Petit Louis Bistro

20140412-094953.jpg

Tony Foreman and Cindy Wolf  have managed to put Baltimore on the map of fine dinning since the late 90′s with the following restaurants: Charleston - American new cuisine -, Cinghiale -Northern Italy and enoteca – ,Pazo -Italian/Spanish/Mediterranean- , Bin 604 -Wine Cellar, Johnny’s -Cafe/Wine/Bar, and Petit Louis Bistro -French food-.   Although I love French food, I had never visited the French Bistro in Baltimore.  Last Friday coming out of Sushi Sono – my favorite Japanese place in Columbia -, I noticed a busy restaurant next to it. For many years this place was being rented by Chinese food businesses and although this area by the lake Kittamaqundi is very popular, the restaurant was always empty.  This time I noticed full tables through the glass windows, and raising my eyes I realized why.  The Petit Louis Bistro, including a restaurant and a pastry/coffee shop, has come close to us  -a fifteen minute ride – giving us more choices for good dinning in the area. I made reservations right away.

The interior is spacey and classic.  The hostess  greeds you with a bienvenu,  then she turns the conversation to american english, and at the end she wishes you bon appetit. However most of the servers speak really French and that is a nice touch, rarely found in the French restaurants in the United States.  The service is very good, reasonable wait between courses,  polite servers and not much interruption during eating. As a matter of fact I noticed that  the server would not  approach unless you are not  chewing or drinking.

The menu is representative of a French  bistro but of course  there is no way I could sample everything.  The terrine a la mode was wonderful and sinful, almost silky .  Unless there are  no cholesterol concerns, I would share it with more people.  The aubergine crocante with goat cheese and pistou  was also a good choice as an appetizer.   A great stake, flame broiled to perfection but.. here comes the but..  the fries were a bit to the greasy side.  The croque monsieur was also greasy  for my taste.  One expects  French food to be buttery, fatty  and rich, however this to me was overwhelming.  I am looking forward to try some lighter  specialties next time.

The cheese trolley was interesting with good selections and the wine list good too.   My gateaux aux cerises was great.   I will definitely go again to try the escargot and the trout almondine.   The location, the ambiance  and many of the dishes make this a nice place to dine in Columbia.

 

 

 

 

 

20140412-100309.jpg

 

 

Petit Louis Bistro

 

Σας φιλω γλυκα

 

 

 

 

A Palm Sunday brunch

 

 

 

20140413-170510.jpg

 

Για την γιορτη της Δαφνης, για την ανοιξη!

20140413-170410.jpg

 

 

Η ΦΡΙΤΑΤΑ

20140413-170459.jpg

ενα κιλο σπαραγγια

ενα κολοκυθι

δυο κιτρινες πιπεριες

δυο shallots

τρια πρασινα φρεσκα κρεμμυδακια

δεκα αυγα

μιση κουπα κρεμα γαλακτος

δυο κουταλιες της σουπας βουτυρο

***

Καθαριζουμε τα σπαραγγια και τα κοβουμε λοξα σε κομματια περιπου 2 εκ.

Κοβουμε το κολοκυθι κατα μηκος και τα δυο μισα σε λεπτες φετες

Κοβουμε τις πιπεριες σε λεπτες λωριδες και μετα σε κομματια περιπου 2 εκ.

Ψιλοκοβουμε τα κρεμμυδακια

Ψιλοκοβουμε τα shallots

***

Σε βραστο νερο ριχνουμε τα σπαραγγια για δυο περιπου λεπτα.

Τα μεταφερουμε σε παγωμενο νερο για να σταματησει ο βρασμος

***

Σε ενα αντικολλητικο τηγανι λιωνουμε το βουτυρο και προσθετουμε τις πιπεριες και τα shallots

Σε μεσσαια φωτια ανακατευουμε περιπου δεκα λεπτα μεχρι να μαλακωσουν οι πιπεριες

Στι μιγμα με τις πιπεριες, ροσθετουμε τα σπαραγγια, τα κολοκυθια και τα κρεμμυδακια.

***

Βουτυρωνουμε ενα γυαλινο ταψι και απλωνουμε τα λαχανικα.

