μια λαμπαδα ισα με το μποι της Καρυατιδας, στη χαρη σου θα αναψω αγιε μου Γιωργη Κλουνη

karyatis

Λιγα λογια σημερα για το πολυσυζητημενο γεγονος της απαντησης του ωραιοτατου Τζωρτζ Κλουνευ σε Ελληνιδα δημοσιογραφο, κατα την διαρκεια Press Conference. Ο γνωστος ηθοποιος απαντησε θετικα στην ερωτηση αν τα κλεμμενα εργα τεχνης της Ελληνικης αρχαιοτητας, πρεπει να επιστραφουν απο το Βρεττανικο μουσειο στην χωρα και στον τοπο που ανηκουν.  Και φυσικα απαντησε ναι.  Η Press Conference εγινε με αφορμη την τελευταια ταινια του Τζωρτζ, και το βρισκω πολυ φυσικο  και επικοινωνιακο επαγγελματικα να απαντησει οπως απαντησε.
Την προηγουμενη της συνεντευξης -οπως και καμια αλλη προηγουμενη ημερα – δεν νομιζω πως ο συμπαθεστατος Τζωρτζ ειχε σκεφτει ποτε να ασχοληθει με τις κλεμμενες αρχαιοτητες.  Ισως να ηξερε για αυτα, ισως πραγματικα να πιστευει οτι καλο θα ηταν να γυρισουν στον τοπο τους, ομως ποτε μα ποτε, δεν αρχισε απο μονος του καποια σχετικη διαδικασια ουτε εκανε καποια εθελοντικη κινηση.
Αν ειχε, τοτε τουλαχιστο θα ηξερε πως ο Παρθενων βρισκεται στην Αθηνα και το Πανθεον (οπως αποκαλεσε τον Παρθενωνα)  στο Παρισι.
Πολλοι καλλιτεχνες παγκοσμιας εμβελειας, αποφασιζουν καποια στιγμη στην ζωη τους να ασχοληθουν με καποιο κοινωνικο, πολιτικο, η πολιτιστικο θεμα, και πολυ καλα κανουν γιατι θα τους προσεξει ο κοσμος. Η δημοτικοτητα ενεργει υπερ της δημοσιοτητας.
Εδω ομως τα πραγματα συνεβησαν εντελως διαφορετικα.
Τα μηντια και πολλοι χρηστες κοινωνικων ιστοσελιδων μονο που δεν τον ανακυρηξαν εθνικο ηρωα. Παρ’ ολα αυτα, τα δημοσιευματα ταραξαν τα νερα και μια προσφατη στατιστικη ερευνα συην Μ. Βρεττανια, ενα ποσοστο 88% Βρεταννων εδειξε να συμφωνει με την επιστροφη των αρχαιοτητων στην Ελλαδα. Δεν γνωριζω σε τι πληθυσμιακο δειγμα εγινε αυτη η ερευνα, οποτε (οπως κανω με καθε στατιστικη ερευνα) αμφισβητω καπως το αποτελεσμα. Οπως αμφισβητω οτι θα δουμε συντομα την ξενητεμενη καρυατιδα να ταξιδευει στην Ελλαδα.  Κατι τετοιο θα ανοιγε τεραστια πληγη στο Βρεττανικο μουσειο και αυτο δεν τους συμφερει.
Το θεμα της επιστροφης των αρχαιων μνημειων ειναι θεμα πολλων δεκαετιων και ακομα και σε σοβαροτερες προσπαθειες απετυχε. Θελω κι εγω, οπως ολοι οι Ελληνες, να επιστραφουν ολα αυτα στον τοπο μας, ιδιαιτερα τωρα που υπαρχει υποδομη και χωρος να τα δεχτει σωστα. Το Μουσειο της Ακροπολης εχει θεση για το καθενα απο αυτα.  Με επιχειρηματα, με σοβαροτητα, με συλλογικες προσπαθειες, με κρατικο ενδιαφερον.
Δεν μπορω ομως να βλεπω φωτοσοπ με την Καρυατιδα να αποζητα ταχα τις αδελφες της, δεν μπορω να βλεπω ορμηνεμενα απο δασκαλους παιδακια, να διαδηλωνουν στο Βρεττανικο μουσειο με σημαιες, και κυριως δεν μπορω να ακουω τον κοσμο να ζητα πισω τα μαρμαρα του. Μαρμαρα ηταν αυτα που εκοβε ο μαστορας ο Σπυρος στην μαντρα οικοδομικων υλικων του Μιχα στα Πατησια. Αυτα που ζηταμε ειναι αγαλματα, μετοπες, γλυπτα και πρεπει να λεγονται με το ονομα τους.
Αφηστε που στη μεταφραση χανει το πραγμα γιατι ο μεσος Αμερικανος θα νομιζει οτι ζηταμε πισω βωλους (γκαζες).
Αν λοιπον τελικα ολο αυτο το θεμα που ανακινηθηκε απο μια απαντηση του Τζωρτζ Κλουνευ υποθεσουμε οτι εχει αισιο τελος,  μας βλεπω συντομα να κτιζουμε ξωκλησι διπλα στον Αη Δημητρη  τον Λουμπαρδιαρη αφιερωμενο στον Αη Γιωργη τον μαρμαροκουβαλητη και ολες οι πιστες θαυμαστριες να κανουν ταματα στη χαρη του.

