μετα την μετακομιση

cropped-cropped-20140119-151703.jpg

Για τους φιλους που δεν μπαινουν στο φεησμπουκ. Συνεχιζω στην wordpress εδω.

Σας φιλω γλυκα!

Advertisements

The end of a blog and the beginning of a new!

P1130593

Αγαπημενοι φιλοι του fin fon blog.  Σημερα με τρελλανε παλι η WordPress.  Προσπαθησα να σας φερω φωτογραφιες απο το Art Deco district στο Μαϊαμι. Για δευτερη φορα απο το 2009  εξαντληθηκε ο διατιθεμενος χωρος για αναρτηση φωτογραφιων. Και του θεου ν’ αρεσει.  Εκατονταδες φωτογραφιες σε 189 αναρτησεις.  Ετσι για δευτερη φορα μετα τον Σεπτεμβρη του 2011 πεφτει η αυλαια στο  ασπρο.  Ετοιμαζω καινουργιο blog!  Το παιδευω ακομα.  Το URL θα ανακοινωθει οταν ειναι ετοιμο. Σε ολους που επισκεφτηκαν το blog  τα τρια χρονια περιπου που με φιλοξενησε, πολλες ευχαριστιες.  Ελπιζω να σας δω και στο επομενο και ..οπως παντα..

σας φiλω γλυκσ.

Village of Merrick Park

BY DAY

P1130693

Στην περιοχη Coral Gables νοτια απο το Μαϊαμι, το Village of Merrick Park, ειναι απο τα πιο ομορφα συγκροτηματα εμπορικων καταστηματων και εστιατοριων στην Φλοριδα. Τα τριοροφα κτιρια περιβαλλουν ενα ορθογωνιο περιβολο στο κεντρο του οποιου εχουν δημιουργηθει κηποι με τροπικα φυτα και περιποιημενα παρτερια. Αναμεσα τους τα εστιατορια της mall γεμιζουν τον χωρο με τραπεζακια “εξω”. Ο ωραιος καιρος της Φλοριδας επιτρεπει  ανετα την κυκλοφορια εξω ολο τον χρονο. Παρ’ ολα αυτα τα ξαφνικα μπουρινια της ανοιξης, δεν σταματουν την κινηση αφου οι χωροι κυκλοφοριας καλυπτονται με αρτιστικα σχεδιασμενα στεγαστρα.  Απο οποια γωνια, απο οποιον οροφο κι αν δεις τον κηπο, ειναι υπεροχος.

Τα καλυτερα εμπορικα καταστηματα και τις πιο φινες μπουτικ μπορει κανεις να βρει στο Village of Merrick Park.  Και οταν κουραστει μπορει να απολαυσει ενα καφε η ενα γευμα στα εστιατορια του ισογειου.  Το φιν φον βρεθηκε στο Village of Merrick Park προσφατα και φωτογραφισε το ωραιοτατο συγκροτημα by day και by night .  Παμε μια βολτα!

Σας φιλω γλυκα.

BY NIGHT

 

20140424-200942.jpg

 

 

 

20140424-201101.jpg

 

 

the birds of Coconut Grove

P1130393
Αναμεσα σε μια σειρα απο ενοικιαζομενα καραβακια και στα πολυτελη γιωτ, στις αποβαθρες του Coconut Grove, υπαρχουν ενα σωρο ψαραδικα. Ειναι ισως τα λιγωτερο ομορφα σκαρια, ειναι ομως τα αγαπημενα των πουλιων της Φλοριδας. Αυτα τα πετουμενα μου τραβηξαν την προσοχη οπως περπατουσα κατα μηκος του μωλου. Εντελως εξοικιωμενα με τον κοσμο, βρισκουν χαρα στα ψαραδικα, ισως ψαχνοντας για καποιο ψαρακι που παραπεσε. Στην αρχη απο μακρυα νομισα οτι ηταν πελεκανοι, αλλα πλησιαζοντας παρατηρησα τα κοντυτερα ποδια και το μικρο ραμφος. Εψαξα να βρω τι ειδος πουλια ειναι, αλλα δεν τα καταφερα. Πιστευω οτι το ασπρο ειναι ειδος ερωδιου και το μαυρο ισως καποιος κορμορανος.  Οσο τα καραβια ειναι δεμενα, τα πουλια πετουν απο καταστρωμα σε καταστρωμα διωχνοντας τους μικροσωμους γλαρους. Οταν τα καραβια σαλπαρουν, τα ακολουθουν στο πελαγος.  Αξιολατρευτο πληρωμα!