***

Σε ενα μπωλ χτυπαμε τα αυγα με την κρεμα και τα ριχνουμε στο ταψι.

***

Ψηνουμε στιυς 180 C (350 F) για 40 περιπου λεπτα μεχρι να δεσει το αυγο

20140413-170257.jpg

Σας φιλω γλυκα

close up – new years day 2014

20140101-234613.jpg

ambiance

 

Την πρωτοχρονια εκανε το πρωτο της τραπεζι στην “πρωτευουσα”.   Ολα ηταν στην εντελεια.  Το σπιτι μοσχοβλουσε.  Το τραπεζι της στολισμενο  γιορτινα.  Μικρα γουρια περιμεναν τους καλεσμενους διπλα στο πιατο τους.  Στον φουρνο ροδοκοκκινιζαν δυο μπουτακια αρνακι γαλακτος και μινιατουρες πατατες.  Ενα στιφαδο εσπαγε τις μυτες μας.  Ολα ηταν κανονισμενα με στην εντελεια!  Με αγαπη στους καλεσμενους της.  Και η δικη μου καμερα αχορταγη εψαχνε να αποτυπωσει μια λιχουδια, μια λαμψη,  μαι λεπτομερεια,  εναν ιριδισμο.  Μαριεττα καλωσορισες στις ζωες μας!

1488057_10152109932589894_442823406_n

20140101-234349.jpg
χρωματα ανατολης

20140101-234221.jpg

δεν λειπει ο αρχοντας παστουρμας

20140101-234203.jpg
σιγοψηνεται και λιωνει

20140101-234525.jpg
αγαπη μονο….

20140101-234321.jpg

ανημερα Πρωτοχρονια, ελα να σε φιλεψω, και την καρδια σου ματια μου για παντα εγω να κλεψω.  (Απο το ημερολογιο ενος τοιχου)

Σας φιλω γλυκα

το απωθημενο – πρωτοχρονια 2014

lx

Σε οποιο εικονογραφημενο μεσο κοινωνικης δυκτυωσης μπηκα σημερα, επεσα σε φρεσκομαγειρεμενους λαχανοιντολμαδες λουσμενους με αυγολεμονο, που μονο να φανταστω μπορω με τα ξεσηκωμενα  μου γευστικα κυτταρα ειναι βελουδινο και ξυνουλο!  Δυσκολο να κανεις πρωτοχρονια χωρις λαχανοντολμαδες!  Ο Γεναρης ειναι παγωμενος αλλα υπαρχουν κι αυτα τα ” φαγακια ”  που του δινουν νοημα και ταυτοτητα.

Για μενα ο Γεναρης ειναι λαχανοντολμαδες και γαλακτομπουρεκο.  Προσπαθησα μερικες φορες, εδω στην πρωτευουσα, να  τους φιαξω, αλλα ηταν απογοητευση. Τα λαχανα ειναι πολυ χοντρα και δεν βγαζεις ευκολα ουτε πεντε φυλλα για να γινει μια κατσαρολα.  Καποιοι μου συνεστησαν να παρω κινεζικο λαχανο που εχει πιο λεπτα φυλλα. Ισως το 2014 να κανω μια ερευνα πανω στο θεμα γιατι πρωοχρονιατικα στερημενη πλεον, κουραστηκα!

Τωρα μαλιστα που εχω βρει ενα καταπληκτικο μιγμα κιμα απο βοδινο, μοσχαρακι γαλακτος και χοιρινο, το βαζω “αμετι μουχαμετι” να επουλωσω τις πρωτοχρονιατικες πληγες.

Η πιο μεγαλη γοητεια του λαχανοντολμα ειναι το περιστασιακο καψιμο του φυλλου στον πατο της κατσαρολας.  Εκει που ριχνεις λιγο νερακι και η σαλτσα γινεται ροζ,  ειναι ενα απο τα ” μιρακολα ” της μαγειρικης τεχνης!

Ωραιιους λαχανοντολμαδες εφιαχνε η μαμα αλλα και μικρα θαυματα δοκιμασα σε ενα περασμα μου απο την Θεσσαλονικη. Εκει θα μου πειτε βεβαια, δυσκολο να φας κατι ανοστο.