Σας φιλω γλυκα

retail in the Washington Metropolitan area

Οδηγωντας προς το Rockville πριν λιγες ημερες πηρε το ματι μου μεγαλα πανὠ στο καταστημα Loehmanns που μαλιστα εχει δωσει και το ονομα ” Loehmann’s Plazza ” σε ολη την strip mall,  που ανακοινωναν οτι ξεπουλανε τα παντα γιατι κλεινει το καταστημα. Αναρωτηθηκα αν κλεινει απλα αυτο το καταστημα, που το θυμαμαι οσα χρονια βρισκομαι στην περιοχη,   η εαν η επιχειρηση κατεβαζει ρολα! Αργοτερα διαβασα στα νεα οτι πραγματικα η επιχειρηση Loehmanns κλεινει εντελως μετα απο εκατο περιπου χρονια λειτουργιας. Δεν ξερω ακριβως την ιστορια αλλα θυμαμαι οτι καπου ειχα διαβασει  πως μια γυναικα ανοιξε αυτη την επιχειρηση, οταν ο ανδρας της δεν μπορουσε πλεον να εργαστει και σιγα σιγα το κονσεπτ του καταστηματος εγινε οχι απλα αποδεκτο αλλα ανθισε για πολλες δεκαετιες. Τα καταστηματα αυτα εφοδιαζονταν με περασμενης εποχης μοντελα μεγαλων οικων  και τα πουλουσαν σε χαμηλοτερες τιμες. Κατι ας πουμε σαν τα λεγομενα ” στοκατζιδικα ” που την τελευταια δεκαετια ανοιξαν και στην Ελλαδα. Με αφορμη λοιπον αυτο το γεγονος σκεφτηκα να γραψω λιγα λογια για το πως εχει εξελιχθει η αγορα εδω στην περιοχη της ” πρωτευουσας”

