδινο μου, αφου πηρα κι εκρυψα στο ντουλαπι του μπανιου τα υπολοιπα πεντε κουτακια με διαφορα χαπια.

Σημερα θα πουμε λιγα πραγματα που δεν ειναι ισως πολυ φιν φον και θα ξεφυγουμε απο την διαθεση και το υφος  που προσπαθω να κρατω σε αυτο εδω τον χωρο.   Η διαθεση ομως ενος χωρου σαν αυτον, αντικατοπτριζει την διαθεση του γραφοντος, και πρεπει να ομολογησω οτι εδω και καιρο, προσπαθω να την κρατησω ψηλα με νυχια και με δοντια. Και συνεχιζω να προσπαθω, ισως τωρα με μεγαλυτερη επιτυχια σε σχεση με δυο μηνες πριν.

Θυμαμαι πριν απο εικοσι χρονια που ειχε ερθει η μαμα εδω στην ” πρωτευουσα ”  να περασουμε μαζι δυο μηνες τον χεομωνα. Ειχε φερει μαζι της ενα βαλιτσακι με διαφορα χαπια, τοσο πολλα που τρομαξα. Εκεινη ηξερε τι ειναι το καθενα και τα επαιρνε με ευλαβεια στην ωρα τους.  Το ενα για την μνημη, το αλλο για την χοληστερινη, το παραλλο για τις κραμπες.  Και ενω ηταν ανθρωπος με πολυ καλη υγεια γενικα,  κουβαλουσε μαζι της ενα ολοκληρο φαρμακειο.

Στην προσπαθεια μου να ξεπερασω ενα ας πουμε  αθωο προβλημα ισχυαλγιας, τον Γεναρη καπου ξεπερασα τον εαυτο μου και για να μην τα πολυλογω,  ενα μηνα πριν βρεθηκα στις πρωτες βοηθειες μη μπορωντας να σταθω στα ποδια μου.   Απο τοτε μεχρι τωρα -ναι σε ενα μηνα-  πολλα εχουν αλλαξει προς το καλυτερο και κυριως ο τροπος που αντιμετωπιζω το προβλημα μου που εκτος απο φυσιολογικο ηταν και ψυχολογικο.   Δεν θα επεκταθω σε αυτο,  γιατι ακομα προσπαθω,  ισως οταν περασουν ολα να επανελθω.

Βρεθηκα ομως ξαφνικα με εξι συνταγογραφημενα φαρμακα στο κομοδινο μου, απο μυοχαλαρωτικα, αντιφλεγμονωδη,  αναλγητικα, στεροειδη, βιταμινες, σπασμολυτικα, μεχρι και οπιωδη.   Ενενηντα χαπια σε καθε συνταγη.  Η αληθεια ειναι οτι χωρις αυτα, δεν  θα αντεχα τις δυο πρωτες μερες μετα το.. συμβαν.    Και μεσα στον πονο μου τρομαξα.  Με ποση ευκολια βρεθηκαν ολα αυτα διπλα μου!   Οποιο σε βοηθησει!  Η μεριμνα του να τα παιρνω με γνωση ποια δεν επιτρεπονται ταυτοχρονα, δικη μου. Δοκιμασε αυτο δοκιμασε κι εκεινο.  Αν εγω δεν ειχα τον ελεγχο των πραξεων μου και τη γνωση, θα μπορουσα να εκτραπω ευκολα,  και ισως αν ο γιατρος μου (για εικοσιπεντα χρονια) δεν με ηξερε ισως να μη μου τα εδινε.   Οσοι δεν εχετε βρεθει σε τετοια κατασταση, δε φανταζεστε ποσο ευκολο ειναι να εξαλειφεις τον πονο για μερικες ωρες με ενα χαπακι. Διαβασα προχθες ενα αρθρο που εβαλε μια φιλη στο φεησμπουκ για τον εθισμο στα φαρμακα, διαβασα ενα σωρο πληροφοριες για μακροχρονια ολεθρια αποτελεσματα και πατησα φρενο.