Σας φιλω γλυκα.

P1130391
P1130399

πασχαλινα αυγα, 2014

 

20140413-174518.jpg

Μερες γιορτινες, καθε χρονο επαναλαμβανομαστε στην θεματολογια. Οπως στολιζα το σπιτι για το Πασχα γυρνουσα και φωτογραφιζα τα αυγα που τα σκορπισα παλι εδω κι εκει. Εχουν τελειο σχημα τα αυγα και τα αγαπω. Μερικα απο αυτα μενουν στολισμενα εξω ολο τον χρονο. Αλλα παλι -κατι κατακοκκινα – μεταξωτα και αλαβαστρινα βγαινουν καθε που τελειωνει η Σαρακοστη και παντα φερνουν στην επιφανεια αναμνησεις.  Δεν ξεχνω οταν ημουν μικρο κοροτσακι, την λαχταρα να ανοιξω το μεταξωτο αυγο στα δυο και να βρω μεσα “βοτσαλακια”,  “ελιτσες”  και εκεινα τα ξεχαρβαλωμενα κιτρινα πουλακια με τα πλαστικα κοκκινα ποδια που τις περισσοτερες φορες ειχαν ξεκολησει.  Η μαμα ηξερε την αγαπη μου για τα αυγα   και  παντα μου εστελνε καποιο διακοσμητικο αυγο στα πασχαλινα πακετα.

Τα χρωματα εγιναν ζωηρα και ομοιομορφα  με βαφες που εφτασαν εγκαιρα στο γραμματοκιβωτιο μου, απο την Αθηνα.   Μοσχοβολησε το σπιτι ξυδιλα, τι να λεμε τωρα.  Σκεφτομαι του χρονου να πειραματιστω με φυσικες χρωστικες ουσιες κι ας μην γιινουν ετσι  παραδοσιακα.  Θα αρχισω να μαζευω τσοφλια απο κρεμμυδια.  Για την επιτυχια θα πρεπει να ευχαριστησω τους ευγενεις χορηγους βαφων,  και την μαυρικω την κοτιτσα.  Καλη επιτυχια στα δικα σας αυγα και καλη Ανασταση!

Σας φιλω γλυκα.

Εκατό λογιων χαπάκια!

20140309-100022.jpg

Η φωτογραφια ειναι απο το κομοδινο μου, αφου πηρα κι εκρυψα στο ντουλαπι του μπανιου τα υπολοιπα πεντε κουτακια με διαφορα χαπια.

Σημερα θα πουμε λιγα πραγματα που δεν ειναι ισως πολυ φιν φον και θα ξεφυγουμε απο την διαθεση και το υφος  που προσπαθω να κρατω σε αυτο εδω τον χωρο.   Η διαθεση ομως ενος χωρου σαν αυτον, αντικατοπτριζει την διαθεση του γραφοντος, και πρεπει να ομολογησω οτι εδω και καιρο, προσπαθω να την κρατησω ψηλα με νυχια και με δοντια. Και συνεχιζω να προσπαθω, ισως τωρα με μεγαλυτερη επιτυχια σε σχεση με δυο μηνες πριν.

Θυμαμαι πριν απο εικοσι χρονια που ειχε ερθει η μαμα εδω στην ” πρωτευουσα ”  να περασουμε μαζι δυο μηνες τον χεομωνα. Ειχε φερει μαζι της ενα βαλιτσακι με διαφορα χαπια, τοσο πολλα που τρομαξα. Εκεινη ηξερε τι ειναι το καθενα και τα επαιρνε με ευλαβεια στην ωρα τους.  Το ενα για την μνημη, το αλλο για την χοληστερινη, το παραλλο για τις κραμπες.  Και ενω ηταν ανθρωπος με πολυ καλη υγεια γενικα,  κουβαλουσε μαζι της ενα ολοκληρο φαρμακειο.