loh2

Κατ’ αρχας ο βασικος λογος που η επιχειρηση κλεινει, ειναι η επικρατηση του internet shopping απο επιχειρησεις που κανουν ακριβως την ιδια δουλεια. Οι διαφορες ειναι οι εξης. Στο ιντετρνετ δεν μπορεις να δοκιμασεις τα ρουχα η τα παπουτσια, αλλα εχει ενα εκπληκτικο αβανταζ. Οι λεξεις κλειδια παραδειγματος χαριν ” παλτο ασπρο Ντιορ “, η ” τσαντα μπεζ Μποτεγκα Βενεττα ” σε παραπεμπουν αυτοματα στα συγκεκριμενα διαθεσιμα προιοντα, αντι να χανεις την ωρα σου να ψαχνεις αναμεσα σε στοιβες απο προιοντα. Μεταξυ μας οσο καλα κι αν τα τακτοποιουσαν στις κρεμαστρες, παντα γινοταν ” ο χαμος ο μεγας “. Στο συγκεκριμενο καταστημα εμπαινα καμια φορα οταν ειχα καιρο, και – επειδη σιχαινομαι και τα πολλα ψαξιματα – εριχνα μια ματια και αρκετες φορες ειχα βρει εκπληκτικες ευκαιριες, Οπως μια γαλλικη καμπαρτνινα μπλε με ωραια καρω μαλλινη φοδρα που αφου την φορεσα δεκαπεντε χρονια -και ειναι ακομα καινουργια- την κρεμασα στην αθηναικη μου ντουλαπα, μηπως με πιασει κανενα μελτεμι και ψαχνομαι.

Οταν ειχα πρωτοερθει στην ” πρωτευουσα” υπηρχαν καταστηματα που πλεον δεν υπαρχουν και δεν εννοω μονο overstock, outlets και λοιπα, αλλα κανονικα εμπορικα καταστηματα. Τα Garfinkel’s, I. Magnin και Woodoord and Lothorp εχουν κλεισει εδω και πολλα χρονια.  Αργοτερα εβαλε λουκετο και η επιχειρηση Hechts.  Καποτε υπηρχε στην περιοχη Rockville λιγο βορρεια απο την Bethesda  η White Flint Mall με σθμπαθητικα καταστηματα οπως Bloomingdale’s , Anthropologie,  William Sonoma ,  Border’s κλπ.  .  Η πελατεια, αλλαξε,  η περιοχη θα ελεγα υποβαθμιστικε λιγο και ολα αυτα εκλεισαν.   Η παραπλησια Montgomery Mall κρατιεται ακομα  αλλα δεν εχει τιποτε το εντυπωσιακο.  Ακομα και το καταστημα Nordstrom εχει περιωρισμενα ονοματα και εμπορευματα.  Ειναι γεγονος οτι  τα ιδια καταστηματα εχουν διαφορετικα εμπορευματα και σερβις αναλογα την περιοχη που βρισκονται.  Η Tyson’s Galleria στην Βιρτζινια εχει μεγαλυτερη ποικιλια καλων  καταστηματων  και μερικες καλεσ boutiques,  αλλα βρισκω πως κι εκει το σερβις δεν ειναι και τοσο καλο.

Στα συνορα Maryland-DC  (Friendship Heights- Chevy Chase ) υπηρχε απο παλια ενα ανοιχτο αγοραστικο κεντρο παντα με καλα καταστηματα.  Saks, Meiman Marcus,  αλλα και μπουτικ οπως, Dior, Tiffany’s , Louis Vuitton,  Εγινε κι ενα καινουργιο Bloomingdale’s  πριν λιγα χρονια παλι με περιωρισμενα εμπορευματα.  Τα καλυτερα καταστηματα, ειναι αδειανα (τουλαχιστο Σαββατα που μπορω να εχω γνωμη) .    Στο Saks μια μερα που πηγα για μια αλλαγη,  εκτος του οτι πληρωσα $16 για μιση ωρα παρκιν,  ημουν η μονη πελατισσα. Μου πεσανε απανω μου μονες και διπλες οι κομψοτατες υπαλληλοι των καλλυντικων,  για να με βαψουν και να με περιποιηθουν, μηπως και παρω καμια κρεμουλα.  Η υπαλληλος με μαυρο κουστουμι και μεταξωτη μπλουζα, δωδεκαποντο λουστρινι, κι εγω με κολλαν,  ενα φαρδυ πλεχτο πουλοβερ και μποτακι κατα των γλυστρηματων.   Μη το παρετε στραβα, τρελλαινομαι να ειναι περιποιημενοι οι υπαλληλοι.  Το προτιμω  απο κατι αλλες αχτενιστες και καραβαμμενες που ενω δεν ξερουν να  φιαξουν τον εαυτο τους καλα-καλα θελουν να κανουν εσενα ωραια! Αλλα δε μου ερχεται Σαββατιατικα πρωι πρωι να σενιαριστω για ενα ψωνιο.  Εικοσι φιγουρινια κι εγω σε ενα οροφο, ειναι βρε παιδια αβολο και ανορθογραφια.