Τι εγινε σε διαστημα ενος μηνος;   Χλαρωσα και σταματησα να τρεχω σε οποιον υποσχοταν οτι εχει την θεραπεια, με εβαζε να κανω τουμπες  ,  και μου εδινε ενα φαρμακο ακομα.  Σταματησα να ακουω σε οποιον ελεγε … μπορεις κανε το,  ενω εγω δεν αισθανομουν ετοιμη να το κανω.   Βρηκα ενα ειδικο που κανει accu-pressure που με ακουει.  Ξερω οτι ειναι εναλλακτικη θεραπεια, αλλα με βοηθαει να χαλαρωνω, να μην πονω  κι αυτο για μενα ειναι σπουδαιο.  Ολα αυτα τα μυικα θελουν χρονο,  ας περνα πιο χαλαρα χωρις χαπια. Μαθαινω να ακουω το σωμα μου.  Σταματησα τα αγχολυτικα που επαιρνα για μια εβδομαδα.  Εκρυψα τα οπιωδη να μη τα βλεπω. Εκρυψα και τα υπολοιπα.   Κρατησα ενα αντιφλεγμονωδες που δεν μου προκαλει αλλα συμπτωματα αλλα κι αυτο δεν το παιρνω καθε μερα.   Παρακαλεσα για ανοιξη και ηρθε.   Κινουμαι ,  βγαινω και περπαταω, οδηγω , πηγαινω στο γραφειο, και συνηδειτα προσεχω καθε μου κινηση καθε μου σταση.   Προσεχω την διατροφη μου και αυξησα λιγο την πρωτεινη.  Ξερω παρα πολυ καλα οτι εχω ακομα προβλημα με φοβο και αγχος.  Φοβαμαι τα πισωγυρισματα σαν εκεινο πριν ενα μηνα.   Ξερω οτι ειναι θεμα χρονου να το ξεπερασω.   Πολλες φορες ομως ερχονται σε συγκρουση αυτα που θελουμε με αυτα που πρεπει και με αυτα που μας λενε να κανουμε.

Στο ταξιδι της ισορροπιας -θα το κανω εδω- θα ευχαριστησω την αγαπημενη φιλη μου Λενα που ειναι τοσο κοντα μου σε αυτη τη φαση αν και μακρυα.  Φυσικα πολλοι αλλοι εδειξαν ενδιαφερον και συμπαρασταση και τους ευχαριστω απο τα βαθη της καρδιας μου.  Την Λενα ομως την γνωρισα μεσα απο αυτο τον χωρο  πριν μερικα χρονια και οπως πολλοι αλλοι που γνωρισα εδω, ειναι φιλη ζωης.

Σας φιλω γλυκα.

μια λαμπαδα ισα με το μποι της Καρυατιδας, στη χαρη σου θα αναψω αγιε μου Γιωργη Κλουνη