Πρωτη υποσχεση στον εαυτο μου ειναι να φιαξω λαχανοντολμαδες – μετα απο σοβαρη ερευνα – μεσα στο Γεναρη.

Να ειναι το 2014 νοστιμο,  με αυγολεμονα, κρεμες και αλλα παχυρευστα!

Σας φιλω γλυκα

Πη Ες: Λοιπον σημερα ειμαι καλεσμενη σε ενα τραπεζι Ελληνικο!  Λες να εχουν λαχανοντολμαδες; Λες; ΛΕΣ;

Πη Ες 2: Αν δε γραψω εστω και μια μπουρδα στο μπλογκ την Πρωτοχρονια κατι δε μου παει καλα!

kapnos – a new rustic Greek restaurant in Washington DC.

photo(62)

Το εστιατοριο kapnos  στην 14η οδο (Washington DC NW) ανοιξε τις πορτες του στο κοινο στις 5 Ιουλιου, δηλαδη περιπου ενα μηνα πριν.  Στο διαστημα αυτο εχει παρει πολυ καλες κριτικες απο τους ειδημονες της γαστρονομιας του τοπικου τυπου.  Η συνταγη επιτυγχανει οταν τα υλικα ειναι καλα.  Ιδιοκτητης και σεφ ο Mike Isabella γνωστος στην πολη μας κυριως απο το εστιατοριο Zaytinia στο DC που επισης ειχε μεζεδακια απο ολη την περιοχη της Μεσογειου.  Πολυ ψαγμενο κι εκεινο και ισως το μονο στο DC που μπορουσες να βρεις αυγοταραχο Μεσσολογγιου.  Το ” kapnos ”  παλι ειναι κλασσικα Ελληνικο στις επιλογες του και βασιζει το μενου του σε κρεατα που ψηνονται τουλαχιστο τεσσερεις ωρες σε σουβλες πανω απο κουτσουρα. Στο kapnos δεν χρησιμοποιουν γκαζι για το ψησιμο.

Μαζι με τον Mike Isabella σε αυτη την καινουργια προσπαθεια συμβαλλουν πολυ οι δυο αδελφοι George και Nicholas Pagonis.  Ξεκινωντας απο το εστιατοριο του πατερα τους στην Αλεξανδρεια της Βιρτζινια,  και με σπουδες στην CIA και σε διοικηση επιχειρησεων αντιστοιχα,  με  προηγουμενες συνεργασιες με top chefs στο DC και στην Νεα Υορκη, αλλα κυριως με Ελληνικη καταγωγη,  εχουν ολα τα προσοντα για την δημιουργια και λειτουργια ενος Ελληνικου εστιατοριου στην πολη μας.

Τα ψητα κρεατα ειναι πραγματικα λουκουμια.  Το κατσικακι που δοκιμασαμε ηταν για μας εκπληξη.  Πουθενα αλλου στην πολη δε θα βρεις ψητο κατσικακι στη σουβλα. Βεβαια μη νομισετε οτι ηταν καμια μεριδα μεγαλη γιατι στο kapnos σερβιρονται μεζεδακια.  Ηταν ομως σαν να το ετρωγες απο σουβλα στη Λειβαδια οπου ο βλαχος καθεται απο πανω με το κουρελι και το λαδολεμονο.   Το μενου ειναι πλουσιο και εκ πρωτης οψεως φαινεται λιγο πειραγμενο, ομως οι γευσεις ειναι καθαρα Ελληνικες και μαλιστα απο την βορεια Ελλαδα .  Συζητωντας με τον κ. Νικο Παγωνη,  μας ειπε οτι περσυ ειχαν κανει μια περιοδεια στην βορεια Ελλαδα με σκοπο να μαθουν περισσοτερα μυστικα απο τοπικα μαγειρεια.  Ετσι λοιπον η πιτα που σερβιρουν με τα dips,  ειναι καταφρεσκη ψημενη στον ξυλοφουρνο και ποασπαλισμενη με νιφαδες αλατιου.

