κατα λαθος μαυροασπρο (black and white Georgetown)

Στα σπανια διαλειμματα του χειμωνα μου αρεσει να βγαινω και να περπατω εξω.   Οταν τα διαλειμματα αυτα  συμβαινουν  Κυριακη,  ειναι ακομα πιο ομορφες και χαλαρες αυτες οι βολτες.   Κατεβαινω απο την Μ street προς τον ποταμο Potomac.  Περνω την γεφυρα πανω απο το C&O Canal και φτανω στην μαρινα.  Τα τελευταια χρονια  εχει διαμορφωθει πολυ ομορφα κατα μηκος του ποταμου.   Τα νερα ειναι σχεδον παγωμενα.  Δεξια μου η Key Bridge και αριστερα στο βαθος το περιφημο Watergate.  Με την φωτογραφικη μηχανη του κινητου βγαζω φωτογραφιες.   Τα παγωμενα νερα,  την γεφυρα , το καναλι,  ενα γλαρο,   τα παλια κτιρια,  τα στενα δρομακια, τα σταχυα στις οχθες του ποταμου,  ακομα και τα αεροπλανα οπως χαμηλωνουν για να προσγειωθουν στο αεροδρομιο Reagan.

Ηρεμει η ψυχη μου και ανοιγει ο οριζοντας της.

Αργοτερα ξανακοιτω τις φωτογραφιες μου και ανακαλυπτω οτι ειχα την ρυθμιση στο μαυροασπρο.  Παω να ταραχτω, αλλα … μια στιγμη!  Μου αρεσουν στο μαυροασπρο!

Απο την χθεσινη μου βολτα στην Georgetown.

Σας φιλω με αγαπη.

20140202-212550.jpg

20140202-212607.jpg

20140202-212640.jpg

20140202-212654.jpg

20140202-212705.jpg

20140202-212734.jpg

20140202-212754.jpg

20140202-212808.jpg

20140202-212824.jpg

20140202-212844.jpg

20140202-212908.jpg

20140202-212921.jpg

20140202-212936.jpg

20140202-212949.jpg

20140202-213005.jpg

Advertisements

tropical beauties

20140119-150106.jpg

Το καθενα ειναι ενα μικρο θαυμα. Ποιος το σκεφτηκε, ποιος το σχεδιασε, τι παιχνιδια παιζει η φυση; Τα συναντησα χθες στο Brooks Garden’s Conservatory.  Μια εκπληκτικη συλλογη απο τροπικα φυτα.   Ολοι χαμογελαμε στην θεα ενος τριανταφυλλου, ολοι ονειροπολουμε με τα γιασεμια,  αλλα ετουτα εδω μενεις και τα κοιτας μαγεμενος.  Δεν ειναι καθημερινες μας εικονες.  Εμεινα κι εγω αρκετη ωρα κοντα στο καθενα απο αυτα,  παρατηρωντας το,  και αποθανατιζοντας το για να τα μοιραστω μαζι σας.

Δικα σας!

20140119-150124.jpg

20140119-150149.jpg

20140119-150214.jpg

20140119-150227.jpg

20140119-150242.jpg

20140119-150304.jpg

20140119-150331.jpg

20140119-150408.jpg

20140119-151336.jpg

20140119-151407.jpg

20140119-151535.jpg

Σας φιλω γλυκα.

Gourdon

20140114-192200.jpg

Στον δρομο απο την Νικαια της Προβηγκιας προς το αστεροσκοπειο των Alpes Maritimes, περναμε απο ενα μεσαιωνικο χωριο στην κορυφη ενος βραχου. Αξιζει τον κοπο να σταματησουμε για λιγο, προτεινουν ο Jean -Marie και η Monique.  Η θεα προς τον Νοτο ειναι εκπληκτικη. Η ατμοσφαιρα πεντακαθαρη και κατω απλωνεται η Νικαια,  η Μεσογειος και στο βαθος η Κορσικη.   Μια επισκεψη στο Μεσσαιωνικο καστρο,  ενα αξεχαστο γευμα στην ”  Poisonerie du Village ” ,  και μια  βολτα στα σοκκακια του χωριου – το αγαπημενο μου σπορ -.   Τα περβαζια των παραθυρων, τα πεζοδρομια, τα σκαλακια,   ηταν γεματα με γλαστρες.  Ματζουνια, λουλουδια και κακτοι στολιζαν ολο το χωριο. Η μυρωδια απο τα βοτανα με μεθουσε.  Παρ’ολο που ηταν τελος Νοεμβρη -ειχε αρχισει το κυνηγι του αγριογουρουνου στην περιοχη -,  στο Gourdon και σε ολη την Προβηγκια, η βλαστηση οργιαζε.  Μεσα στον γκριζο μας χειμωνα, θυμηθηκα το Gourdon  σαν ανασα χρωματος και μυρωδιας, αναμνηση απο καποιο αλλο χειμωνα.

