retail in the Washington Metropolitan area

Οδηγωντας προς το Rockville πριν λιγες ημερες πηρε το ματι μου μεγαλα πανὠ στο καταστημα Loehmanns που μαλιστα εχει δωσει και το ονομα ” Loehmann’s Plazza ” σε ολη την strip mall,  που ανακοινωναν οτι ξεπουλανε τα παντα γιατι κλεινει το καταστημα. Αναρωτηθηκα αν κλεινει απλα αυτο το καταστημα, που το θυμαμαι οσα χρονια βρισκομαι στην περιοχη,   η εαν η επιχειρηση κατεβαζει ρολα! Αργοτερα διαβασα στα νεα οτι πραγματικα η επιχειρηση Loehmanns κλεινει εντελως μετα απο εκατο περιπου χρονια λειτουργιας. Δεν ξερω ακριβως την ιστορια αλλα θυμαμαι οτι καπου ειχα διαβασει  πως μια γυναικα ανοιξε αυτη την επιχειρηση, οταν ο ανδρας της δεν μπορουσε πλεον να εργαστει και σιγα σιγα το κονσεπτ του καταστηματος εγινε οχι απλα αποδεκτο αλλα ανθισε για πολλες δεκαετιες. Τα καταστηματα αυτα εφοδιαζονταν με περασμενης εποχης μοντελα μεγαλων οικων  και τα πουλουσαν σε χαμηλοτερες τιμες. Κατι ας πουμε σαν τα λεγομενα ” στοκατζιδικα ” που την τελευταια δεκαετια ανοιξαν και στην Ελλαδα. Με αφορμη λοιπον αυτο το γεγονος σκεφτηκα να γραψω λιγα λογια για το πως εχει εξελιχθει η αγορα εδω στην περιοχη της ” πρωτευουσας”

loh2

Κατ’ αρχας ο βασικος λογος που η επιχειρηση κλεινει, ειναι η επικρατηση του internet shopping απο επιχειρησεις που κανουν ακριβως την ιδια δουλεια. Οι διαφορες ειναι οι εξης. Στο ιντετρνετ δεν μπορεις να δοκιμασεις τα ρουχα η τα παπουτσια, αλλα εχει ενα εκπληκτικο αβανταζ. Οι λεξεις κλειδια παραδειγματος χαριν ” παλτο ασπρο Ντιορ “, η ” τσαντα μπεζ Μποτεγκα Βενεττα ” σε παραπεμπουν αυτοματα στα συγκεκριμενα διαθεσιμα προιοντα, αντι να χανεις την ωρα σου να ψαχνεις αναμεσα σε στοιβες απο προιοντα. Μεταξυ μας οσο καλα κι αν τα τακτοποιουσαν στις κρεμαστρες, παντα γινοταν ” ο χαμος ο μεγας “. Στο συγκεκριμενο καταστημα εμπαινα καμια φορα οταν ειχα καιρο, και – επειδη σιχαινομαι και τα πολλα ψαξιματα – εριχνα μια ματια και αρκετες φορες ειχα βρει εκπληκτικες ευκαιριες, Οπως μια γαλλικη καμπαρτνινα μπλε με ωραια καρω μαλλινη φοδρα που αφου την φορεσα δεκαπεντε χρονια -και ειναι ακομα καινουργια- την κρεμασα στην αθηναικη μου ντουλαπα, μηπως με πιασει κανενα μελτεμι και ψαχνομαι.

Οταν ειχα πρωτοερθει στην ” πρωτευουσα” υπηρχαν καταστηματα που πλεον δεν υπαρχουν και δεν εννοω μονο overstock, outlets και λοιπα, αλλα κανονικα εμπορικα καταστηματα. Τα Garfinkel’s, I. Magnin και Woodoord and Lothorp εχουν κλεισει εδω και πολλα χρονια.  Αργοτερα εβαλε λουκετο και η επιχειρηση Hechts.  Καποτε υπηρχε στην περιοχη Rockville λιγο βορρεια απο την Bethesda  η White Flint Mall με σθμπαθητικα καταστηματα οπως Bloomingdale’s , Anthropologie,  William Sonoma ,  Border’s κλπ.  .  Η πελατεια, αλλαξε,  η περιοχη θα ελεγα υποβαθμιστικε λιγο και ολα αυτα εκλεισαν.   Η παραπλησια Montgomery Mall κρατιεται ακομα  αλλα δεν εχει τιποτε το εντυπωσιακο.  Ακομα και το καταστημα Nordstrom εχει περιωρισμενα ονοματα και εμπορευματα.  Ειναι γεγονος οτι  τα ιδια καταστηματα εχουν διαφορετικα εμπορευματα και σερβις αναλογα την περιοχη που βρισκονται.  Η Tyson’s Galleria στην Βιρτζινια εχει μεγαλυτερη ποικιλια καλων  καταστηματων  και μερικες καλεσ boutiques,  αλλα βρισκω πως κι εκει το σερβις δεν ειναι και τοσο καλο.