Οι πατατες φουρνου τοσο λεμονατες οσο τις κανω εγω, με κοματαικια παστουρμα και φετα ηταν αλλο ενα εξαιρετικο πιατο.   Απο το μενου δικιμασαμε επισης το χταποδι.  Δεν μπορω να πω οτι συγκρινεται με το χταποδι του Πάσσα στην Λαγκαδα,  αλλα ηταν νοστιμο.  Πρωτα βρασμενο και μετα τελειωμενο στα καρβουνα.  Η τυροκαυτερη φιαγμενη με μανουρι ηταν εξαιρετικη.  Τα καπνιστα μανιταρια του δασους με ριγανη και γραβιερα ασυνηθιστα αλλα τοσο μα τοσο κοντα στην δικη μας Ελληνικη παλεττα.

Η λιστα κρασιων εξαιρετικη.  Συνοδεψαμε τους μεζεδες με ενα ΝΟΣΤΟΣ Μανουσακη 2007. -bordeaux- .

Η αιθουσα απλη και φιλοξενη σε μοντερνο στυλ.  Η κουζινα ανοιχτη και ολες οι ετοιμασιες απο τον George Pagonis και τον Mike Isabella σε κοινη θεα -τερψη-.  Το εστιατοριο διαθετει επησης ενα κοινο μεγαλο τραπεζι -community-  και τον παγκο του σεφ κοντα στις ψησταριες οπου σε σερβιρει ο ιδιος.

Τελευταια αλλα και καλυτερα ειναι  τα γλυκα του kapnos.  Δοκιμασαμε τους λουκουμαδες – που τους ειχα δει να καταφθανουν σε ενα αλλο τραπεζι και τους λιγουρευομουν απο την αρχη -,  και το semolina cake που ηταν βασικα ενα μικρο ραβανι με παγωτο και ψημενα συκα.

Σιγουρα το kapnos θα μας ξαναδει συντομα!  Θελω να δοκιμασω τo γουρουνοπουλο και το αρνακι.  Καρνιβορον Δεσποιναριον γαρ!

Σας φιλω γλυκα.

photo(57)

Λουκουμαδες με αρωμα και φλουδα λεμονιου, μελι και καρυδια!

Kapnos

2201 14th st nw
washington dc 20001

at the corner of 14th & W Streets, NW

phone: 202-234-5000
email: eat@kapnosdc.com

meeting Miss Judy at the Red Truck Bakery

photo-5

Πηγαινοντας να επισκεφθουμε τον αμπελωνα και οινοποιειο Μολων Λαβε – Molon Lave – την περασμενη Κυριακη, περασαμε μεσα απο το Warrenton ψαχνοντας να κανουμε μια σταση για ενα καφε. Οσοι εχετε ταξιδεψει στην Αμερικη εκτος μεγαλων πολεων θα εχετε παρατηρησει οτι αυτο δεν ειναι και πολυ ευκολο. Μου ειναι αδιανοητο να σταματησω για καφε σε ΜακΝτοναλντς η σε καποιο μαγαζι απο αυτα που ειναι αλυσιδες στην εισοδο των πολεων. Αποφασισαμε να κατευθυνθουμε προς το κεντρο της πολης κανοντας μια τυχαια στροφη αριστερα απο τον κεντρικο δρομο (29). Δεν περασαν μερικα λεπτα οταν εχοντας ανεβει μια ανηφορα βρεθηκαμε σε μια μικρη πλατεια και ειδα μπροστα μου ενα μικρο υπαιθριο παρκιν και στο βαθος το Red Truck Bakery.
Εδω, εδω φωναξα σαν να ειχα ανακαλυψει θησαυρο! Και πραγματικα ειχα ανακαλυψει ενα θησαυρο.

Το Red Truck Bakery μας περιμενε με μια βιτρινα γεματη καταφρεσκα γλυκα,  muffins, pies, scones και οτι αλλο καλουδι δεν περιμεναμε να δουμε πριν μπουμε.  Στην βιτρινα επισης ειδα μια ποικιλια απο φρεσκα σαντουιτς που εκ των υστερων εμαθα οτι ειναι .. φημισμενα.

