close up – new years day 2014

20140101-234613.jpg

ambiance

 

Την πρωτοχρονια εκανε το πρωτο της τραπεζι στην “πρωτευουσα”.   Ολα ηταν στην εντελεια.  Το σπιτι μοσχοβλουσε.  Το τραπεζι της στολισμενο  γιορτινα.  Μικρα γουρια περιμεναν τους καλεσμενους διπλα στο πιατο τους.  Στον φουρνο ροδοκοκκινιζαν δυο μπουτακια αρνακι γαλακτος και μινιατουρες πατατες.  Ενα στιφαδο εσπαγε τις μυτες μας.  Ολα ηταν κανονισμενα με στην εντελεια!  Με αγαπη στους καλεσμενους της.  Και η δικη μου καμερα αχορταγη εψαχνε να αποτυπωσει μια λιχουδια, μια λαμψη,  μαι λεπτομερεια,  εναν ιριδισμο.  Μαριεττα καλωσορισες στις ζωες μας!

1488057_10152109932589894_442823406_n

20140101-234349.jpg
χρωματα ανατολης

20140101-234221.jpg

δεν λειπει ο αρχοντας παστουρμας

20140101-234203.jpg
σιγοψηνεται και λιωνει

20140101-234525.jpg
αγαπη μονο….

20140101-234321.jpg

ανημερα Πρωτοχρονια, ελα να σε φιλεψω, και την καρδια σου ματια μου για παντα εγω να κλεψω.  (Απο το ημερολογιο ενος τοιχου)

Σας φιλω γλυκα

το απωθημενο – πρωτοχρονια 2014

lx

Σε οποιο εικονογραφημενο μεσο κοινωνικης δυκτυωσης μπηκα σημερα, επεσα σε φρεσκομαγειρεμενους λαχανοιντολμαδες λουσμενους με αυγολεμονο, που μονο να φανταστω μπορω με τα ξεσηκωμενα  μου γευστικα κυτταρα ειναι βελουδινο και ξυνουλο!  Δυσκολο να κανεις πρωτοχρονια χωρις λαχανοντολμαδες!  Ο Γεναρης ειναι παγωμενος αλλα υπαρχουν κι αυτα τα ” φαγακια ”  που του δινουν νοημα και ταυτοτητα.

Για μενα ο Γεναρης ειναι λαχανοντολμαδες και γαλακτομπουρεκο.  Προσπαθησα μερικες φορες, εδω στην πρωτευουσα, να  τους φιαξω, αλλα ηταν απογοητευση. Τα λαχανα ειναι πολυ χοντρα και δεν βγαζεις ευκολα ουτε πεντε φυλλα για να γινει μια κατσαρολα.  Καποιοι μου συνεστησαν να παρω κινεζικο λαχανο που εχει πιο λεπτα φυλλα. Ισως το 2014 να κανω μια ερευνα πανω στο θεμα γιατι πρωοχρονιατικα στερημενη πλεον, κουραστηκα!

Τωρα μαλιστα που εχω βρει ενα καταπληκτικο μιγμα κιμα απο βοδινο, μοσχαρακι γαλακτος και χοιρινο, το βαζω “αμετι μουχαμετι” να επουλωσω τις πρωτοχρονιατικες πληγες.

Η πιο μεγαλη γοητεια του λαχανοντολμα ειναι το περιστασιακο καψιμο του φυλλου στον πατο της κατσαρολας.  Εκει που ριχνεις λιγο νερακι και η σαλτσα γινεται ροζ,  ειναι ενα απο τα ” μιρακολα ” της μαγειρικης τεχνης!

Ωραιιους λαχανοντολμαδες εφιαχνε η μαμα αλλα και μικρα θαυματα δοκιμασα σε ενα περασμα μου απο την Θεσσαλονικη. Εκει θα μου πειτε βεβαια, δυσκολο να φας κατι ανοστο.

Πρωτη υποσχεση στον εαυτο μου ειναι να φιαξω λαχανοντολμαδες – μετα απο σοβαρη ερευνα – μεσα στο Γεναρη.

Να ειναι το 2014 νοστιμο,  με αυγολεμονα, κρεμες και αλλα παχυρευστα!

Σας φιλω γλυκα

Πη Ες: Λοιπον σημερα ειμαι καλεσμενη σε ενα τραπεζι Ελληνικο!  Λες να εχουν λαχανοντολμαδες; Λες; ΛΕΣ;

Πη Ες 2: Αν δε γραψω εστω και μια μπουρδα στο μπλογκ την Πρωτοχρονια κατι δε μου παει καλα!