20140114-192236.jpg

20140114-192311.jpg

20140114-192346.jpg

20140114-192422.jpg

20140114-192724.jpg

20140114-194556.jpg

20140114-194712.jpg

20140114-195218.jpg

Σας φιλω γλυκα.

L’anno che verrà

 

20131227-182925.jpg

” Φεγγαρος πανω απο το καστρο ” , Σεπτεμβριος 2013

“Ο χρόνος δεν υπάρχει, είναι ανθρώπινη ανακάλυψη κι εξυπηρετεί ανθρώπινες ανάγκες.”

Ταδε εφη Αλβερτος Αϊνσταϊν και μου το θυμισε ξανα φετος τον Μαη μια φιλη. Που σημαινει οτι ανα πασα στιγμη -χρονικη αναφορα- μπορουμε να ξαναπροσδιορισουμε τον χρονο με βαση καποιο αλλο επαναλαμβανομενο φυσικο φαινομενο της επιλογης μας! Ποτε αρχιζει, ποσο διαρκει, ποτε τελειωνει και -το κυ ρι ω τε ρο- πως μεταβαλλομαστε εμεις οταν το μετα γινεται τωρα, και στη συνεχεια ..πριν.  Πρεπει να εχουμε καποιον να του φορτωνουμε το φταιξιμο για την ρυτιδα που δεν ρωτησε αν ειναι ευπροσδεκτη αναμεσα στα δυο μας ματια.

Οι παλιοτεροι λοιπον απο μας ορισαν τον χρονο  και μπηκαμε ολοι σε καλουπια.  Και ποτε μα ποτε δεν μας περνα η ιδεα να φανταστουμε τον εαυτο μας εκτος χρονικου συστηματος αναφορας.  Στην δουλεια μου χρησιμοποιουμε πολλα χρονικα συστηματα αναφορας.  Ομολογω οτι το μαθημα ” Advanced Time systems ” ηταν για μενα ισως το πιο δυσκολο να κατανοησω απολυτα -μετα  την Τοπολογια Μετρικων Χωρων του καθηγητη Παντελιδη-. Πρεπει να προσεξω αν μια δορυφορικη μετρηση γινεται σε ορισμενο συστημα αναφορας και να κανω την απαραιτητη αλλαγη  αν χρειαστει για να την επεξεργαστω.  Αν δεν το κανω, πολλα μπορουν να συμβουν.  Απο -θεωρητικα μιλαμε τωρα-  λαθος υπολογισμο γεωφυσικων παραμετρων, μεχρι εκτοξευση δορυφορου σε υπερβολικη τροχια. Που θελω να καταληξω;  Ο χρονος ειναι υπουλο πραγμα και μπορει να φερει μυρια κακα.

Ακομα πρεπει να ξερετε και κατι αλλο -δικο μου- που βασικα στηριζεται στη θεωρια της σχετικοτητος.  ” Οσο περνα ο χρονος, τοσο πιο γρηγορα περνα ο χρονος.” . Ειναι εκεινο που οταν ειμαστε παιδια η σχολικη χρονια μας φαινεται αιωνας, ενω οταν ειμαστε γονεις περνα χωρις να το καταλαβουμε.  Ετσι αυτο το ” παει ο παλιος ο χρονος ”  φαινεται σα να το ειχαμε πει παλι .. προχθες!

Με βαση λοιπον τα χρονικα καλουπια που αναμεσα τους εμεις οι γηινοι κινουμαστε, μετραω ουκ ολιγα χρονια απο αυτα με τις 365 ημερες,  των 86400 δευτερολεπτων.  Δεν εκμεταλλευτηκα  τον χρονο μου οπως θα εκανα αν μπορουσα να τον γυρισω πισω.  Ομως οι μηχανες του χρονου υπαρχουν μονο στα παιδικα εργα.