” Καφε θα σερβιρετε μονοι σας ”  ειπε η χαμογελαστη υπαλληλος.  Το Red Truck Bakery εχει δικα του χαρμανια.  Στεγασμενο σε παλια Βενζινα (ESSO) εχει δωσει στους καφεδες του αναλογα ονοματα. Hi Octane ειναι ενας πολυ δυνατος αρωματικος καφες για τους πολυ μερακληδες.  Premium Blend ειναι  η δευτερη επιλογη που ειναι επισης δυνατος και αρωματικος αλλα για καφεποτες σαν εμενα που δεν μας αρεσουν τα ψησιματα των Starbucks.  Γεμιζουμε τα φλυτζανια καφε και περναμε στην διπλανη αιθουσα.  Το Red Truck Bakery διαθετει μονο… ενα μεγαλο τραπεζι οπου οι θαμωνες καθονται γυρω γυρω και απολαμβανουν τον καφε τους συζητωντας.  Γνωριζονται;  Πιθανον οχι αλλα αυτο δεν εχει καμια σημασια.

Φθανοντας στο τραπεζι εφερνε τον καφε της μια κυρια ηλικιωμενη αλλα πολυ φροντισμενη. Γυρω στα 80  θα ηταν.  Μας καλημερισε με ενα πλατυ χαμογελο.  Στο τραπεζι υπηρχε ακομα ενα ζευγαρι μεγαλοι ανθρωποι, και ενα νεαρο ζευγαρι με ενα χρονιαρικο αγορακι που ολοι το κανακευαν.

Χωρις να το θελουμε, ετσι αυθορμητα μπηκαμε στην συζητηση -και να φανταστειτε οτι δυσκολα πιανω κουβεντες με αγνωστους – .  Οι Αμερικανοι εχουν την συνηθεια – καλη η κακη- να μοιραζονται λεπτομερειες της ζωης τους ευκολα και αυθορμητα με τον πρωτο ανθρωπο που θα καθισει διπλα τους.

Η μις Τζουντυ  μενει εκει κοντα.  Επισκεφτεται το κεφε καθημερινα και συζητα με τον κοσμο.  Παιζει γκολφ, εκανε αρκετα ταξιδια στη ζωη της αλλα τωρα ” αραξε ”  στο Warrenton και της αρεσει πολυ.  Μας λεει την ιστορια του καφε και του ιδιοκτητη του, Brian Noyes τον  οποιο γνωριζει προσωπικα.  Μας εξομολογειται οτι ειναι φιλη του γηραιου  Robert Duval που  ερχεται συχνα στο καφε, που ομως ειναι πολυ κατσουφης και κακοτροπος τωρα πια.

Συντομα – μεσα σε δεκα λεπτα – την προσφωνουμε με το ονομα  της - Miss Judy – .  Μας ρωτα απο που ειμαστε γιατι διακρινει ενα cute accent.  Στο ακουσμα Ελληνες,  η Miss Judy, μας περιγραφει πως ενα εγγονι της διαλεξε την Ελλαδα σαν προορισμο για ενα ταξιδι μετα την αποφοιτηση του.  Και λυπαται που δεν εχει παει ποτε στην Ελλαδα, αλλα τωρα εχει “αραξει”  στο Warrenton πλεον.

Το Red Truck Bakery ειναι δυο αιθουσες ολο ολο – εκτος απο τα εργαστηρια -.  Απλα διακοσμημενο -καντρι σταιλ-  με ενα ξυλινο παλιο τραπεζι που παντα εχει φρεσκα λουλουδια και μια παλια ξυλινη βιβλιοθηκη γεματη ντοπιες μαρμελαδες και πικλες.  Στους τοιχους εχει κορνιζες με τις – εξαιρετικες παντα – κριτικες γνωστων περιοδικων και εφημεριδων.

Φευγοντας πηραμε μερικα απο τα καταπληκτικα scones – που δεν ειναι τα κλασσικα αγγλικα αλλα μου θυμισαν πολυ κατι μπισκοτα που φιαχνει ο Βενετης στην Πευκη – κι ενα πακεττο καφε απο το Premium Blend που με ενθουσιασε.  Αποχαιρετισαμε εγκαρδια την γλυκεια Miss Judy υποσχομενοι οτι θα ξαναρθουμε καποια Κυριακη.

Σας φιλω γλυκα.