karyatis

Λιγα λογια σημερα για το πολυσυζητημενο γεγονος της απαντησης του ωραιοτατου Τζωρτζ Κλουνευ σε Ελληνιδα δημοσιογραφο, κατα την διαρκεια Press Conference. Ο γνωστος ηθοποιος απαντησε θετικα στην ερωτηση αν τα κλεμμενα εργα τεχνης της Ελληνικης αρχαιοτητας, πρεπει να επιστραφουν απο το Βρεττανικο μουσειο στην χωρα και στον τοπο που ανηκουν.  Και φυσικα απαντησε ναι.  Η Press Conference εγινε με αφορμη την τελευταια ταινια του Τζωρτζ, και το βρισκω πολυ φυσικο  και επικοινωνιακο επαγγελματικα να απαντησει οπως απαντησε.
Την προηγουμενη της συνεντευξης -οπως και καμια αλλη προηγουμενη ημερα – δεν νομιζω πως ο συμπαθεστατος Τζωρτζ ειχε σκεφτει ποτε να ασχοληθει με τις κλεμμενες αρχαιοτητες.  Ισως να ηξερε για αυτα, ισως πραγματικα να πιστευει οτι καλο θα ηταν να γυρισουν στον τοπο τους, ομως ποτε μα ποτε, δεν αρχισε απο μονος του καποια σχετικη διαδικασια ουτε εκανε καποια εθελοντικη κινηση.
Αν ειχε, τοτε τουλαχιστο θα ηξερε πως ο Παρθενων βρισκεται στην Αθηνα και το Πανθεον (οπως αποκαλεσε τον Παρθενωνα)  στο Παρισι.
Πολλοι καλλιτεχνες παγκοσμιας εμβελειας, αποφασιζουν καποια στιγμη στην ζωη τους να ασχοληθουν με καποιο κοινωνικο, πολιτικο, η πολιτιστικο θεμα, και πολυ καλα κανουν γιατι θα τους προσεξει ο κοσμος. Η δημοτικοτητα ενεργει υπερ της δημοσιοτητας.
Εδω ομως τα πραγματα συνεβησαν εντελως διαφορετικα.
Τα μηντια και πολλοι χρηστες κοινωνικων ιστοσελιδων μονο που δεν τον ανακυρηξαν εθνικο ηρωα. Παρ’ ολα αυτα, τα δημοσιευματα ταραξαν τα νερα και μια προσφατη στατιστικη ερευνα συην Μ. Βρεττανια, ενα ποσοστο 88% Βρεταννων εδειξε να συμφωνει με την επιστροφη των αρχαιοτητων στην Ελλαδα. Δεν γνωριζω σε τι πληθυσμιακο δειγμα εγινε αυτη η ερευνα, οποτε (οπως κανω με καθε στατιστικη ερευνα) αμφισβητω καπως το αποτελεσμα. Οπως αμφισβητω οτι θα δουμε συντομα την ξενητεμενη καρυατιδα να ταξιδευει στην Ελλαδα.  Κατι τετοιο θα ανοιγε τεραστια πληγη στο Βρεττανικο μουσειο και αυτο δεν τους συμφερει.
Το θεμα της επιστροφης των αρχαιων μνημειων ειναι θεμα πολλων δεκαετιων και ακομα και σε σοβαροτερες προσπαθειες απετυχε. Θελω κι εγω, οπως ολοι οι Ελληνες, να επιστραφουν ολα αυτα στον τοπο μας, ιδιαιτερα τωρα που υπαρχει υποδομη και χωρος να τα δεχτει σωστα. Το Μουσειο της Ακροπολης εχει θεση για το καθενα απο αυτα.  Με επιχειρηματα, με σοβαροτητα, με συλλογικες προσπαθειες, με κρατικο ενδιαφερον.
Δεν μπορω ομως να βλεπω φωτοσοπ με την Καρυατιδα να αποζητα ταχα τις αδελφες της, δεν μπορω να βλεπω ορμηνεμενα απο δασκαλους παιδακια, να διαδηλωνουν στο Βρεττανικο μουσειο με σημαιες, και κυριως δεν μπορω να ακουω τον κοσμο να ζητα πισω τα μαρμαρα του. Μαρμαρα ηταν αυτα που εκοβε ο μαστορας ο Σπυρος στην μαντρα οικοδομικων υλικων του Μιχα στα Πατησια. Αυτα που ζηταμε ειναι αγαλματα, μετοπες, γλυπτα και πρεπει να λεγονται με το ονομα τους.
Αφηστε που στη μεταφραση χανει το πραγμα γιατι ο μεσος Αμερικανος θα νομιζει οτι ζηταμε πισω βωλους (γκαζες).
Αν λοιπον τελικα ολο αυτο το θεμα που ανακινηθηκε απο μια απαντηση του Τζωρτζ Κλουνευ υποθεσουμε οτι εχει αισιο τελος,  μας βλεπω συντομα να κτιζουμε ξωκλησι διπλα στον Αη Δημητρη  τον Λουμπαρδιαρη αφιερωμενο στον Αη Γιωργη τον μαρμαροκουβαλητη και ολες οι πιστες θαυμαστριες να κανουν ταματα στη χαρη του.

