some nice comments about Porto Carras

 A view of the Port Carras Resort from Neos Marmaras

Δεν ειμαι ακομα σε mood blogging. Και αναρωτιεμαι οταν ο μπλογκερ χαλαρωσει ετσι οπως εγω, ποσο ευκολα επανερχεται.  Παρ᾽ολα αυτα θα ηθελα να μοιραστω μαζι σας τις φωτογραφιες απο το καλοκαιρι (οσο ειναι ακομα καλοκαιρι) για να ειναι επικαιρες. Το φθινοπωρο μας περιμενουν αλλα ελπιζω οχι πολυ δυσαρεστα.  Σκεφτομαι οτι μαζι αρχισαμε πριν εξι χρονια σε καιρους ισως πιο ξεγνοιαστους, και μαζι προχωραμε χωρις να ξερουμε που θα μας βγαλει και σιγουρα χωρις την ιδια διαθεση την παλια.

Το υποσχεθηκα ομως και ετσι φερνω μερικες φωτογραφιες απο το ξενοδοχειο Πορτο Καρρας με μερικα θετικα σχολια.

Αρχιτεκτονικα ειναι εξαιρετικο δημιοθργημα του Walter Gropius, που ιδρυσε την σχολη BAUHAUS.  Εσωτερικα εργονομικωτατο με ανοιχτους ευχαριστους χωρους.  Διαθετει πληρες spa το οποιο δεν το επισκεφθηκα και δεν εχω γνωμη για την λειτουργικοτητα του.  Ειμαι και ανθρωπος που στις διακοπες αφηνομαι στη δινη της αλμυρας και της αμμου και δεν με απασχολει η κομμωση.

Το συγκροτημα χτιστικε στο ” φιλετο ” της Χαλκιδικης.  Στο νοτο της Σιθωνιας σε περιοχη ευφορη  με αμπελωνες και με εξαιρετικη παραλια. Ακουσα οτι η περιοχη ηταν ελος και μεγαλο μερος της μπαζωθηκε.  Δεν ξερω τι ειδους τουρισμο μαζευε παλια αλλα θα μπορουσε να τραβηξει ολη την καλη και απαιτητικη βορεια και κεντρικη Ευρωπη.

Εχει μια ανετη μαρινα που φιλοξενει γιωτ και θαλαμηγους και εχει καραβακι καθε μιση ωρα για τον Νεο Μαρμαρα. Ετσι οι φιλοξενουμενοι οταν βαρεθουν την ηρεμια (λεμε τωρα) του ρηζορτ μπορουν να  περασουν ενα θορυβωδες βραδυ στο χωριο.

Εχει ενα τραινακι που σε μεταφερει στο οινοποιειο οπου μπορεις να δοκιμασεις τα κρασια με την ομωνυμη ετικεττα και να τα μεταφερεις στο ξενοδοχει χωρις κοπο. Το τραινακι επισης κανει σταση σε μια παραλια γειτονικη που λεγεται Κοχι επισης μεσα στο ρηζορτ, εκει ομως πληρωνεις εξτρα την ομπρελα. Ειπαμε απο οπου μπορουμε να βγαλουμε λεφτα, θα βγαλουμε.

Εχει ωραια μπαρ και εστιατορια τα οποια ομως ειναι κενα αφου οι ορδες των Ρωσσων-πακεττα τρωνε στην κυριως τραπεζαρια ωρες συσσιτιου.  Καποιο βραδυ σε ενα απο τα εστιατορια ειχε σπεσιαλ Κινεζικη κουζινα.  Ωραια αιθουσα ανοιχτη διπλα στην μαρινα και ο νεαρος σεφ με την απαραιτητη στολη στο ποστο του.  Το φαγητο του εξαιρετικο και καταφρεσκο. Παλιοτερα ηταν σου σεφ στο Χιλτον.  Η αιθουσα αδεια, μονο δυο παρεες ημων συμπεριλαμβανομενων.  Προτιμουν να πανε για μια πιτσα της συμφορας στο Νεο Μαρμαρα παρα να δοκιμασουν κατι διαφορετικο.