Στα συνορα Maryland-DC  (Friendship Heights- Chevy Chase ) υπηρχε απο παλια ενα ανοιχτο αγοραστικο κεντρο παντα με καλα καταστηματα.  Saks, Meiman Marcus,  αλλα και μπουτικ οπως, Dior, Tiffany’s , Louis Vuitton,  Εγινε κι ενα καινουργιο Bloomingdale’s  πριν λιγα χρονια παλι με περιωρισμενα εμπορευματα.  Τα καλυτερα καταστηματα, ειναι αδειανα (τουλαχιστο Σαββατα που μπορω να εχω γνωμη) .    Στο Saks μια μερα που πηγα για μια αλλαγη,  εκτος του οτι πληρωσα $16 για μιση ωρα παρκιν,  ημουν η μονη πελατισσα. Μου πεσανε απανω μου μονες και διπλες οι κομψοτατες υπαλληλοι των καλλυντικων,  για να με βαψουν και να με περιποιηθουν, μηπως και παρω καμια κρεμουλα.  Η υπαλληλος με μαυρο κουστουμι και μεταξωτη μπλουζα, δωδεκαποντο λουστρινι, κι εγω με κολλαν,  ενα φαρδυ πλεχτο πουλοβερ και μποτακι κατα των γλυστρηματων.   Μη το παρετε στραβα, τρελλαινομαι να ειναι περιποιημενοι οι υπαλληλοι.  Το προτιμω  απο κατι αλλες αχτενιστες και καραβαμμενες που ενω δεν ξερουν να  φιαξουν τον εαυτο τους καλα-καλα θελουν να κανουν εσενα ωραια! Αλλα δε μου ερχεται Σαββατιατικα πρωι πρωι να σενιαριστω για ενα ψωνιο.  Εικοσι φιγουρινια κι εγω σε ενα οροφο, ειναι βρε παιδια αβολο και ανορθογραφια.

Οι μπουτικ απο την αλλη μερια εχουν παντα ενα φρουρο (αυτο δε με πειραζει, μαλλον το συνηθισα)  και ειναι αδειες. Αντε να εχουν μεσα ενα πελατη.  Τωρα θα μου πεις, αν πουλησουν δεκα τσαντες, νατο το ενοικιο!  Και με profit μαλιστα.

Στην ιδια περιοχη ομως (ενας δρομος τους χωριζει)  εχουν ανοιξει τελευταια και στοκατζιδικα.   Nordstrom Rack,  Loehmanns (που τωρα κλεινει)  Filene’s Basement (που εκλεισε πριν μερικα χρονια και T.J. Maxx .  Μιλαμε για ενα συνοθυλευμα αγορας για ολα τα βαλαντια.  Αλλοιως ομως δεν θα μπορουσαν να επιζησουν αυτα τα αγοραστικα κεντρα.