Σας φιλω γλυκα

retail in the Washington Metropolitan area

Οδηγωντας προς το Rockville πριν λιγες ημερες πηρε το ματι μου μεγαλα πανὠ στο καταστημα Loehmanns που μαλιστα εχει δωσει και το ονομα ” Loehmann’s Plazza ” σε ολη την strip mall,  που ανακοινωναν οτι ξεπουλανε τα παντα γιατι κλεινει το καταστημα. Αναρωτηθηκα αν κλεινει απλα αυτο το καταστημα, που το θυμαμαι οσα χρονια βρισκομαι στην περιοχη,   η εαν η επιχειρηση κατεβαζει ρολα! Αργοτερα διαβασα στα νεα οτι πραγματικα η επιχειρηση Loehmanns κλεινει εντελως μετα απο εκατο περιπου χρονια λειτουργιας. Δεν ξερω ακριβως την ιστορια αλλα θυμαμαι οτι καπου ειχα διαβασει  πως μια γυναικα ανοιξε αυτη την επιχειρηση, οταν ο ανδρας της δεν μπορουσε πλεον να εργαστει και σιγα σιγα το κονσεπτ του καταστηματος εγινε οχι απλα αποδεκτο αλλα ανθισε για πολλες δεκαετιες. Τα καταστηματα αυτα εφοδιαζονταν με περασμενης εποχης μοντελα μεγαλων οικων  και τα πουλουσαν σε χαμηλοτερες τιμες. Κατι ας πουμε σαν τα λεγομενα ” στοκατζιδικα ” που την τελευταια δεκαετια ανοιξαν και στην Ελλαδα. Με αφορμη λοιπον αυτο το γεγονος σκεφτηκα να γραψω λιγα λογια για το πως εχει εξελιχθει η αγορα εδω στην περιοχη της ” πρωτευουσας”

loh2

Κατ’ αρχας ο βασικος λογος που η επιχειρηση κλεινει, ειναι η επικρατηση του internet shopping απο επιχειρησεις που κανουν ακριβως την ιδια δουλεια. Οι διαφορες ειναι οι εξης. Στο ιντετρνετ δεν μπορεις να δοκιμασεις τα ρουχα η τα παπουτσια, αλλα εχει ενα εκπληκτικο αβανταζ. Οι λεξεις κλειδια παραδειγματος χαριν ” παλτο ασπρο Ντιορ “, η ” τσαντα μπεζ Μποτεγκα Βενεττα ” σε παραπεμπουν αυτοματα στα συγκεκριμενα διαθεσιμα προιοντα, αντι να χανεις την ωρα σου να ψαχνεις αναμεσα σε στοιβες απο προιοντα. Μεταξυ μας οσο καλα κι αν τα τακτοποιουσαν στις κρεμαστρες, παντα γινοταν ” ο χαμος ο μεγας “. Στο συγκεκριμενο καταστημα εμπαινα καμια φορα οταν ειχα καιρο, και – επειδη σιχαινομαι και τα πολλα ψαξιματα – εριχνα μια ματια και αρκετες φορες ειχα βρει εκπληκτικες ευκαιριες, Οπως μια γαλλικη καμπαρτνινα μπλε με ωραια καρω μαλλινη φοδρα που αφου την φορεσα δεκαπεντε χρονια -και ειναι ακομα καινουργια- την κρεμασα στην αθηναικη μου ντουλαπα, μηπως με πιασει κανενα μελτεμι και ψαχνομαι.