Θα μπορουσε λοιπον να ειναι πενταστερο το ξενοδοχειο δυνητικα αλλα με την τροπη που εχουν παρει τα πραγματα ειναι δυσκολο. Εκτος εαν η επομενη διαχειριση σκεφτει κατι τυπου re-branding και επενδυσει με διαφορετικο τροπο στο ρεζορτ, η διαχειριστει αποτελεσματικωτερα  αυτα που θα βρει.

Σας φιλω γλυκα

Advertisements

Χαλκιδικη η Κριμαια

Πολυ ομορφα ολα αυτα τα γαλαζια και τα πρασινα, μοναδικα αριστουργηματα της φυσης, αλλα ηρθε η ωρα να αγγιξουμε ενα πραγματικα σοβαρο θεμα.  Μπαινοντας στην Χαλκιδικη λιγο μετα τα Νεα Μουδανια, μου εκανε εντυπωση οτι ολες οι πινακιδες ηταν γραμμενες στα Αγγλικα και στα Ρωσικα, οχι απαραιτητα με αυτη την σειρα. Μεχρις ενος σημειου σκεφτηκα οτι ειναι φυσικο να εξυπηρετουνται ετσι οι αναγκες της πλειοψηφιας των τουριστων. Εκεινο ομως που ειδα κι εζησα τις επομενες ημερες, με θυμωσε παρα πολυ.

Εμεινα σε μεγαλο ξενοδοχειο της Σιθωνιας που διαφημιζεται ως πεντε αστερων, αλλα φευ, ουτε δυο δεν του δινω.  Και εξηγουμαι. Το ξενοδοχειο (Πορτο Καρρας) βρισκεται στην δυτικη ακτη της Σιθωνιας σε μια υπεροχη παραλια κοντα στο Νεο Μαρμαρα. Αρχιτεκτονικα ειναι εξαιρετικο και λειτουργικα εχει ολα τα φοντα για να ειναι.  Η μαρινα παραπλευρα και οι αμπελωνες με το οινοποιειο θα μπορουσαν να του δωσουν κοσμοπολιτικο αερα και ισως στο παρελθον να εγινε κι αυτο.

Το ξενοδοχειο κατακλυζεται απο groups Ρωσων που ερχονται να περασουν μια η δυο εβδομαδες σ’αυτη την ομορφη γωνια της Μεσογειου. Ως εδω καλα. Κανενα προβλημα. Ας κατεβη η Ρωσια, η Βουλγαρια, η Σερβια και ολα τα Βαλκανια.

Η διοικηση του ξενοδοχειου ειναι Ελληνικη.  Οι περισσοτεροι υπαλληλοι ομως ειναι Ρωσσοι που μιλουν αγγλικα.  Η καλημερα το πρωι Αγγλικα η Ρωσσικα.  Ζητας πετσετα και σου λενε.. English please ( με βαρυ σλαβικο αξαν).

Σαν οικοδεσποτες οι διοικουντες πως εκπροσωπουν και διαφημιζουν την χωρα μας; Περιγραφω σκηνες.

Πρωινο στην τραπεζαρια. Οι ορδες των Ρωσσων δεν σεβονται την σειρα των αλλων, μπαινουν μπροστα σου και φωναζουν και την παρεα τους, Ε Μπορις!  Γεμιζουν τα πιατα με δεκα αυγα για τεσσερα ατομα, εικοσι φρουτα, βουνα τα ψωμακια και τα σαλαμικα.  Κατοπιν στα τραπεζια φιαχνουν ανενοχλητα σαντουιτς .. για .. μετα ενω στην αιθουσα υπαρχει απαγορευση στο να παιρνεις μαζι σου φαγητα. Πετουν απο πανω στην μαρινα μορταδελλες και τυρια στους γλαρους.  Στην παρατηρηση μου στον μανατζερ να βαλουν ταμπελες ωστα να λειψει αυτο το απαραδεκτο θεαμα, μου απαντα, τους τα λεμε και δεν ακουνε.  Αυτο πως λεγεται;  Δουλοπρεπεια.