Οι μπουτικ απο την αλλη μερια εχουν παντα ενα φρουρο (αυτο δε με πειραζει, μαλλον το συνηθισα)  και ειναι αδειες. Αντε να εχουν μεσα ενα πελατη.  Τωρα θα μου πεις, αν πουλησουν δεκα τσαντες, νατο το ενοικιο!  Και με profit μαλιστα.

Στην ιδια περιοχη ομως (ενας δρομος τους χωριζει)  εχουν ανοιξει τελευταια και στοκατζιδικα.   Nordstrom Rack,  Loehmanns (που τωρα κλεινει)  Filene’s Basement (που εκλεισε πριν μερικα χρονια και T.J. Maxx .  Μιλαμε για ενα συνοθυλευμα αγορας για ολα τα βαλαντια.  Αλλοιως ομως δεν θα μπορουσαν να επιζησουν αυτα τα αγοραστικα κεντρα.

Η Columbia Mall που προσφατα εμφανιστηκε σε ολες τις τηλεορασεις την προπερασμενη Κυριακη,  και η οποια ειναι αρκετα κοντα στο σπιτι μου, εχει ενα Nordstrom (μικρο και περιωρισμενο) , ενα Williams Sonoma,  επισης μικρο κι ενα J. Crew  και σε αυτα πηγαινω καμια φορα.  Ολα τα αλλα, παρ’ ολο που μερικα χρονια πριν ηταν υποφερτα,  τωρα ειναι σκετη καταθλιψη.   Η κλειστη  μωλ ηταν καποτε η Σαββατοκυριακατικη βολτα της  μεσης οικογενειας.   Αυτο ειλικρινα ποτε δεν το καταλαβα,  δεν παω στην μωλ για βολτα, παω να παρω κατι συγκεκριμενο.   Θα μου πεις τι να κανουν τα παγωμενα πρωϊνα;  Ολο και περισσοτερα ” τζατζαλομαγαζα ” ανοιγουν σ αυτες και διαφορα ” φαστφουνταδικα” .   Τα καταστηματα Macy’s ” παλιωνουν ”  σε ολες τις πολεις πια.  Ακομα και στο Σαν Φρανσισκο που θεωρουσα οτι ηταν το καλυτερο,  τωρα πλεον δεν μου κανει κεφι να μπω.   Υπηρξε μια εποχη γυρω δτην δεκαετια του  ’90  στην περιοχη της “πρωτευουσας”  που ειλικρινα πιστευω οτι η αγορα μας ηταν καλυτερη  σε προιοντα και σερβις.   Παντου ομως .. τα παντα, η οικονομια τα αλλαξε ολα.  Ολο και περισσοτεροι ανειδικευτοι υπαλληλοι,  το σερβις χειροτερευει,  ολο και περισσοτερες φιρμες κατασκευαζουν προϊοντα μονο για ” outlet shopping”  ,  ολο και περισσοτερο το διαδυκτιο γινεται η επιλογη για τις αγορες.