Αλλος ενας χρονος που τον ελεγαν 2013 τελειωνει σε λιγες μερες.  Γυριζω το κεφαλι προς τα πισω για να ριξω μια τελευταια ματια και να του πω, αντε  “περιπεραστε εξω”  και ελπιζω το 2014 να ειναι καλυτερο.

Highlights: Μια ομορφη εβδομαδα στο Παρισι.  Συντομη επισκεψη στην Αθηνα οπου γιορτασα τα γενεθλια μου με αγαπημενους φιλους. Ολιγοημερη επισκεψη στο Μοντρεαλ του Καναδα την εποχη του Τζαζ Φεστιβαλ, με πολλη περιποιηση και ξεναγηση απο την αγαπημενη Ιουστινη Φραγκουλη.  Μερικες εβδομαδες παλι στην Αθηνα και στην Χιο τον Σεπτεμβρη. Το καινουργιο σπιτι των παιδιων, ο ερχομος της Μαριεττας στην Αμερικη και πολλες πολλες χαρουμενες στιγμες.

Στιγμες του 2013

Το κλασσικο Δεκεμβριατικο ταξιδι στο Σαν Φρανσισκο το ματαιωσα.  Ηδη απο τον Μαη ειχε αρχισει να με ενοχλει η μεση μου με σπασμους που τους αντιμετωπιζα με μυοχαλαρωτικα.  Τελος Οκτωβρη μετα απο αρκετη ταλαιπωρια αποφασισα να κανω κατι πιο αποτελεσματικο. Μεχρι τοτε οι σπασμοι συνεβαιναν με το παραμικρο χαλωντας μου καθε διαθεση και περιοριζοντας με.  Αρχισα λοιπον φυσικη θεραπεια με την συμβουλη του γιατρου μου.  Στην αρχη πονουσα πολυ.  Παρα πολυ. Τωρα εναμισυ μηνα μετα, η φυσικη θεραπεια δεν με πονα και δεν εχω πλεον σπασμους. Προσεχω και ασκουμαι καθε μερα.  Εχω μελλον ακομα για να φτασω εκει που θελω αλλα πιστευω οτι αντιμετωπιζω το προβλημα μου σωστα.  Αν λοιπον γυρνουσα τα χρονια πισω, θα απεφευγα να καθομαι πολυ.  Μιση ωρα καθε μερα για την εξασκηση του σωματος ειναι απαραιτητη.

Εχοντας βαλει λοιπον σωστες βασεις στην υγεια μου το 2013,  βλεπω το 2014 με αισιοδοξια.  Ξαναβρηκα το κοντρολ του σωματος μου που για δυο μηνες το ειχα χασει εντελως.

Καλη χρονια σε ολους,

σας φιλω γλυκα.

Postcards from Montreal

Με την ευκαιρία της πενθημερης αργίας λόγω 4ης Ιουλίου στην Αμερική, βρέθηκα προσκεκλημένη της φίλης μου Ιουστινης Φραγκουλη-Αργυρη στο Μοντρεαλ του Καναδά. Για την φιλοξενία και τις βόλτες μας θα γράψω οταν γυρίσω. Τωρα απλα στέλνω καρτ ποσταλ στους φίλους του blog.
Σας φιλω γλυκα!

20130704-172338.jpg

20130704-172347.jpg

20130704-172355.jpg

Marais

P1110874
Αν ειναι μια γειτονια στο Παρισι που δεν παραλειπω ποτε να επισκεφθω, αυτη ειναι το Marais. Καταλαμβανει το 3ο και 4ο arrondissements και συνδιαζει το αριστοκρατικο παρελθον με το σημερινο μποεμ. Το εμποριο τεχνης στις αμετρητες γκαλερι, αλλα και και την εκθεση τεχνης με μερικα απο τα πιο ωραια μουσεια του Παρισιου και ισως του κοσμου. Το μουσειο Πομπιντου, το μουσειο Carnavalet, το μουσειο Πικασο. Αρχιτεκτονικα αριστουργηματα οπως το Palais des Vosges, το hotel de Sully, η εκκλησια του Αγιου Παυλου και στα βορεια το περιφημο Hotel de Ville.