Στην προσπαθεια μου να ξεπερασω ενα ας πουμε  αθωο προβλημα ισχυαλγιας, τον Γεναρη καπου ξεπερασα τον εαυτο μου και για να μην τα πολυλογω,  ενα μηνα πριν βρεθηκα στις πρωτες βοηθειες μη μπορωντας να σταθω στα ποδια μου.   Απο τοτε μεχρι τωρα -ναι σε ενα μηνα-  πολλα εχουν αλλαξει προς το καλυτερο και κυριως ο τροπος που αντιμετωπιζω το προβλημα μου που εκτος απο φυσιολογικο ηταν και ψυχολογικο.   Δεν θα επεκταθω σε αυτο,  γιατι ακομα προσπαθω,  ισως οταν περασουν ολα να επανελθω.

Βρεθηκα ομως ξαφνικα με εξι συνταγογραφημενα φαρμακα στο κομοδινο μου, απο μυοχαλαρωτικα, αντιφλεγμονωδη,  αναλγητικα, στεροειδη, βιταμινες, σπασμολυτικα, μεχρι και οπιωδη.   Ενενηντα χαπια σε καθε συνταγη.  Η αληθεια ειναι οτι χωρις αυτα, δεν  θα αντεχα τις δυο πρωτες μερες μετα το.. συμβαν.    Και μεσα στον πονο μου τρομαξα.  Με ποση ευκολια βρεθηκαν ολα αυτα διπλα μου!   Οποιο σε βοηθησει!  Η μεριμνα του να τα παιρνω με γνωση ποια δεν επιτρεπονται ταυτοχρονα, δικη μου. Δοκιμασε αυτο δοκιμασε κι εκεινο.  Αν εγω δεν ειχα τον ελεγχο των πραξεων μου και τη γνωση, θα μπορουσα να εκτραπω ευκολα,  και ισως αν ο γιατρος μου (για εικοσιπεντα χρονια) δεν με ηξερε ισως να μη μου τα εδινε.   Οσοι δεν εχετε βρεθει σε τετοια κατασταση, δε φανταζεστε ποσο ευκολο ειναι να εξαλειφεις τον πονο για μερικες ωρες με ενα χαπακι. Διαβασα προχθες ενα αρθρο που εβαλε μια φιλη στο φεησμπουκ για τον εθισμο στα φαρμακα, διαβασα ενα σωρο πληροφοριες για μακροχρονια ολεθρια αποτελεσματα και πατησα φρενο.

Τι εγινε σε διαστημα ενος μηνος;   Χλαρωσα και σταματησα να τρεχω σε οποιον υποσχοταν οτι εχει την θεραπεια, με εβαζε να κανω τουμπες  ,  και μου εδινε ενα φαρμακο ακομα.  Σταματησα να ακουω σε οποιον ελεγε … μπορεις κανε το,  ενω εγω δεν αισθανομουν ετοιμη να το κανω.   Βρηκα ενα ειδικο που κανει accu-pressure που με ακουει.  Ξερω οτι ειναι εναλλακτικη θεραπεια, αλλα με βοηθαει να χαλαρωνω, να μην πονω  κι αυτο για μενα ειναι σπουδαιο.  Ολα αυτα τα μυικα θελουν χρονο,  ας περνα πιο χαλαρα χωρις χαπια. Μαθαινω να ακουω το σωμα μου.  Σταματησα τα αγχολυτικα που επαιρνα για μια εβδομαδα.  Εκρυψα τα οπιωδη να μη τα βλεπω. Εκρυψα και τα υπολοιπα.   Κρατησα ενα αντιφλεγμονωδες που δεν μου προκαλει αλλα συμπτωματα αλλα κι αυτο δεν το παιρνω καθε μερα.   Παρακαλεσα για ανοιξη και ηρθε.   Κινουμαι ,  βγαινω και περπαταω, οδηγω , πηγαινω στο γραφειο, και συνηδειτα προσεχω καθε μου κινηση καθε μου σταση.   Προσεχω την διατροφη μου και αυξησα λιγο την πρωτεινη.  Ξερω παρα πολυ καλα οτι εχω ακομα προβλημα με φοβο και αγχος.  Φοβαμαι τα πισωγυρισματα σαν εκεινο πριν ενα μηνα.   Ξερω οτι ειναι θεμα χρονου να το ξεπερασω.   Πολλες φορες ομως ερχονται σε συγκρουση αυτα που θελουμε με αυτα που πρεπει και με αυτα που μας λενε να κανουμε.