Τα βιβλιοπωλεια εξαφανιζονται,  κι εχουν μεινει μονο δυο Barnes and Noble.   Ενα στο Rockville κι ενα στο λιμανι της Βαλτιμορης.   Μεσα σε αυτη την  μιζερια που αναγκαστικα περναει ολος ο πλανητης υπαρχουν ακομα μερικοι επιχειρηματιες (κυριως στον τομεα της εστιασης) που κανουν κατι καινουργιο, ανανεωτικο και κρατιεται η πολη στα ποδια της. Γιατι οι ανθρωποι ποτε δεν θα παψουν να τρωνε!

Σας φιλω γλυκα.

oi Ναυτικοί

σαπιοκαραβο

(*)

“Μακριά πολύ μακριά να ταξιδεύουμε
κι ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκει
Εσύ τσιγάρο CAMEL να καπνίζεις ναι
κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω Whiskey

Οι πολιτείες ξένες να μας δέχονταν
οι πολιτείες οι πιο απομακρυσμένες
Κι εγώ σ΄ αυτές απλά να σε σύσταινα
σαν σε παλιές γλυκές μου αγαπημένες”

Ειναι σπάνιο, τόσο σπάνιο να μπορεις να λες μια ολόκληρη ιστορια σε τέσσερις γραμμές. Να ειναι τόσο δυνατές οι λέξεις που να φιαχνουν εικόνες. Να μυρίζουν όλες θάλασσα. Την άκουγα για χρονια αυτή τη λαλιά. Που ειναι των καραβιών, στολισμένη με τα απομεινάρια της Τζενοβεζικης ακμής. Ευρηματικά αλλαγμένη – αυθόρμητα μεταφρασμένη, να γίνεται ετσι πιο δυνατή, απρόσμενα περιγραφική.

“Ο Νάγκελ Χάρμπορ, πλοίαρχος σε φορτηγά καράβια,
αφού τον κόσμο γύρισεν ολόκληρο, μια μέρα
κουράστηκε κι απόμεινε πιλότος στο Κολόμπο.
Μα πάντα συλλογιζόταν τη μακρινή του χώρα
και τα νησιά που `ναι γεμάτα θρύλους, τα Λοφούτεν.
Όμως μια μέρα επέθανε στην πιλοτίνα μέσα
ξάφνου σαν ξεπροβόδισεν το Steamer Tank « Fjord Folden »
όπου έφευγε καπνίζοντας για τα νησιά Λοφούτεν…”

Την άκουγα χρονια αυτή την λαλιά. Έλεγε μικρές ιστορίες, ιστορίες γενναιων, ιστορίες που μαζι τους ταξιδεύεις κι εσυ, ο στεριανος, ο αταξιδευτος, ο δεμένος στον μώλο. Με έπαιρναν μαζι τους κι ας τις άκουγα στη στεριά.

“Φύγε! Εσέ σου πρέπει στέρεα γη
Ήρθες να με δεις κι όμως δε μ’ είδες
έχω απ’ τα μεσάνυχτα πνιγεί
χίλια μίλια πέρ’ απ’ τις Εβρίδες”

Την άκουσα και πριν τέσσερα χρονια για τελευταια φορα. Απο πάνω ο αστικός ουρανός, και μπροστα ένα καφεδάκι. Καραβισιο καφεδάκι. Οι λέξεις άλλαζαν το σκηνικό. Στο τέλος κρατάμε το πιο όμορφο σκηνικό. Φιαχνουμε πληρώματα, όλος ο κοσμος ειναι μουτσοι και λοστρομοι. Δεν ειναι μακρυα το τελευταίο μπαρκο.

“Γιατί μπερδεύω τούτη εδώ με μι’ άλλην ιστορία;
Είν’ ένα χέρι που πονάει, βαρύ και λαβωμένο.
Βλέπω συχνά στον ύπνο μου ένα άσπρο καρχαρία
με περιμένει νηστικός η εγώ τον περιμένω;”

Στη μνήμη του Νίκου Καββαδια
Στην μνήμη του “Κοραη”.

(*) Το σαπιοκαραβο Αγιος Ευστρατιος στο λιμανι της Χιου.