Η Columbia Mall που προσφατα εμφανιστηκε σε ολες τις τηλεορασεις την προπερασμενη Κυριακη,  και η οποια ειναι αρκετα κοντα στο σπιτι μου, εχει ενα Nordstrom (μικρο και περιωρισμενο) , ενα Williams Sonoma,  επισης μικρο κι ενα J. Crew  και σε αυτα πηγαινω καμια φορα.  Ολα τα αλλα, παρ’ ολο που μερικα χρονια πριν ηταν υποφερτα,  τωρα ειναι σκετη καταθλιψη.   Η κλειστη  μωλ ηταν καποτε η Σαββατοκυριακατικη βολτα της  μεσης οικογενειας.   Αυτο ειλικρινα ποτε δεν το καταλαβα,  δεν παω στην μωλ για βολτα, παω να παρω κατι συγκεκριμενο.   Θα μου πεις τι να κανουν τα παγωμενα πρωϊνα;  Ολο και περισσοτερα ” τζατζαλομαγαζα ” ανοιγουν σ αυτες και διαφορα ” φαστφουνταδικα” .   Τα καταστηματα Macy’s ” παλιωνουν ”  σε ολες τις πολεις πια.  Ακομα και στο Σαν Φρανσισκο που θεωρουσα οτι ηταν το καλυτερο,  τωρα πλεον δεν μου κανει κεφι να μπω.   Υπηρξε μια εποχη γυρω δτην δεκαετια του  ’90  στην περιοχη της “πρωτευουσας”  που ειλικρινα πιστευω οτι η αγορα μας ηταν καλυτερη  σε προιοντα και σερβις.   Παντου ομως .. τα παντα, η οικονομια τα αλλαξε ολα.  Ολο και περισσοτεροι ανειδικευτοι υπαλληλοι,  το σερβις χειροτερευει,  ολο και περισσοτερες φιρμες κατασκευαζουν προϊοντα μονο για ” outlet shopping”  ,  ολο και περισσοτερο το διαδυκτιο γινεται η επιλογη για τις αγορες.

Τα βιβλιοπωλεια εξαφανιζονται,  κι εχουν μεινει μονο δυο Barnes and Noble.   Ενα στο Rockville κι ενα στο λιμανι της Βαλτιμορης.   Μεσα σε αυτη την  μιζερια που αναγκαστικα περναει ολος ο πλανητης υπαρχουν ακομα μερικοι επιχειρηματιες (κυριως στον τομεα της εστιασης) που κανουν κατι καινουργιο, ανανεωτικο και κρατιεται η πολη στα ποδια της. Γιατι οι ανθρωποι ποτε δεν θα παψουν να τρωνε!

Σας φιλω γλυκα.

kapnos – a new rustic Greek restaurant in Washington DC.

photo(62)

Το εστιατοριο kapnos  στην 14η οδο (Washington DC NW) ανοιξε τις πορτες του στο κοινο στις 5 Ιουλιου, δηλαδη περιπου ενα μηνα πριν.  Στο διαστημα αυτο εχει παρει πολυ καλες κριτικες απο τους ειδημονες της γαστρονομιας του τοπικου τυπου.  Η συνταγη επιτυγχανει οταν τα υλικα ειναι καλα.  Ιδιοκτητης και σεφ ο Mike Isabella γνωστος στην πολη μας κυριως απο το εστιατοριο Zaytinia στο DC που επισης ειχε μεζεδακια απο ολη την περιοχη της Μεσογειου.  Πολυ ψαγμενο κι εκεινο και ισως το μονο στο DC που μπορουσες να βρεις αυγοταραχο Μεσσολογγιου.  Το ” kapnos ”  παλι ειναι κλασσικα Ελληνικο στις επιλογες του και βασιζει το μενου του σε κρεατα που ψηνονται τουλαχιστο τεσσερεις ωρες σε σουβλες πανω απο κουτσουρα. Στο kapnos δεν χρησιμοποιουν γκαζι για το ψησιμο.

Μαζι με τον Mike Isabella σε αυτη την καινουργια προσπαθεια συμβαλλουν πολυ οι δυο αδελφοι George και Nicholas Pagonis.  Ξεκινωντας απο το εστιατοριο του πατερα τους στην Αλεξανδρεια της Βιρτζινια,  και με σπουδες στην CIA και σε διοικηση επιχειρησεων αντιστοιχα,  με  προηγουμενες συνεργασιες με top chefs στο DC και στην Νεα Υορκη, αλλα κυριως με Ελληνικη καταγωγη,  εχουν ολα τα προσοντα για την δημιουργια και λειτουργια ενος Ελληνικου εστιατοριου στην πολη μας.