Για το καλο τoυ χρονου!

Πριν λιγες ωρες ξημερωσε το 2013. Σωτηριον; Δεν ξερουμε, αλλα σιγουρα θα ειναι σωτηριον για καποιους απο μας. Ετσι θελουμε κι ετσι ελπιζουμε ολοι.  Τι κι αν ειναι μια μερα σαν ολες τις αλλες,  εμεις οι ανθρωποι την εχουμε την πρωτη ημερα σε ελπιδα και σε ευχες.

Πρωτοχρονια του 2007 εγραψα τημ πρωτη μου αναρτηση στον μπλογκερ τοτε (despinarion.blogspot.com). Τοτε διαλεξα και το ονομα “δεσποιναριον” που μου εχει πια κολλησει και δε ξεκολλα απο πανω μου. Ο λογος ηταν οτι για να δημιουργησω λογαριασμο στην google  το ονομα “despina”   ειχε καταληφθει ηδη σε ολες του τις παραλλαγες. “Δεσποιναριον” ηταν ενα απο τα χαϊδευτικα ονοματα με τα οποια με αποκαλουσε μερικες φορες ο παπους ο Ροδολφος. Βεβαια ο παπους βασικα με φωναζε “μπουλουκα” αλλα αντε τωρα να φιαξεις ενα “boulouka.com”  και να εχεις απαιτηση να κανεις σοβαρο blogging.

Αναπολουσα τοτε στο πρωτο μου ποστ “Πρωτοχρονιες σε χρονους αλλους” . Τα παιδικα παρτυ της Παραμονης οπου ειτε η μαμα ειτε ο νονος μου εναλλακτικα φορουσαν την κοκκινη παραγεμισμενη στολη και εφερναν τα δωρα. Πως λοιπον να μη πιστεψεις στον Αγιο Βασιλη οταν τον βλεπεις μπροστα σου με μια σακουλα γεματη. Και μετα πως να μην αμφιβαλλεις μετα για ολα οταν ο Αγιος Βασιλης σε κοιτα με το ιδιο βλεμμα που σε κοιτα η μανα σου! Και οταν πια κανενας πια δε μας ξεγελουσε,  τα πρωτοχρονιατικα παρτυ της παραμονης, ειχαν τσα-τσα και μπλουζ και το πρωτο βερμουτακι!

Και φετος οπως παντα ειχα μερικους ενδοιασμους για το αν θα εβαζα λουκεττο στο μπλογκ. Και παλι οπως καθε χρονο το απερριψα (μετα πολλων επαινων που ελεγε ο μπαμπας μου). Τον αγαπω τον χωρο μου εστω κι αν δεν ερχομαι εδω πια καθε μερα.  Εξ αλλου εδω γνωρισα τοσους καινουργιους φιλους που εχουν γινει πια κομματι της καθημερινοτητας μου (της διαδυκτιακης) και που διαφορετικα ποτε δεν θα ειχαν διασταυρωθει οι δρομοι μας.  Εδω λοιπον για εβδομη χρονια αρχισα να γραφω για “το καλο” του χρονου, και ενα καραβι  ευχες σε οποιον περασει απο αυτη την σελιδα.

elpidaΠριν τρια χρονια βρηκα αυτο το καραβακι στο κεντρο Ελληνικης Παραδοσιακης Τεχνης στον οροφο της Πανδροσου.  Ειναι σαν τις χειροτεχνιες που φιαχναμε παιδια κοβοντας με πριονακι κοντρα πλακε σε διαφορα σχεδια. Μου αρεσε τοσο!  Ο καλλιτεχνης ονομαζεται Πετρος, αλλα δε ξερουμε τιποτε αλλο γι αυτον. Βαφτισε το καραβακι του ελπιδα, και το εκανε να κινειται προσω ολοταχως αν κρινουμε απο τον καπνο του.  Ετσι με ελπιδα και τα βλεμματα στο μελλον ευχομαι να ειναι το 2013 μια καλη χρονια για μας και για την Ελλαδα.

wp

Με αυτη την αισιοδοξη δημοσιευση για την Πρωτοχρονια στην Αθηνα κατω απο τον ιερο βραχο της Ακροπολης χαιρετιζει η τοπικη μας εφημεριδα ” Washington Post”  to 2013.  Εχουν αρχισει να μας συμπαθουν κι εχω αρχισει να τους συμπαθω! Ενωνω τις ευχες μου για ενα 2013 γεματο ελπιδα, αγαπη και τυχη.

Σας φιλω γλυκα!