Σας φιλω γλυκα.

CULTURE CHANEL No 5

coco1

Το ετος 1921 σηματοδοτησε την αρχη μιας εποχης στον χωρο της παγκοσμιας μοδας.  Ηταν το ετος που πρωτοεμφανιστηκε στην Παρισινη αγορα το αρωμα CHANEL No 5.  Κοντευει να περασει σχεδον ενας αιωνας και το CHANEL No 5 βρισκεται παντα στην κορυφη της λιστας των αρωματων απο τα οποια σημερα πια εχει υπερκορεσθει η αγορα.  Παντα αναγνωρισιμο και κλασσικο,  το αρωμα με την υπογραφη της Gabrielle (Coco) Chanel ηταν το προιον της κουλτουρας μιας ολοκληρης εποχης -εξ ου και ο τιτλος της εκθεσης CULTURE CHANEL)

coco4

Πριν δυο εβδομαδες περιπου, ειχα την ευκαιρια να επισκεφθω την εκθεση CULTURE CHANEL No 5 στο Palais de Tokyo του Παρισιου.  Μια εξαιρετικη παρουσιαση απο τον curator Jean-Louis Froment  χωρισμενη σε δυο μερη. Στο πρωτο εχουμε την εκθεση πολιτιστικων ντοκουμεντων της εποχης που η Gabrielle Chanel δημιουργησε το αρωμα. Ζουσε και εκινειτο αναμεσα σε ανθρωπους που διαμορφωσαν την αρχη του προηγουμενου αιωνα. Picasso, Cocteau, Dali, Appolinaire ειναι μερικα απο τα ονοματα του κυκλου των φιλων που επαιξαν σημαντικο ρολο στην πορεια της Coco και στην δημιουργηκοτητα της.

coco2

Περισσοτερα απο 200 εκθεματα, σκιτσα, φωτογραφιες, σημειωσεις, πινακες και βιβλια απο την προσωπικη της συλλογη τοποθετημενα  σε απεριττες διαφανεις προθηκες και με χρονολογικη σειρα, αποκαλυπτουν στον επισκεπτη της εκθεσης τα μυστικα της δημιουργιας του κορυφαιου αρωματος, αλλα και την κουλτουρα της εποχης.

coco3

Στον τριτο οροφο  του μουσειου, η εκθεση αγγιζει τις αισθησεις.  Ο επισκεπτης μπορει να μυρισει διαφορα αρωματα και να ανακαλυψει τα συστατικα του.  Αποξηραμενα φυτα και λουλουδια μου θυμισαν κατι λευκωματα που καναμε παιδια και τα λεγαμε φυτολογια.  Καθε αρωμα εχει τον δικο του χωρο.  Για να τπ μυρισεις ανοιγεις ενα συρταρι απο πλεξιγκλας οπου μεσα υπαρχει ενας μεταλλικο παραλληλογραμμο.  Σε καθε χωρο η “εσανς” συνοδευεται απο βιβλιογραφια.  Προσωπικα ενθουσιαστηκα με την μεσογειακη εσανς των εσπεριδοειδων.

P1120147

Τελος σε μια σκοτεινη αιθουσα, προβαλλονται συνεχως ολες οι διαφημησεις του CHANEL No 5 απο την πρωτη ως την τελευταια με τον Brad Pitt.

Η εκθεση κρατησε απο τις 5 Μαιου εως τις 5 Ιουνιου που μας περασε.  Χαρηκα απιστευτα που ημουν εκει.  Η εκθεση και ενας καταπληκτικος εικονογραφημενος καταλογος των εκθεματων με επεξηγεισεις ηταν δωρεαν.  Θα τον φυλαξω διπλα στο δικο μου CHANEL No 5.