Κυριακη 20 Μαιου, 2013. Στο Παρίσι ψιλοβρέχει. Η φωτογραφικη βολτα αρχιζει στην πλατεια της Βαστιλλης και μετα απο περιπλανηση στους δρομους του Μαραι φτανουμε στο Hotel de Ville. Περνάμε μεσα απο την εβραϊκή συνοικία με πολλούς γαστρονομικους πειρασμούς στις βιτρίνες.  Ειναι η αργια του Αγιου Πνευματος της καθολικης εκκλησιας και πολλα μαγαζια δεν θα ανοιξουν. Ειναι ανοιχτα ομως εκεινα που θα μας προσφερουν ενα ζεστο καφε και ενα διαλειμμα απο τις περιπλανησεις μας στα πλακοστρωτα δρομακια και στην Μαγιατικη επιμονη βροχη. Ελατε μαζι μου!

Σας φιλω γλυκα!

 

P1110875

ecoute la pluie

P1120129Εκ των υστερων, και αφου εχω επιστρεψει στην “πρωτευουσα”, βλεπω τις φωτογραφιες με την βροχη, και μαγευομαι κι εγω η ιδια που τις τραβηξα.  Μου αρεσει το χρωμα, η αντανακλαση, η μελαγχολια της μουνταδας στην εικονα που προκαλει η βροχη.  Θα ελεγα οτι τωρα απολαμβανω την εικονα περισσοτερο απο οτι σε αληθινο χρονο.  Το Παρισι με καλοσωρισε, με φιλεψε καθε μερα, και με αποχαιρετισε με βροχη.  Η ομπρελα με τα ασπρα καραβακια -σημα κατατεθεν – ηταν το μονιμο αξεσουαρ.  Θα με ακολουθει παντου στις επομενες αναρτησεις.

P1110944Ανατρεχω στην μελοποιηση της βροχης σαν θεμα και διαπιστωνω οτι στην κουλτουρα μας βαδιζει αγκαζε με μιζερια-φτωχεια-μελαγχολια. Βρεχει στην φτωχογειτονια, αλλος αγαπη εχασε, και η κυρια μετραει  παρελθουσες αγαπες μια νυχτα που η βροχη επεφτε.  Η παλια αγαπη στελνει στην καινουργια φιλια μα ειναι πια παρελθον. Βροχη, δακρυα.

P1120273Στο Παρισι, ισως γιατι βρεχει συχνα -δεν ειναι η πρωτη φορα που βραχηκα εκει- δεν αισθανομαι θλιψη.  Τα παλατια της οδου Ριβολι ξεπλυθηκαν, αλλα ο ερωτας φουντωνει σε μια εσοχη κατω απο μια ομπρελα.

P1110926
Στην Sacré Coeur η κινηση δεν σταματα με την βροχη και το φοντο φωτιζεται με χρωματιστες ομπρελες.  Η carousel σταματα να γυριζει.  Το πιο φαντασμαγορικο σημειο της πολης.

P1120124Εχω προετοιμασει τους χαρτες στο iPad. Ξερω ακριβως πως θα κινηθω.  Νομιζω!  Η μπορα δεν με αφηνει να ισορροπισω ολα τα γκατζετακια στα χερια και τα ξεχνω. Ρωταω τον πρωτο περαστικο. Που ειναιτο παλατι του Τοκυο; Ρωτωντας πας στην Πολη! Avenue du Président Wilson υπο βροχην.

P1110919Το γνωστο σημαδι οτι μπορεις να αποφυγεις την βροχη και σε μερικα λεπτα να εισαι στην αλλη ακρη της πολης οπου ισως.. να μην βρεχει.

P1120136Περιμενοντας εξω απο το μουσειο μοντερνας τεχνης κοντα στο Τροκαντερο,  βλεπω τον πυργο του Αιφελ να ξεπροβαλλει στην χαραμαδα.  Μη σε στεναχωρει η σκοτεινια. Εισαι στην πολη του φωτος.

P1120206Εδω και παλι απο το παραθυρο του μοντερνου εστιατοριου Le Saut du Loup στο μουσειο των Arts Décoratifs.  Σε αλλη μερια της πολης, το ιδιο σημειο αναφορας.

P1110925Στενο περασμα σε γειτονια της Monmartre.

P1120275Τελος. ισως η πιο αγαπημενη μου φωτογραφια βροχης στο Παρισι.  Πολυ κοντα στην Place d’ Italie.  Σαν τα “Παρισακια” των πλανοδιων ζωγραφων. Μονο που εχουμε ξεφυγει απο τις μεγαλες λεωφορους και περπαταμε σε μια γειτονια.  Avenue de l’ Hopital.

Ακου την βροχη! Ποσες ομορφιες μπορει να κρυβει το Παρισι ενα βροχερο δειλινο!

Σας φιλω γλυκα.