Παμε τωρα στην πλαζ. Το κιοσκι με τις πετσετες δεν εχει ποτε σχεδον πετσετες. Ο υπαλληλος καταλαβαινει μονο ταουελ. Η Ολγα μπαινει μπροστα σου για να πει κατι στα Ρωσσικα με τον υπαλληλο. Οταν της δειχνεις την σειρα αυτων που περιμενουν, σε βριζει στα Ρωσσικα (υποθετω απο το υφος και τον τονο της φωνης). Παραλληλα, ενω υπαρχει σε καθε ομπρελλα ταμπελα οτι απαγορευεται να κρατουν τις ομπρελλες οταν δεν βρισκονται εκει, δεκαδες λευκες πετσετες υπαρχουν αφημενες απο χθες, απο την Ολγα και τον Μπορις που θελουν πρωτη ομπρελλα παραλια ( οπως λεμε .. πρωτο τραπεζι πιστα).

Το ερωτηματολογιο για το σερβις ειναι αγγλικα και ρωσσικα και η μουσικη το βραδυ (Live) ρωσσικη η ξενο ρεπερτοριο μεταφρασμενο στα ρωσσικα.

Στο οινοποιειο που επισκεφθηκα, η υπαλληλος (Ελληνιδα εδω κι ευγενεστατη) μου ειπε, εισθε οι μονοι που ηρθατε σημερα και πηρατε κατι. Ερχονται, δοκιμαζουν, γεμιζουν τα παγουρια τους νερο και φευγουν.

Εαν η Ελληνικη διοικηση του ξενοδοχειου θελει να εξυπηρετει (δουλοπρεπως) μονο τους Ρωσσους ας το διαφημησει να ξερουμε.

Ακομα, στην ρεσεψιον μας ζητησαν να εξοφλησουμε την διαμονη απο την πρωτη ημερα. ( Ετσι!).  Τα ποτηρια για να πινουμε νερο στο δωματιο δεν αλλαξαν κατα τη διαρκεια της παραμονης μας. Οταν καναμε check out μεσα σε 5 λεπτα χτυπησε την πορτα ο υπαλληλος για να τσεκαρει το bar μηπως το αδειασουμε και φυγουμε.

Σε τοπικο εστιατοριο με πολυ καλο φαγητο, βλεπω Ρωσσους να τρωνε ψαροσουπα, που δεν υπαρχει στο μενου. Ρωτω, εχετε ψαροσουπα; Απαντηση: Ναι αλλα τους το λεμε προφορικα γιατι τρελλαινονται για σουπες.

Κι εγω τρελλαινομαι ρε π…. μου για ψαροσουπα!  Αυτο πως το λενε, δε βρισκω λεξη!

Κατεβαινω με το βαλιτσακι-τρολεϋ στην εξοδο. Παραλληλα καποιος απο την διοικηση (κουστουμι και κινητο) σκαει μυτη. Ο υπαλληλος τσακιζεται να τρεξει να βγαλει το κορδονι πισω απο την πορσε για να ξεπαρκαρει. Παιρνω το βαλιτσακι μου και κατεβαινω τα σκαλακια και σκεφτομαι. Οχι δεν θελω να μου κανουν τεμεναδες, θελω να σεβαστουν το ρολο του οικοδεσποτη, να εχουν κανονες λειτουργιας και να τους εφαρμοζουν, να αξιοποιησουν αυτο το ομορφο κομματι γης και αρχιτεκτονικης που πηραν στα χερια τους.

Ακουω οτι το ξενοδοχειο βαζει λουκεττο τον Σεπτεμβρη.  Διωχνει τους Ελληνες εκεινους που μπορουν ακομα να πηγαινουν. Διωχνει καθε προοπτικη για αξιοπρεπη τουρισμο. Και ειναι κριμα, μεγαλο κριμα.

Θα μου πειτε, δεν ειδες τιποτα καλο; Ειδα, αλλα θα σας τα πω στο επομενο ποστ. Μεχρι τοτε..

Σας φιλω γλυκα.

ματι δε σε πιανει με τοσο γαλαζιο στην Σιθωνια

Αυτο ειναι το γαλαζιο της θαλασσας στη Χαλκιδικη.  Απειραχτο οπως το ειδε ο φακος.
Sithonia is the middle leg of the peninsula of Chalkidiki in northern Greece.  I visited Sιτhonia  three weeks ago and I fell in love with the clear blue waters, the sandy beaches and the greenery.

The mountain in the picture is Mount Athos or Holly Mountain.  One can reach this small independently governed state, full of Greek Orthodox  monasteries, only by sea. Visits are allowed only to Greek Orthodox males over the age of 18.