Τα ψητα κρεατα ειναι πραγματικα λουκουμια.  Το κατσικακι που δοκιμασαμε ηταν για μας εκπληξη.  Πουθενα αλλου στην πολη δε θα βρεις ψητο κατσικακι στη σουβλα. Βεβαια μη νομισετε οτι ηταν καμια μεριδα μεγαλη γιατι στο kapnos σερβιρονται μεζεδακια.  Ηταν ομως σαν να το ετρωγες απο σουβλα στη Λειβαδια οπου ο βλαχος καθεται απο πανω με το κουρελι και το λαδολεμονο.   Το μενου ειναι πλουσιο και εκ πρωτης οψεως φαινεται λιγο πειραγμενο, ομως οι γευσεις ειναι καθαρα Ελληνικες και μαλιστα απο την βορεια Ελλαδα .  Συζητωντας με τον κ. Νικο Παγωνη,  μας ειπε οτι περσυ ειχαν κανει μια περιοδεια στην βορεια Ελλαδα με σκοπο να μαθουν περισσοτερα μυστικα απο τοπικα μαγειρεια.  Ετσι λοιπον η πιτα που σερβιρουν με τα dips,  ειναι καταφρεσκη ψημενη στον ξυλοφουρνο και ποασπαλισμενη με νιφαδες αλατιου.

Οι πατατες φουρνου τοσο λεμονατες οσο τις κανω εγω, με κοματαικια παστουρμα και φετα ηταν αλλο ενα εξαιρετικο πιατο.   Απο το μενου δικιμασαμε επισης το χταποδι.  Δεν μπορω να πω οτι συγκρινεται με το χταποδι του Πάσσα στην Λαγκαδα,  αλλα ηταν νοστιμο.  Πρωτα βρασμενο και μετα τελειωμενο στα καρβουνα.  Η τυροκαυτερη φιαγμενη με μανουρι ηταν εξαιρετικη.  Τα καπνιστα μανιταρια του δασους με ριγανη και γραβιερα ασυνηθιστα αλλα τοσο μα τοσο κοντα στην δικη μας Ελληνικη παλεττα.

Η λιστα κρασιων εξαιρετικη.  Συνοδεψαμε τους μεζεδες με ενα ΝΟΣΤΟΣ Μανουσακη 2007. -bordeaux- .

Η αιθουσα απλη και φιλοξενη σε μοντερνο στυλ.  Η κουζινα ανοιχτη και ολες οι ετοιμασιες απο τον George Pagonis και τον Mike Isabella σε κοινη θεα -τερψη-.  Το εστιατοριο διαθετει επησης ενα κοινο μεγαλο τραπεζι -community-  και τον παγκο του σεφ κοντα στις ψησταριες οπου σε σερβιρει ο ιδιος.

Τελευταια αλλα και καλυτερα ειναι  τα γλυκα του kapnos.  Δοκιμασαμε τους λουκουμαδες – που τους ειχα δει να καταφθανουν σε ενα αλλο τραπεζι και τους λιγουρευομουν απο την αρχη -,  και το semolina cake που ηταν βασικα ενα μικρο ραβανι με παγωτο και ψημενα συκα.

Σιγουρα το kapnos θα μας ξαναδει συντομα!  Θελω να δοκιμασω τo γουρουνοπουλο και το αρνακι.  Καρνιβορον Δεσποιναριον γαρ!

Σας φιλω γλυκα.

photo(57)

Λουκουμαδες με αρωμα και φλουδα λεμονιου, μελι και καρυδια!

Kapnos

2201 14th st nw
washington dc 20001

at the corner of 14th & W Streets, NW

phone: 202-234-5000
email: eat@kapnosdc.com

spring

Φετος στην “πρωτευουσα” περασαμε απο το φθινοπωρο κατ’ευθειαν στην ανοιξη. Οσα χρονια βρισκομαι εδω, δεν θυμαμαι πιο γλυκο χειμωνα. Κι εκεινο το μπισμπικι το groundhog, που υποτιθεται οτι στις 2 Φλεβαρη βγαινει (μιλσμε για εντελως  βλαμενο ποντικι) απο την τρυπα του και αν δει την σκια του προβλεπονται εξη εβδομαδες χειμωνα ακομη, την πατησε θριαμβευτικα.