Σας φιλω γλυκα

Ellicott City Antique Shops

Για το Ellicott City εχουμε κανει αρκετες αναφορες στο παρελθον εδω.  Εχουμε κανει μια Κυριακατικη βολτα, εχουμε φαει στο εστιατοριο Tersiguel’s και σας εχω πει οτι ειναι μια παλια ιστορικη πολη αγγλικου στυλ.  Μια Κυριακατικη βολτα σημερα παλι μου δινει την ευκαιρια να σας πω μερικα πραγματα ακομα.

Κατ αρχας η μικρη αυτη πολη που χτιστικε το 1772 στις οχθες του ποταμου Patapsco ειναι αγαπημενος προορισμος τουριστων, αλλα και των κατοικων των γειτονικων πολεων της Washington, της Βαλτιμορης και της Columbia. Το μουσειο των τραινων, τα εστιατορια, αλλα κυριως τα antique shops μαζευουν τον κοσμο.

Εδω πρεπει να κανω μια διευκρινηση: Στο Αμερικα οταν λεμε αντικες, δεν εννοουμε Λουι Κατορζ, Λουι Κενζ κλπ. Λογικο ειναι, με διακοσια χρονια υπαρξης, το να βρεις κατι παλιο και καλοδιατηρημενο θα πρεπει να το εχει φερει καποιου ο προπαπος, απο την γηραια Ευρωπη. Οι αντικες ειναι περισοτερο “παλιατσαριες”.

Παρ’ολα αυτα μπορει κανεις να βρει πραγματα που τον ενδιαφερουν η κομματια για συλλογες.  Θελει ωρα και υπομονη, και συνηθως διαλεγω μια μερα καθε χρονο οταν ειμαι μονη, γιατι κανεις δεν εχει την υπομονη την δικη μου να χαζευει ποτηρια, τσαγιερες και παλιες πορσελανες με τις ωρες.

Αυτη τη φορα εψαχνα να βρω ενα μικρο οβαλ καθρεφτη με μπρουτζινο πλαισιο. Φυσικα δεν βρηκα γιατι παντα οταν ψαχνεις για συγκεκριμενα πραγματα, ποτε δεν τα βρισκεις. Καναδυο που μου τραβηξαν την προσοχη, ειχαν σπασμενο πλαισιο, η λεκεδες στον καθρεφτη.

Τα αντικερι στεγαζονται σε παλια πλινθοκτιστα σπιτια που μυριζουν μουχλα. Μαλλον η μιση μουχλα ειναι απο τα σπιτια και η αλλη μιση απο τα αντικειμενα. Απο ολα τα αντικερι, το αγαπημενο μου ειναι το Cottage Antiques. Δεν ειναι μεγαλο, αλλα εχει ενα πολυ συμπαθητικο παπου ιδιοκτητη ο οποιος οταν σε δει να κοιτας ενα αντικειμενο, σου κοβει την τιμη στην μεση, χωρις να του το ζητησεις. Προσωπικα εγω δεν ειμαι των παζαριων, αλλα αφου προσφερεται δε θα πω οχι. “Do you like it honey?  I will give it to you for thirty bucks” . Ο λογος για ενα βαρελακι απο δρυ πολυ φιν φον που καποιος το εφερε απο την Γαλλια (αφου η κιτρινισμενη ταμπελα απο κατω με τις οδηγιες χρησεως εξηγει πως φιαχνουμε eau de vie.  Το βαρελακι εχει στο πλαι και εξι δρυινα ποτηρακια του λικερ.  Η τιμη ηταν εξηντα δολλαρια στην ετικεττα. Το πηρα λοιπον. Μετα επεσε στο ματι μου σε εξι πιατα με χρυση μπορντουρα και ζωγραφισμενα διαφορετικα ψαρια μεσα. Ηταν εξαιρετικη πορσελανη.  Τα θελεις χανυ; Θα στα αφησω 55 . Δεν τα πηρα ομως.