Οταν ειχα πρωτοερθει στην ” πρωτευουσα” υπηρχαν καταστηματα που πλεον δεν υπαρχουν και δεν εννοω μονο overstock, outlets και λοιπα, αλλα κανονικα εμπορικα καταστηματα. Τα Garfinkel’s, I. Magnin και Woodoord and Lothorp εχουν κλεισει εδω και πολλα χρονια.  Αργοτερα εβαλε λουκετο και η επιχειρηση Hechts.  Καποτε υπηρχε στην περιοχη Rockville λιγο βορρεια απο την Bethesda  η White Flint Mall με σθμπαθητικα καταστηματα οπως Bloomingdale’s , Anthropologie,  William Sonoma ,  Border’s κλπ.  .  Η πελατεια, αλλαξε,  η περιοχη θα ελεγα υποβαθμιστικε λιγο και ολα αυτα εκλεισαν.   Η παραπλησια Montgomery Mall κρατιεται ακομα  αλλα δεν εχει τιποτε το εντυπωσιακο.  Ακομα και το καταστημα Nordstrom εχει περιωρισμενα ονοματα και εμπορευματα.  Ειναι γεγονος οτι  τα ιδια καταστηματα εχουν διαφορετικα εμπορευματα και σερβις αναλογα την περιοχη που βρισκονται.  Η Tyson’s Galleria στην Βιρτζινια εχει μεγαλυτερη ποικιλια καλων  καταστηματων  και μερικες καλεσ boutiques,  αλλα βρισκω πως κι εκει το σερβις δεν ειναι και τοσο καλο.

Στα συνορα Maryland-DC  (Friendship Heights- Chevy Chase ) υπηρχε απο παλια ενα ανοιχτο αγοραστικο κεντρο παντα με καλα καταστηματα.  Saks, Meiman Marcus,  αλλα και μπουτικ οπως, Dior, Tiffany’s , Louis Vuitton,  Εγινε κι ενα καινουργιο Bloomingdale’s  πριν λιγα χρονια παλι με περιωρισμενα εμπορευματα.  Τα καλυτερα καταστηματα, ειναι αδειανα (τουλαχιστο Σαββατα που μπορω να εχω γνωμη) .    Στο Saks μια μερα που πηγα για μια αλλαγη,  εκτος του οτι πληρωσα $16 για μιση ωρα παρκιν,  ημουν η μονη πελατισσα. Μου πεσανε απανω μου μονες και διπλες οι κομψοτατες υπαλληλοι των καλλυντικων,  για να με βαψουν και να με περιποιηθουν, μηπως και παρω καμια κρεμουλα.  Η υπαλληλος με μαυρο κουστουμι και μεταξωτη μπλουζα, δωδεκαποντο λουστρινι, κι εγω με κολλαν,  ενα φαρδυ πλεχτο πουλοβερ και μποτακι κατα των γλυστρηματων.   Μη το παρετε στραβα, τρελλαινομαι να ειναι περιποιημενοι οι υπαλληλοι.  Το προτιμω  απο κατι αλλες αχτενιστες και καραβαμμενες που ενω δεν ξερουν να  φιαξουν τον εαυτο τους καλα-καλα θελουν να κανουν εσενα ωραια! Αλλα δε μου ερχεται Σαββατιατικα πρωι πρωι να σενιαριστω για ενα ψωνιο.  Εικοσι φιγουρινια κι εγω σε ενα οροφο, ειναι βρε παιδια αβολο και ανορθογραφια.

Οι μπουτικ απο την αλλη μερια εχουν παντα ενα φρουρο (αυτο δε με πειραζει, μαλλον το συνηθισα)  και ειναι αδειες. Αντε να εχουν μεσα ενα πελατη.  Τωρα θα μου πεις, αν πουλησουν δεκα τσαντες, νατο το ενοικιο!  Και με profit μαλιστα.

Στην ιδια περιοχη ομως (ενας δρομος τους χωριζει)  εχουν ανοιξει τελευταια και στοκατζιδικα.   Nordstrom Rack,  Loehmanns (που τωρα κλεινει)  Filene’s Basement (που εκλεισε πριν μερικα χρονια και T.J. Maxx .  Μιλαμε για ενα συνοθυλευμα αγορας για ολα τα βαλαντια.  Αλλοιως ομως δεν θα μπορουσαν να επιζησουν αυτα τα αγοραστικα κεντρα.