Οχι μονο χειμωνα δεν ειδαμε αλλα και η ανοιξη ηρθε λιγο πρωϊμα.  Οι κροκοι ξετσουμισαν απο τις πρωτες μερες του Φλεβαρη.  Οι ναρκισσοι πριν μπει ο Μαρτης.  Και τωρα βλεπω και τις τουλιπες ετοιμες.

Οι κροκοι και οι ναρκισσοι ειναι απο τον κηπο του δεσποιναριου.  Και το πιο ομορφο της υποθεσης ειναι οτι αυτα τα λουλουδακια τα πρωτα της ανοιξης δεν θελουν καμια μα καμια φροντιδα. Τα φυτεψες μια φορα κι αυτα βγαινουν καθε χρονο πολλαπλασιασμενα. Ειναι αυτο που λεμε ” υπογειος πολλαπλασιασμος ” και σημαινει οτι ολο το χειμωνα κατω απο το χωμα οι βολβοι με τις βολβιτσες κανουν παρτυ.

Το καλυτερο μου την ανοιξη ειναι να οδηγω στους δρομους με τα μπουμπουκια δεξια κι αριστερα και το φρεσκο ζωντανο πρασινο στις νησιδες.  Και οπως θα καταλαβεις ειμαι συνεχεια στον ιδιο δρομο (παντα πισω απο το ιδιο ες γιου βη). Ειχα βαλει την λουμιξ παβω στο τιμονι και παταγα το κουμπι. Το αποτελεσμα δε με απογοητευσε. Αυτα ειναι τα λεγομενα μπλογκοταρζανιλικια τα οποια μονο μπλογκερς τα καταλαβαινουν.

Μεταφερω μερκες φωτογραφιες απο την ανοιξιατικη ” πρωτευουσα “.  Πριν δεκα μερες κατεβηκα κατω και δε χορταινα ροζ.  Ειναι να πετυχεις τις μερες. Σε λιγες μερες το δεντρο θα ειναι πρασινο. Τα ομορφα πραγματα δεν κρατανε για πολυ.

Εδω βλεπουμε την Λουθηρανικη Εκκλησια της Georgetown στην  Wisconsin Avenue.

Αυτη ειναι η μανολια της Εμ Στρητ.  Δε νομιζω να υπαρχει αλλη στο δρομο.  Στολιζει το παλιο colonial πετρινο σπιτακι.

Κι εδω αμεριμνοι περιπατητες ” πρωτευουσιανοι ” στον ανθισμενο κηπο του Καθεδρικου ναου.

Αυτα τα χαλαρα γι αποψε και σας φιλω γλυκα.

μικροι λευκοι οικοι

Καθως εμπαινε η ανοιξη στην “πρωτευουσα” το περασμενο Σαββατοκυριακο,  με εικοσι βαθμους και βαλε, δεν γινοταν να μαζευτεις μεσα. Να κανεις τι μεσα; Αυτες οι μερες της ανοιξης οι πρωτες, ειναι μοναδικες.  Το καινουργιο χορταρι εχει ενα ολοζωντανο χρωμα, παντου βλεπεις κιτρινες πινελιες απο ναρκισσους, και στα ξερα κλαδια αρχιζουν να φαινονται κατι μικρα μπουμπουκακια.

Οι μικροι λευκοι οικοι σ’αυτη την αναρτηση ηρθαν εδω απο σποντα.  Πηγαινοντας προς την Washington δοκιμασαμε ενα εναλλακτικο δρομο και .. ψιλοχαθηκαμε.  Και τι καλα που ψιλοχαθηκαμε,  περασαμε μεσα απο μια ομορφη γειτονια στα νοτια του Μερυλαντ κοντα στα συνορα με το D.C.  Εγω ενθουσιαστηκα και σε καθε STOP, σε καθε στροφη,  σε καθε φρεναρισμα φωτογραφιζα κι απο ενα μικρο λευκο οικο.  Ο οδηγος μουρμουραγε γιατι δεν ηξερε πως να βγει απο τα στενα δρομακια.