Στο ταξιδι της ισορροπιας -θα το κανω εδω- θα ευχαριστησω την αγαπημενη φιλη μου Λενα που ειναι τοσο κοντα μου σε αυτη τη φαση αν και μακρυα.  Φυσικα πολλοι αλλοι εδειξαν ενδιαφερον και συμπαρασταση και τους ευχαριστω απο τα βαθη της καρδιας μου.  Την Λενα ομως την γνωρισα μεσα απο αυτο τον χωρο  πριν μερικα χρονια και οπως πολλοι αλλοι που γνωρισα εδω, ειναι φιλη ζωης.

Σας φιλω γλυκα.

Αναφιωτικα

P1120792

Αλλος θεος!  Ηταν μια εκφραση που χρησιμοποιουσες συχνα  οταν αλλαζες περιβαλλον.  Για σενα ηρθα εδω σημερα.  Γιατι κι εσυ ερχοσουν για μενα χρονια τωρα, με μια λαμπαδα στο μποι μου, στην Παναγια την Γρηγορουσα.  Ασπρισαν τα μαλια σου σε μια νυχτα οταν δεν ημουν καλα και εκανες ταμα.  Ποσες λαμπαδες αναψες μεχρι να φυγεις!

Δυο βηματα απο το Μοναστηρακι,  ξεφευγεις απο τους τουριστες με τις φωτογραφικες μηχανες και απο τους εμπορους με τα σουβενιρ. Μια στοφη και .. αλλος θεος.  Λιγοστοι ανθρωποι προχωρουν πιο περα απο τους Αερηδες.  Ειχα χρονια να ερθω εδω.  Η τελευταια ηταν μια φορα μαζι σου και με την λαμπαδα.  Καποιος Μαρτης δεν θυμαμαι πια.

Προχωρω μονη μου καθε τοσο στεκομαι. Ενα γιασεμι,  ενα γκραφιτι,  ενα καλοδιατηρημενο κλασσικο σπιτι, ολο και κατι τραβα την προσοχη μου.  Εδω εχει μπουκαμβιλιες, γατες μα δεν βλεπω ανθρωπους.

Στενα δρομακια, ανηφοριζουν, κατηφοριζουν, καποιος πουλαει στο πεζοδρομιο χειρποιητα σανδαλια. Για οποιους φθασουν ως εδω.  Σημερα εχει λιακαδα. Το φως πεφτει καθετα στα σπιτια τα βαμμενα με ωχρα. Κλεινω τα ματια και φανταζομαι τι χρωμα θα παιρνουν τις ανατολες και τα δειλινα.  Οι ανατολες και τα δειλινα αγαπανε πολυ μερικουε τοπους.  Την Ρωμη. Τα Αναφιωτικα.

Το δρομακι που περπατω φτανει σε ενα ξεφωτο με μερικα καφενεδακια. Καθομαι στο πεζοδρομιο, κολλητα στον δρομο.  Απεναντι μια κυρια ποτιζει τεσερεις τενεκεδες με ιβισκους. Διπλα καθεται μια παρεα. Γνωριζονται.  Εχουν καλλιτεχνηκη.. οψη. Ξερεις με μπερε, με μουσι. Ο ενας λεει οτι τις ειχε ολες γκομενες. Χαμογελω. Αθανατε ρωμιε!  Παραγγελνω ενα γλυκυ βραστο διπλο.  Με το ζορι περνουν φορτηγακια για ανεφοδιασμο, διπλα στα ποδια μου.  Βριζονται με μια μοτοσυκλεττα. Το αδιαχωρητο προς στιγμην στα Αναφιωτικα.

Στης Πλακας τις ανηφοριες. Ποσο σου αρεσαν τα παλια πλακιωτικα τραγουδια.  Τιποτα δεν εχει αλλαξει. Ανηφοριες, κατηφοριες και περικοκλαδες.

Αλλος θεος σου λεω!

P1120750

Σας φιλω γλυκα.

P1120785

P1120739