με τα ματια στραμμενα στο αυριο

Και οταν λεμε αυριο δεν εννοουμε μονο την Κυριακη. Ομως η Κυριακη της απελπισιας, της λυτρωσης, της αγωνιας η της ασαφειας – δωστε της οτι επιθετο σας ταιριαζει – ειναι αυριο.

Ενα αλλοιθωρισμα θα παιξει, με το ενα ματι στραμμενο στα ενδοξα Παρισια οπου οι δυο υποψηφιοι με την γαλατικη ευγενεια – βλεπε “εισθε ενας μικρουτσικος αλλα αξιολατρευτος συκοφαντης” – περνουν στο δευτερο και τελευταιο γυρο. Ο παλαι ποτε αγαπημενος μου Νικολα -οι παλιοι θα θυμαστε τις γλου γλου επιστολες που ειχε στειλει στο δεσποιναριον μεσω ανγγλετερρας – την εχει καθισει την βαρκα στα ρηχα.  Με την Γαλλια εχουμε μια αντιστροφως αναλογη σχεση πολιτικα, οταν πεφτει η δεξια εκει, ανεβαινει εδω. Οσο για τον Ολαντ τι να σας πω, η Σεγκολεν μου γεμιζε περισσοτερο το ματι.  Ειναι και το αλλο που με ενοχλει, εχουν λαθος φατσες, ο Σαρκοζυ μοιαζει με αριστερο και ο Ολαντ με δεξιο.  Οπως και ναχει οι εκλογες αυτες θα αλλαξουν αρκετα την δυναμικη της Ευρωπαϊκης πολιτικης.

Το αλλο ματι θα ειναι στραμμενο στην Ελλαδα.  Η συντομη προεκλογικη περιοδος ειχε πολλα χαρακτηριστικα, κυριως ομως πρεμουρα επιλυσης κοινωνικων προβληματων που ομως  οταν γινονται στην τουρλα του Σαββατου αντι να ωφελησουν θυμιζουν την ταινια  ”  Κοινωνια ωρα μηδεν ” .  Ετσι κατι παρεμβασεις  που επρεπε να ειχαν γινει με πολιτικη και κοινωνικη συνειδηση (συλληψεις, ξεκαθαρισματα κλπ. καταλαβαινομαστε) γινονται λαθος και πολλες φορες παρανομα.  Η προεκλογικη πυγμη ειναι μια φουσκα. Οπως και ναχει, οι εκλογες αυτες ειναι ισως οι σημαντικοτερες της ζωης μας, τουλαχιστο για μας που δεν ειμαστε στην πρωτη νεοτητα.  Δε θα προλαβουμε ισως να δουμε μια Ελλαδα να ευημερει οπως την θελουμε ολοι, αλλα πρεπει να δουμε μια Ελλαδα να προσπαθει, να αναπτυσσεται και να βγαινει απο το τελμα.

Το πιο σωστο πραγμα που διαβασα στα σοσιαλ  μηντια τις τελευταιες μερες, ειναι η προτροπη ” ψηφιστε συνειδητα” – με την εννοια, μη ψηφισετε εκδικητικα – .  Τωρα η συνειδηση του καθενος διαφερει αλλα τουλαχιστο ειναι ενας τιμιος – απεναντι στη χωρα μας και στον εαυτο μας – τροπος να συμβαλλουμε θετικα στο επομενο βημα.  Και βεβαια πολλα λεγονται για μη αυτοδυναμιες, αλλα προσωπικα πιστευω πως, οτι κι αν λενε τωρα για μη συνεργασιες, αυτα ειναι ηδη συμφωνημενα. Αν παλι κανω λαθος τοτε θα καταληξουμε σαν την Ιταλια στη δεκαετια του ’50 που καθε εβδομαδα επεφτε η κυβερνηση και ανεβαινε αλλη. Θα εχουμε ποικιλια οσονουπω.  Πολλοι θα ψηφισουν μικρα κομματα στην προσπαθεια τους να βαλουν ενα, δυο ατομα στη Βουλη και με πληρη επιγνωση οτι μπορει να συνεργαστουν με το παραπλησιο μεγαλυτερο κομμα.  Αυτο ειδικα ηθελα να το αναφερω εδω σαν αντιλογο αυτων που ορυονται οτι πρεπει ο κοσμος να δωσει αυτοδυναμια εκ των προτερων. Ακυρο νταρλινγκς.

Αλλες προβλεψεις κανεις μας δεν ειναι σε θεση να κανει, οποτε το θεμα αυτο το ξαναβλεπουμε απο Δευτερα.

Ως τοτε κι εφοσον θα σιγησουν οι προεκλογικες ντουντουκες το Σαββατο, ελπιζω να σιγησουν και οι ντουντουκες στα σοσιαλ μηδια επισης.

Την μεθεπομενη Κυριακη τα ματια θα ειναι στραμμενα στα διαδυκτιακα βραβεια της Ελλαδας οπου μια απο τις υποψηφιες ειναι μια απο τις πρωτες μπλογκοφιλες και μετεπειτα real life φιλες η Ευη η Φετση με το αρθρο της ” Το ροκ που σωπασε”. Της ευχομαι καλη επιτυχια.

Τα ματια στραμμενα ατο φεγγαρι αυριο να μη χασετε το φεγγαρι στο περιγειο.  Κλειστε την ρημαδα την τηλεοραση, βγειτε με το αμορε σας σε καμια ταρατσα και καντε μια ευχη.

Ψαχνοντας για ενα ωραιο τραγουδακι για να κλεισω την αναρτηση του σημερα που μιλα για αυριο, πετυχα διανα. Και φεγγαρια, και Αθηνα, και αμορε μιο, και αισιοδοξια.

Οπως ειπε και η Σκαρλετ μια φορα στο σινεμα, αυριο ειναι μια καινουργια μερα. Μεθαυριο ας ειναι ακομα πιο καινουργια!

Σας φιλω γλυκα.

Advertisements