Η γειτονια που βρισκονται αυτα τα σπιτια λεγεται Chevy Chase και ειναι μαλλον ακριβουτσικη και παλια γειτονια.  Συνοθυλευμα αρχιτεκτονικο, Victorian, Dutch, Αmerican ramblers, contemporary.  Τα πιο πολλα λευκα με επισης λευκο φραχτη, αυτον που λεμε ” picked fence ” .  Οι κατασκευες ξυλινες ως επι το πλειστον και οι επιφανειες τουβλακι, siding η σαγρε.  Τα ξυλινα πατζουρια ειναι παντου εντελως διακοσμητικα.  Καρφωμενα διπλα στο παραθυρο για ντεκορ.

Δυο η τρια πατωματα,  σκεπη ριχτη και σοφιτες.  Οι δρομοι ησυχοι θυμιζουν λιγο το Στροφιλι της Κηφησιας.  Πολυ το χαρηκα που χαθηκαμε. Γιατι τωρα μπορω να σας πω με βεβαιοτητα.  Στην “πρωτευουσα του πλανητη ” δεν εχουμε μονο ενα λευκο οικο για τον εκαστοτε προεδρο, αλλα πολλους τρισχαριτωμενους λευκους οικους για τον Jim, τον Joe, τον John, τον Jessie, τον Jack, και τον James!

Σας φιλω γλυκα.

 

driving up Wisconsin Avenue (MD 355)

Εχουμε παρει τους δρομους τελευταια. Μια στη Market street στο San Francisco, μια στην οδο Πατησιων.  Σημερα παμε μια βολτα που προεκυψε τυχαια.  Σε ενα δρομο εδω στην “πρωτευουσα”.  Στην λεωφορο Wisconsin.  Η εν λογω λεωφορος αρχιζει στην γνωστη μας Georgetown στην βορεια οχθη του ποταμου Potomac.  Διασχιζει το βορειο τμημα του DC και συνεχιζει στο Mαryland.  Εδω ο δρομος γινεται  MD 355, και λιγο πιο βορεια οταν διασχιζει την περιοχη Rockville, λεγεται Rockville Pike.  Ο δρομος συνεχιζει και πιο βορεια και απο οτι ξερω φτανει ως την πολη Frederick.

Το τμημα που θα δουμε αρχιζει στα συνορα του DC με την πολιτεια του Maryland στην περιοχη που ονομαζεται Friendship Heights.  Εδω σ’αυτη την περιοχη υπαρχει ενα ωραιοτατο εμπορικο κεντρο, το ωραιοτερο θα ελεγα στο District of Columbia.  Eχω παρουσιασει παλιοτερα φωτογραφιες απο αυτο το κεντρο. Σημερα θα προχωρησουμε λιγο.  Το Σαββατο, οταν τελειωσα με μια δουλεια που ειχα, μπαινοντας στο αυτοκινητο, η Λουμιξ μου εκλεισε το ματι.  Της το εκλεισα κι εγω.

Το κομματι που οδηγουμε περνα αποτην περιοχη Chevy Chase οπου δεξια και αριστερα υπαρχουν οι ωραιοτερες exclusive boutiques, και συνεχιζει περνωντας απο κατοικημενη περιοχη, απο τις πιο φιν φον της “πρωτευουσας”.  Το οριο ταχυτητας δεν ξεπερνα τα 35 μιλια. Συνεχιζοντας περναμε μεσα απο την πολη Bethesda, γνωστη για τα καλα της εστιατορια.  Οι φωτογραφιες βγηκαν .. στα φαναρια.  Κοκκινο; Λουμιξ ανα χειρας, κλικ μπροστα, κλικ στο πλαϊ, κλικ στο sunroof.

Δεν ειχα σκοπο να γραψω ποστ πανω σ’αυτο το θεμα. Ομως οταν ειδα τις φωτογραφιες, μου φανηκαν χαριτωμενες. Κατα μηκος της Λεωφορου Wisconsin βλεπετε ψηλα μοντερνα κτιρια γραφειων, αλλα και παλια μονοοροφα καταστηματα απομειναρια μιας αλλης εποχης.  Προς το τελος σε περιφραγμενο χωρο μπορειτε να διακρινετε και το περιφημο νοσοκομειο NIH (National Institute of Health) ενα απο τα μεγαλυτερα ιατρικα ερευνητικα κεντρα του κοσμου.