Πη. Ες:  Για να πω την αμαρτια μου, το μονο που θα αλλαζα σε ολο αυτο το σκηνικο, ειναι να βαλω απλα πορσελανινα φλυτζανια η κουπες για την καταναλωση του καφε εκει. Γιατι ειμαι ακομα Ευρωπαια και αδιορθωτη φιν φον! Πως να το κανουμε δηλαδη!

photo-12

Διαβαστε την ιστορια του καφε και του ιδρυτη του.

Here is a brief story about the Red Truck Bakery and it’s founder Brian Noyes.

Brian Noyes, the former art director of several national magazines including Smithsonian, Preservation and House & Garden, pursued his passion of food and cooking with the launch of his Red Truck Bakery. After he moved to the nation’s capital to work for The Washington Post, Noyes and his buddy Dwight bought a small farm 50 miles west in the Virginia village of Orlean, planted fruit trees, and explored the Fauquier and Rappahannock countryside in a red 1954 Ford farm truck that Noyes bought from fashion designer Tommy Hilfiger.

Always looking for a creative outlet, Noyes started making jams at the farm on Saturdays, slapping a “Red Truck” label on the jars and selling them through local country stores. The enthusiasm of his customers led to baking, and soon Noyes was turning out dozens of loaves of breads, pies and pastries on Friday nights to meet the weekend demand. When he showed up in the old red truck early one Saturday to drop off baked goods and found the parking lot full of waiting customers—half an hour before the store opened—he knew he was heading down the right road. When The New York Times featured the Red Truck Bakery in its round-up of their 15 favorite food purveyors across the country two years in a row, epicureans elsewhere learned of the good things coming from his farmhouse kitchen.

Noyes has solid professional food training; he was twice a student at the prestigious Culinary Institute of America (the other CIA) in Hyde Park, NY studying café breads and pastries as well as artisan, hearth & specialty breads. Noyes was also a pastry arts student at the highly respected L’Academie de Cuisine outside of Washington, D.C. He was a student at the CIA’s extended Mexican cooking course in Oaxaca, Mexico, taught by renown American chef Rick Bayless, and completed an advanced bread course at King Arthur Flour in Norwich, Vermont.

The Red Truck Bakery is located in the northern Virginia Piedmont, close to area farmers and their organic and naturally-grown produce and dairy products (the bakery is a proud participant in the Piedmont Environmental Council’s “Buy Fresh, Buy Local” campaign). In 2009, the Red Truck Bakery opened its first retail store and commercial kitchen in the heart of Old Town Warrenton in a renovated 1921 Esso filling station at Courthouse Square. Solid reviews from national publications soon followed, and now the Red Truck Bakery ships nationwide.

The Red Truck Bakery & Market
22 Waterloo Street at Courthouse Square
Old Town Warrenton Virginia 540-347-2224

The macaron challenge -Le macaron grec

 

Καλως σας ξαναβρισκω!  Μολις γυρισα απο ενα ταξιδι αστραπη, μια εβδομαδα στο βροχερο και παγωμενο Παρισι και μια στην ηλιολουστη Αθηνα. Το ποια πολη αγαπουν οι θεοι θα το συζητησουμε μια αλλη φορα.  Λιγο πριν φυγω, ανατρωτιομουν (προηγουμενη αναρτηση), ποια ειναι τα καλυτερα macarons.  Οι μεγαλες φιρμες εχουν πιασει τα καλα ποστα.  Η La Duree εχει παραρτημα στο καταστημα Printemps ενω ο Pierre Herme στις Galleries Lafayette.

20130604-162842.jpg

Ερχομενη απο το Παρισι εφερα μαζι μου ενα κουτι macarons για να προσφερω στους φιλους μου.  Στο ιδιο τραπεζι εκεινο το βραδυ βρεθηκε ενα κουτι με την ετικεττα ” Le Petit Macaron ” , δωρο της αγαπημενης Καναδεζας Ιουστινης Φραγκουλη – Αργυρη.  Ξαφνικα βρεθηκαν ενα σωρο εθελοντες δοκιμαστες των δυο ειδων μακαρον,  θα ελεγα με βεβαιοτητα οτι η προθυμια ετρεχε απο τα μπατζακια τους.

