μικροι λευκοι οικοι

Καθως εμπαινε η ανοιξη στην “πρωτευουσα” το περασμενο Σαββατοκυριακο,  με εικοσι βαθμους και βαλε, δεν γινοταν να μαζευτεις μεσα. Να κανεις τι μεσα; Αυτες οι μερες της ανοιξης οι πρωτες, ειναι μοναδικες.  Το καινουργιο χορταρι εχει ενα ολοζωντανο χρωμα, παντου βλεπεις κιτρινες πινελιες απο ναρκισσους, και στα ξερα κλαδια αρχιζουν να φαινονται κατι μικρα μπουμπουκακια.

Οι μικροι λευκοι οικοι σ’αυτη την αναρτηση ηρθαν εδω απο σποντα.  Πηγαινοντας προς την Washington δοκιμασαμε ενα εναλλακτικο δρομο και .. ψιλοχαθηκαμε.  Και τι καλα που ψιλοχαθηκαμε,  περασαμε μεσα απο μια ομορφη γειτονια στα νοτια του Μερυλαντ κοντα στα συνορα με το D.C.  Εγω ενθουσιαστηκα και σε καθε STOP, σε καθε στροφη,  σε καθε φρεναρισμα φωτογραφιζα κι απο ενα μικρο λευκο οικο.  Ο οδηγος μουρμουραγε γιατι δεν ηξερε πως να βγει απο τα στενα δρομακια.

Η γειτονια που βρισκονται αυτα τα σπιτια λεγεται Chevy Chase και ειναι μαλλον ακριβουτσικη και παλια γειτονια.  Συνοθυλευμα αρχιτεκτονικο, Victorian, Dutch, Αmerican ramblers, contemporary.  Τα πιο πολλα λευκα με επισης λευκο φραχτη, αυτον που λεμε ” picked fence ” .  Οι κατασκευες ξυλινες ως επι το πλειστον και οι επιφανειες τουβλακι, siding η σαγρε.  Τα ξυλινα πατζουρια ειναι παντου εντελως διακοσμητικα.  Καρφωμενα διπλα στο παραθυρο για ντεκορ.

Δυο η τρια πατωματα,  σκεπη ριχτη και σοφιτες.  Οι δρομοι ησυχοι θυμιζουν λιγο το Στροφιλι της Κηφησιας.  Πολυ το χαρηκα που χαθηκαμε. Γιατι τωρα μπορω να σας πω με βεβαιοτητα.  Στην “πρωτευουσα του πλανητη ” δεν εχουμε μονο ενα λευκο οικο για τον εκαστοτε προεδρο, αλλα πολλους τρισχαριτωμενους λευκους οικους για τον Jim, τον Joe, τον John, τον Jessie, τον Jack, και τον James!

Σας φιλω γλυκα.

 

Advertisements

driving up Wisconsin Avenue (MD 355)

Εχουμε παρει τους δρομους τελευταια. Μια στη Market street στο San Francisco, μια στην οδο Πατησιων.  Σημερα παμε μια βολτα που προεκυψε τυχαια.  Σε ενα δρομο εδω στην “πρωτευουσα”.  Στην λεωφορο Wisconsin.  Η εν λογω λεωφορος αρχιζει στην γνωστη μας Georgetown στην βορεια οχθη του ποταμου Potomac.  Διασχιζει το βορειο τμημα του DC και συνεχιζει στο Mαryland.  Εδω ο δρομος γινεται  MD 355, και λιγο πιο βορεια οταν διασχιζει την περιοχη Rockville, λεγεται Rockville Pike.  Ο δρομος συνεχιζει και πιο βορεια και απο οτι ξερω φτανει ως την πολη Frederick.

Το τμημα που θα δουμε αρχιζει στα συνορα του DC με την πολιτεια του Maryland στην περιοχη που ονομαζεται Friendship Heights.  Εδω σ’αυτη την περιοχη υπαρχει ενα ωραιοτατο εμπορικο κεντρο, το ωραιοτερο θα ελεγα στο District of Columbia.  Eχω παρουσιασει παλιοτερα φωτογραφιες απο αυτο το κεντρο. Σημερα θα προχωρησουμε λιγο.  Το Σαββατο, οταν τελειωσα με μια δουλεια που ειχα, μπαινοντας στο αυτοκινητο, η Λουμιξ μου εκλεισε το ματι.  Της το εκλεισα κι εγω.

Το κομματι που οδηγουμε περνα αποτην περιοχη Chevy Chase οπου δεξια και αριστερα υπαρχουν οι ωραιοτερες exclusive boutiques, και συνεχιζει περνωντας απο κατοικημενη περιοχη, απο τις πιο φιν φον της “πρωτευουσας”.  Το οριο ταχυτητας δεν ξεπερνα τα 35 μιλια. Συνεχιζοντας περναμε μεσα απο την πολη Bethesda, γνωστη για τα καλα της εστιατορια.  Οι φωτογραφιες βγηκαν .. στα φαναρια.  Κοκκινο; Λουμιξ ανα χειρας, κλικ μπροστα, κλικ στο πλαϊ, κλικ στο sunroof.

Δεν ειχα σκοπο να γραψω ποστ πανω σ’αυτο το θεμα. Ομως οταν ειδα τις φωτογραφιες, μου φανηκαν χαριτωμενες. Κατα μηκος της Λεωφορου Wisconsin βλεπετε ψηλα μοντερνα κτιρια γραφειων, αλλα και παλια μονοοροφα καταστηματα απομειναρια μιας αλλης εποχης.  Προς το τελος σε περιφραγμενο χωρο μπορειτε να διακρινετε και το περιφημο νοσοκομειο NIH (National Institute of Health) ενα απο τα μεγαλυτερα ιατρικα ερευνητικα κεντρα του κοσμου.

Η βολτα θα τελειωσει στην επομενη εξοδο που ειναι η “Βeltway EAST 495” . To δεσποιναριον μπαινει στον δακτυλιο. η Λουμιξ καθεται ησυχα πια στη θεση του συνοδηγου γιατι στον δακτυλιο δεν εχει φαναρια και οι ταχυτητες (ασε τι λενε τα ορια) φτανουν και τα 80  μιλια την ωρα.

Κι ετσι πλακα στην πλακα, μαθατε και για την φιν φον λεωφορο Wisconsin, πηρατε και τον αερα σας, και ολα ωραια και καλα!

Enjoy the ride!

Σας φιλω γλυκα.