Η Columbia Mall που προσφατα εμφανιστηκε σε ολες τις τηλεορασεις την προπερασμενη Κυριακη,  και η οποια ειναι αρκετα κοντα στο σπιτι μου, εχει ενα Nordstrom (μικρο και περιωρισμενο) , ενα Williams Sonoma,  επισης μικρο κι ενα J. Crew  και σε αυτα πηγαινω καμια φορα.  Ολα τα αλλα, παρ’ ολο που μερικα χρονια πριν ηταν υποφερτα,  τωρα ειναι σκετη καταθλιψη.   Η κλειστη  μωλ ηταν καποτε η Σαββατοκυριακατικη βολτα της  μεσης οικογενειας.   Αυτο ειλικρινα ποτε δεν το καταλαβα,  δεν παω στην μωλ για βολτα, παω να παρω κατι συγκεκριμενο.   Θα μου πεις τι να κανουν τα παγωμενα πρωϊνα;  Ολο και περισσοτερα ” τζατζαλομαγαζα ” ανοιγουν σ αυτες και διαφορα ” φαστφουνταδικα” .   Τα καταστηματα Macy’s ” παλιωνουν ”  σε ολες τις πολεις πια.  Ακομα και στο Σαν Φρανσισκο που θεωρουσα οτι ηταν το καλυτερο,  τωρα πλεον δεν μου κανει κεφι να μπω.   Υπηρξε μια εποχη γυρω δτην δεκαετια του  ’90  στην περιοχη της “πρωτευουσας”  που ειλικρινα πιστευω οτι η αγορα μας ηταν καλυτερη  σε προιοντα και σερβις.   Παντου ομως .. τα παντα, η οικονομια τα αλλαξε ολα.  Ολο και περισσοτεροι ανειδικευτοι υπαλληλοι,  το σερβις χειροτερευει,  ολο και περισσοτερες φιρμες κατασκευαζουν προϊοντα μονο για ” outlet shopping”  ,  ολο και περισσοτερο το διαδυκτιο γινεται η επιλογη για τις αγορες.

Τα βιβλιοπωλεια εξαφανιζονται,  κι εχουν μεινει μονο δυο Barnes and Noble.   Ενα στο Rockville κι ενα στο λιμανι της Βαλτιμορης.   Μεσα σε αυτη την  μιζερια που αναγκαστικα περναει ολος ο πλανητης υπαρχουν ακομα μερικοι επιχειρηματιες (κυριως στον τομεα της εστιασης) που κανουν κατι καινουργιο, ανανεωτικο και κρατιεται η πολη στα ποδια της. Γιατι οι ανθρωποι ποτε δεν θα παψουν να τρωνε!

Σας φιλω γλυκα.

κατα λαθος μαυροασπρο (black and white Georgetown)

Στα σπανια διαλειμματα του χειμωνα μου αρεσει να βγαινω και να περπατω εξω.   Οταν τα διαλειμματα αυτα  συμβαινουν  Κυριακη,  ειναι ακομα πιο ομορφες και χαλαρες αυτες οι βολτες.   Κατεβαινω απο την Μ street προς τον ποταμο Potomac.  Περνω την γεφυρα πανω απο το C&O Canal και φτανω στην μαρινα.  Τα τελευταια χρονια  εχει διαμορφωθει πολυ ομορφα κατα μηκος του ποταμου.   Τα νερα ειναι σχεδον παγωμενα.  Δεξια μου η Key Bridge και αριστερα στο βαθος το περιφημο Watergate.  Με την φωτογραφικη μηχανη του κινητου βγαζω φωτογραφιες.   Τα παγωμενα νερα,  την γεφυρα , το καναλι,  ενα γλαρο,   τα παλια κτιρια,  τα στενα δρομακια, τα σταχυα στις οχθες του ποταμου,  ακομα και τα αεροπλανα οπως χαμηλωνουν για να προσγειωθουν στο αεροδρομιο Reagan.