The sandy beaches of Chalkidiki are amongst the best Greece has to offer. The waters are clear, warm and shallow.

A bird nest on top of the hay umbrella.  Swimmers and birds enjoy one of the most wonderful spots on this planet.

Σας φιλω γλυκα.

Πη Ες. Αγγλιστι σημερα για λογους διαφημησης.

αυγουστιατικες κουβεντες

Κελυφος, νησιδα απεναντι απο τον Νεο Μαρμαρα Χαλκιδικης

Με ενα φεγγαρι στην αρχη κι ενα στο τελος μας ηρθε ο φετεινος Αυγουστος.  Στο πρωτο φεγγαρι ταξιδευα και δεν το πηρε το ματι μου σε κανενα ουρανο, ελπιζω ομως να απολαυσω το δευτερο.  Ταξιδευα λοιπον γυριζοντας απο την Αθηνα που την αφησα να ψηνεται.  Ποτε δε φτανουν οι μερες  για να κανω ολα οσα θελω.  Οι διακοπες τελειωσαν, αλλα δεν τελειωσε το καλοκαιρι, κι αυτο ειναι μια μεγαλη παρηγορια.

Περασα δεκα ξεκουραστες μερες στην Χαλκιδικη στο πρωτο μερος των διακοπων. Συγκεκριμενα στο μεσαιο ποδι, στην Σιθωνια. Παραλληλα επισκεφθηκα αγαπημενους φιλους στην Θεσσαλονικη.  Το καλοκαιρι δεν τελειωσε, θα εχουμε να λεμε.  Δεκα μερες που ηταν ισως οι πιο ξεκουραστες διακοπες των τελευταιων δεκα χρονων.

Μοναστηρακι

Το δευτερο μερος ηταν δεκα μερες στην Αθηνα.  Την καυτη, την φασαριοζα, την σκονισμενη, την Αθηνα που σε τσακιζει με τους ρυθμους της, αλλα παντα σου εχει ετοιμη μια γωνια στο τελος της ημερας για να ξαποστασεις και να τα ξεχασεις ολα.

Ενας γαμος στην οικογενεια, δεκαδες καινουργιες γνωριμιες που γινονται πια ευρυτερη οικογενεια. Ματια να λαμπουν απο ευτυχια, ευχες, φαγοποτια,  κοριτσακια με λευκα μακρυα φορεματα.

Σαλονακι μαμας, λεπτομερεια

Κι απο την αλλη ενα σφιξιμο στην καρδια με το σπιτι της μαμας να αδειαζει.  Τραπεζες, συμβολαιογραφοι,  τα πρωινα φευγουν γρηγορα, ο ιδρωτας ποταμι, και οι πατουσες καταμαυρες αν προτιμησεις πεδιλο.

Το αγαπημενο μου σπιτι δεν το χορταινω.  Κανω σχεδια για τα πραγματα που εφερα απο το σπιτι της μαμας.  Επιπλα, χαλια,  αγαπημενα διακοσμητικα. Ψαχνω για στοφες, για λαμπογυαλα, για κουρτινες.  Τι ειχαμε πει; Μινιμαλ;  Ξεχαστε το.

Οι δρομοι τηε Αθηνας εχουν κινηση,  τα μεγαλα σπορ αυτοκινητα ειναι παρκαρισμενα στα πεζοδρομια με την ενδειξη “ΠΩΛΕΙΤΑΙ”. Κατι λιμοκοντοροι με γυαλουρες τα ” κοβουν ” και σημειωνουν τα τηλεφωνα.  Η κριση δεν εχει διωξει την ματαιοδοξια.

Παραθυρο στην Αρναια

Ηρθε ο Αυγουστος φορτωμενος φεγγαρια.  Οι διακοπες τελειωσαν. Οι γλαδιολες ανθισαν οσο ελειπα, αλλα βρηκα μια τελευταια ροζ καταροζ για παρηγορια να με περιμενει. Προλαβα να γευτω και δυο συκα που αγορασα τελευταια μερα βιαστικα απο τον Βασιλοπουλο.

Περιμενοντας τις επομενες διακοπες..

Σας φιλω γλυκα.