Αλλο ενα εξαιρετο ευρημα ηταν το σιδερενιο καθικι.   Φαμπιουλους! Οτι χαζοκαθρεφτες μπορειτε να φανταστειτε ειδα εκτος απο αυτον που ειχα στο μυαλο μου.

Ακομα ανακαλυψα ενα καταστημα με ωραιες στοφες και θα ξαναπαω να τις κοιταξω με την ησυχια μου. Ο κυριως λογος ομως που σημερα πηγα στο Ellicott City ηταν για να επισκεφθω το Tea Room, Tea on the Tiber.  Και πηγα. Ομως αυτη ειναι μια εντελως αλλη ιστορια.

Ο ουρανος του Μερυλαντ ηταν καταγαλανος με λιγα ασπρα συννεφακια. Λιακαδα και ζεστη ακομα, και τα χρωματα δεν εχουν αρχισει να αλλαζουν στο Ellicott City. Τιποτα δεν συνηγορουσε στο γεγονος οτι μπηκε το φθινοπωρο και οτι οι μερες αρχιζουν να μικραινουν.  Ας κρατησουν οι καιροι!

Σας φιλω γλυκα.

Μουσειο Υφαντικης Αρναιας

Το μουσειο υφαντικης στην Αρναια στεγαζεται σε παλαιο οικημα που ανακαινιστηκε με κονδυλια της Ευρωπαϊκης Ενωσης.  Στους δυο οροφους βλεπουμε τους παραδοσιακους αργαλειους, μαθαινουμε για τις τεχνικες βαφης των νηματων και θαυμαζουμε διαφορα χειροτεχνηματα.
Οι υφαντρες της Αρναιας δεν φειδονται χρωματων. Χρησιμοποιουν εντονα χρωματα σε συνδιασμους. Το χαρακτηριστικο μοτιβο ειναι ο “ψαλιδωτος ηλιος” που αποτελει το κεντρικο σχεδιο σε πολλα χαλια και κιλιμια.

Παραδοσιακη υφαντη φορεσια Αρναιας

Ο ψαλιδωτος ηλιος

Σκηνες απο το υπαιθρο

Παραδοσιακο υφαντο καλυμα κρεβατιου απο μεταξωτο νημα

Αν ο δρομος σας σας φερει στην Αρναια, αξιζει τον κοπο να διαθεσετε μια ωρα και να επισκεφθετε τα δυο μουσεια της.  Και μετα κατεβητε στην κεντρικη πλατεια ια καφε στη χοβολη!

Σας φιλω γλυκα

Λαογραφικο Μουσειο Αρναιας

Με δυο αναρτησεις σημερα κλεινω το κεφαλαιο “καλοκαιρι 2012”. Εδω στην πρωτη σας φερνω φωτογραφιες απο το λαογραφικο μουσειο της Αρναιας που στεγαζεται στο παλιο αρχοντικο του Ιατρου. Σημερα λειτουργει και συντηρειται απο τηον Δημο Αρναιας. Στους τρεις οροφους του αρχοντικου μπορουμε να θαυμασουμε (και οι νεωτεροι να γνωρισετε) παλια αντικειμενα, σκευη και εργαλεια του σπιτιου αλλα και του αγρου.  Παλιες φωτογραφιες σε μεγενθυση στολιζουν τους τοιχους και στον τελευταιο οροφο μπορουμε να δουμε ενα παραδοσιακο δωματιο της περιοχης δυο τελευταιες φωτογραφιες).
Η ξεναγος ευγενεστατη, ειναι η ιδια και για το λαογραφικο μουσειο και για το μουσειο υφαντικης.  Το εισητηριο ενα και απλα οταν τελειωσει η ξεναγηση στο ενα, κλειδωνει και παμε δυο τετραγωνα πιο πανω για το δευτερο.
Δειτε λοιπον τις φωτογραφιες κι εγω παω να ανεβασω το επομενο ποστ με φωτογραφιες απο το μουσειο υφαντικης.

Σας φιλω γλυκα