Ηρεμει η ψυχη μου και ανοιγει ο οριζοντας της.

Αργοτερα ξανακοιτω τις φωτογραφιες μου και ανακαλυπτω οτι ειχα την ρυθμιση στο μαυροασπρο.  Παω να ταραχτω, αλλα … μια στιγμη!  Μου αρεσουν στο μαυροασπρο!

Απο την χθεσινη μου βολτα στην Georgetown.

Σας φιλω με αγαπη.

20140202-212550.jpg

20140202-212607.jpg

20140202-212640.jpg

20140202-212654.jpg

20140202-212705.jpg

20140202-212734.jpg

20140202-212754.jpg

20140202-212808.jpg

20140202-212824.jpg

20140202-212844.jpg

20140202-212908.jpg

20140202-212921.jpg

20140202-212936.jpg

20140202-212949.jpg

20140202-213005.jpg

the Mall in Columbia – tragedy hits close to home

ColMallEntrance

This time tragedy hits very close to home.  The Mall in Columbia, is a large popular shopping mall  in the relatively new town with the same name ,  in the neighboring Howard county, only  seven miles away from my house.  In the past, I  wrote a story about the beautiful lake Kitamaqundi.   The lake is across the Mall in Columbia.  Thousands of people visit the mall  on a Saturday morning.  More now, with the very cold weather, the mall is the likely place to go and spend some time for many youngsters (hanging out) for many families who may push a stroller  and grab a bite at the food courts,  and for many shoppers as well.  I have shopped often at the Mall in Columbia, as it is the largest mall close to me  and it features some nice shops.

This time tragedy hits so close.  Still at this time the  police has not released much information on the details of the incident,  All we know is that a young male armed with a gun and ammunition  killed  a young woman and another young man,  injured some more, and then took his life.   Needless to say that all the local media talk about now,  is this incident.

Out in the parking lot, a witness is answering some questions of a local reporter.  She wonders.  ” Who in their right mind want to do such a thing on a Saturday morning?” .  That is all most people wonder.  Well it is very simple.

If someone goes to a mall armed like that, he will  kill.

If  one wants to kill he is not sane.

If he is going to kill in a public busy place, he does not expect to survive.

If he is determined to commit suicide he is not sane.

Yet this insane person  was obviously able to obtain a gun.

Why not?  He was exercising his 2nd amendment!

The system helps him.

Various discussions started already in all the media.  Some say that the first thing to do, is to identify and correct the psychological problems of the young people.  I agree, but this  may take a generation, if all is done correctly and systematically.  Others say that a gun law will not stop  a murderer.  I wonder how, without a gun, can someone take so many lives so quickly and kill themselves.   I say that there is no reason to make it easy for anyone.  I say that even a normal person may acquire the mentality of power just because he can easily obtain a weapon.   We see it in this country more and more, every day. How many times we have received a message that someone suspicious has been spotted in a University Campus!  And yet tragedies like this happen more and more often.  If this is not an alarming pattern, I don’t know what would be.  I am tired of this hypocritical society. The same people who  promote violent video games, are the same ones who defend  gun ownership.

Today, three more families lost their children,  thousands of people lived terrified moments,  millions of people realize that threat is hovering over their heads,  and yet those who make the important decisions,  just  “pray”  and  play political games.  They all agree on the increasing psychological  issues,  yet to those disturbed people, getting a gun is as easy as getting a bubble gum.

Σας φιλω γλυκα.