Η βολτα θα τελειωσει στην επομενη εξοδο που ειναι η “Βeltway EAST 495” . To δεσποιναριον μπαινει στον δακτυλιο. η Λουμιξ καθεται ησυχα πια στη θεση του συνοδηγου γιατι στον δακτυλιο δεν εχει φαναρια και οι ταχυτητες (ασε τι λενε τα ορια) φτανουν και τα 80  μιλια την ωρα.

Κι ετσι πλακα στην πλακα, μαθατε και για την φιν φον λεωφορο Wisconsin, πηρατε και τον αερα σας, και ολα ωραια και καλα!

Enjoy the ride!

Σας φιλω γλυκα.

Georgetown Cupcakes

Tο 2008 την χρονια που η τρελλα των cupcakes ειχε κατακτησει ηδη την Αμερικη και εξαπλωνοταν και στην Ευρωπη, οι αδελφες Katherine Kallinis και Sophie LaMontagne ανοιξαν την πρωτη boutique cupcakes στην Georgetown. Μαθητριες της ελληνιδας γιαγιας τους οι νεαρες αδελφες αρχισαν να φιαχνουν μικρα αριστουργηματα. Γρηγορα η επιχειρηση μεγαλωσε και ενα καινουργιο καταστημα ανοιξε στη διασταυρωση των οδων Μ και 33.  Η φημη τους ξεπερασε την Georgetown και αρχισε να καταφθανει κοσμος απο το γειτονικο Μερυλαντ και την Βιρτζινια. Τα Σαββατοκυριακα οι ουρες στην 33η οδο ειναι απιστευτες, ασχετως καιρου. Οταν βρεχει μια σειρα χρωματιστες ομπρελλες στολιζουν το δρομο.

Με τα τρισχαριτωμενα ροζ signature κουτακια που εχουν ειδικες θηκες για τα cupcakes να ειστε βεβαιοι οτι θα φτασουν στο σπιτι ολα σωα και αβλαβη. Περασα απο το καταστημα λιγο πριν τα Χριστουγεννα και παρατηρησα οτι η ουρα ηταν μικρη, μονο δεκα ατομα.  Εχοντας το βραδυ τραπεζι τεσσερα ζουζουνια σκεφτηκα να τους παρω απο ενα cupcake.  Επικαιρα Χριστουγεννιατικα σχεδια με κοκκινα ταρανδακια σε σοκολατα που καλυπταν ενα red velvet κεκακι ηταν οτι  επρεπε για την περισταση.  Διαφημηση στο παραθυρο, το καινουργιο βιβλιο των δυο κοριτσιων (μας) Cupcake Diaries.

Οι ταχυτητα και η μεθοδικοτητα των υπαλληλων ειναι εκπληκτικες. Και παρ’ολα αυτα παντα υπαρχει ουρα απ’εξω.  Διαβαζω οτι οι ελληνικης καταγωγης αδελφες τωρα εχουν και τηλεοπτικη εκπομπη σε σταθμο του DC.  Παραλληλα με το κεντρικο καταστημα, υπαρχει υποκαταστημα στην Bethesda για τις αναγκες των online παραγγελιων.

Τα cupcakes ειναι καταφρεσκα και πολλες φορες τελειωνουν πριν τελειωσει η ημερα. Η μικρη αυτη επιχειρηση που συντομα θα ανοιξει υποκαταστηματα στην Βοστωνη και στη Νεα Υορκη ειναι ενα παραδειγμα σωστης κινησης την σωστη ωρα και με εξαιρετικο μαρκετινγκ.

Βγαινοντας απο το καταστημα συναντησα δυο κοριτσακια που ειχαν κατι τεραστιες σακουλες γεματες cupcakes. Η εκπληξη στα ματια μου ηταν προφανης. Ε! ηρθαμε που ηρθαμε, μη φυγουμε με αδεια χερια ηταν η χαμογελαστη αντιδραση τους!

Τα cupcakes δεν ειναι το γλυκο που θα με συγκινησει ιδιαιτερα. Το ολο concept ομως με ενθουσιαζει.  Τα κεκακια ειναι χαρμα οφθαλμων.  Οι Ελληνικης καταγωγης ιδιοκτητριες επισης!

Σας φιλω με εννεα διαφορετικες γευσεις!

This last photograph is from the Internet.

Georgetown Cupcakes :

3301 M Street NW (corner of 33rd & M)
Washington, DC 20007