Η Βαλτιμορη τον Γενάρη (Lancaster street)

20140125-122631.jpg

Στην Βαλτιμορη, μολις περασουμε το λιμανι (Inner Harbor) αφηνοντας πισω μας την περιοχη ” Little Italy “, εαν προχωρησουμε προς την θαλασσα, φτανουμε στην οδο Lancaster. Πριν μερικα χρονια , η περιοχη αυτη του λιμανιου ηταν μερος της παλιας βιομηχανικης πολης που παραλιακα εφτανε ως το Fells Point. Μεγαλοι δρομοι, ραγιες σιδηροδρομων και τεραστια κτιρια-αποθηκες ηταν τα χαρακτηριστικα της περιοχης. Τα τελευταια δεκα χρονια,   εχει μετατραπει στην πιο trendy ισως περιοχη της Βαλτιμορης. Η παραλια διαμορφωθηκε σε μια ομορφη μαρινα, και κατα μηκος της οδου Lancaster βρισκουμε τα καλυτερα στεκια της πολης. Με πρωτο και καλυτερο το εστιατοριο Charleston, που θεωρειται το καλυτερο της Βαλτιμορης, τα Ιταλικα στεκια Cinghiale, βορειο-ιταλικη οινοθηκη, και Pazo, σε μια μοντερνα διαμορφωμενη παλια αποθηκη, την Λιβανεζικη Ταβερνα (Lebanese Taverna) και το ελληνικο εστιατοριο Ouzo Bay. Μπυραριες, καφε και πολλα εμπορικα καταστηματα στεγαζονται στα τεραστια καινουργια κτιρια που στηθηκαν μεσα σε λιγα χρονια σ’ αυτη την αναβαθμισμενη γωνια της πολης. Ξενοδοχεια, διαμερισματα και γραφεια, ακομα κι ενα παραρτημα του πανεπιστημιου Johns Hopkins δινουν ζωη στην οδο Lancaster. Η μαρινα, χρονια κρυμμενη πισω απο ενα ψηλο προστατευτικο τοιχο, ανοιξε και γεμισε περιπατητες. Στο τελος της οδου Lancaster βρισκουμε το (ελληνικης ιδιοκτησιας και διαχειρησης) ξενοδοχειο “Inn at Black Olive” ( Boutique Organic Hotel)  που διαθετει εστιατοριο με θεα και νοστιμιες, στον τελευταιο οροφο, ενω στο ισογειο ενα Ελληνικο μπακαλικο και ντελικατεσσεν  ειναι πια το αγαπημενο πολλων αμερικανων!

 Παμε μια βολτα στην προκυμαια!

Σςα φιλω λυκα!

Gare d’Austerlitz

P1110916

Λιγωτερο glamorous το Παρισι στις αποβαθρες των μεγαλων σταθμων.  O  σταθμος του Austerlitz στα ανατολικα του Παρισιου ειναι αφετηρια πολλων προορισμων στη Γαλλια κι ενας απο τους κομβους του μετρο.  Παλαιας κατασκευης και παλιομοδιτικος,  με τις κλασσικες μαρκιζες και τις τζαμαριες που αφηνουν το φως του ηλιο να  περνα στις σκεπασμενες αποβαθρες.  Οι μεγαλοι σταθμοι ειναι σαν τα λιμανια.  Ξερεις οτι εισαι περαστικος, δεν σε πειραζει η παγωνια, η αναμονη ουτε η εκγαταλειψη.  Ξερεις οτι σε λιγο θα πλησιασει ο συρμος και θα μπεις μεσα. Δεν ξερεις ποιος στεκεται διπλα σου, τι σκεφτεται, τι ονειρευεται. Ξερεις μονο οτι εχει ενα προορισμο.  Θα παρουμε το μετρο με προορισμο την Boulogne, για να παμε στην πολη του φωτος, ξεκινωντας απο το αγαπημενο Marais μονο δυο στασεις αφου περασουμε το ποταμι.

Μπορει ακομα και να κατεβουμε στο χαμηλοτερο επιπεδο και να βγαλουμε εισητηριο με προορισμο το Bordeaux.   Ναι αυτο θα κανουμε. Εισητηριο χωρις επιστροφη στην ενδοχωρα της ευδαιμονιας των ποταμων, των καστρων  και της οινικης περιπετειας.

Ταση φυγης;

Καμια αμφιβολια γι αυτο!

P1110918

P1110920

P1110921

P1110922

P1110923

Σας φιλω γλυκα

(Μαιος 2013/ Παρισι)

P1120066