20130604-162347.jpg

Θελησα κι εγω να παρω μερος στη δοκιμη, αλλα εχοντας ηδη πιει δυο ποτηρια κοκκινο κρασι,  δεν εβρισκα καμια διαφορα στην γευση.  Επρεπε να περιμενω ως την αλλη ημερα το πρωι,  με καθαρη γευστικη παλεττα, για να εκτιμησω την εξαιρετικη γευση των macaron της Δεσποινας Αντυπα.

20130604-162912.jpg

Θα πρεπει να ομολογησω οτι το μωβ μακαρον με γευση συκο  με ενθουσιασε περισσοτερο απο ολα. Σαν γευση, σαν concept, σαν χρωμα.  Η ιδεα του να δημιουργεις Μεσογειακες – Ελληνικες γευσεις διαφορετικες απο τις στανταρ συνηθισμενες ειναι καταπληκτικη.   Ξεχωρισα επισης (χωρις να θελω να υποβιβασω τις αλλες γευσεις) το μακαρον με γευση αρμπαροριζας με ενα κομματακι κυδωνι, και το μακαρον με γευση αιγινητικο φυστικι.

P1120375Η συσκευασια ειναι απλη σε χρωμα πρασινο και ροζ, ενω με καθε κουτι ερχεται κι ενας επεξηγηματικος εικονογραφημενος καταλογος των γευσεων.

P1120376Στο φεησμπουκ μπορειτε να βρειτε τα petit macarons σε αυτη την fin fon σελιδα. 

P1120364

Διαβαστε ακομα την σχετικη δημοσιευση της Ιουστινης Φραγκουλη-Αργυρη στο Huffington Post

Σας φιλω γλυκα.

Châteauneuf-du-Pape

OLYMPUS DIGITAL CAMERAΣτις αρχες του δεκατου τεταρτου αιωνα, ο παπας Κλημης ο πεμπτος, καταγομενος απο το Μπορντω, μετεφερε την εδρα των παπων στην πολη Αβινιον της νοτιας Γαλλιας. Και αυτος και οι διαδοχοι του, κατα την διαρκεια της θητειας τους εκει τα επομενα περιπου εκατο χρονια, οντες λατρεις του καλου κρασιου χρηματοδοτησαν την καλλιεργεια αμπελων στην νοτια περιοχη της κοιλαδας του Ροδανου.

Το Châteauneuf-du-Pape ειναι ενα μικρο μεσαιωνικο χωριουδακι λιγα χιλιομετρα βορεια της Αβινιον. Γυρω γυρω απλωνονται απεραντες πλαγιες που οταν ο ηλιος τους χαμογελα, ωριμαζουν τα κοκκινα κατ εξοχην σταφυλια. Μικρα πετρινα φιδωτα δρομακια διασχιζουν το χωριο, και παντου, δεξια και αριστερα τα οινοποιεια εχουν μετατρεψει τα υπογεια των παλιων σπιτιων σε tasting rooms.

To Châteauneuf-du-Pape ειναι τουριστικο μερος που πουλα ..μονο κρασι. Στο κεντρο της πολης υπαρχει ενα εστιατοριο που λεγεται ” Le Pistou” . Οταν επισκεφτηκα το χωριο σεφ ηταν ο Eric Ramos και η ποιοτητα του φαγητου εξαιρετικη. Ισως και το μονο μερος του κοσμου που το χυμα κρασι ηταν κορυφαιο. Το εστιατοριο υπαρχει ακομα αλλα οπως διαβαζω, με διαφορετικο σεφ.
Σημερα το ονομα Châteauneuf-du-Pape ειναι ονομασια προελευσης. Ισως θα επρεπε να ευχαριστησουμε τον Κλημεντα τον πεμπτο για την πρωτοβουλια της μεταφορας της παπικης εδρας στην Αβινιον και να ξεχασουμε οτι καταδικασε το ρομαντικο φιλι σαν μεγιστο αμαρτημα.

Οινος ευφραινει καρδιαν ανθρωπων. Τα υπολοιπα τα ξεπερασαμε!

Σας φιλω γλυκα!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Νεος Μαρμαρας

Χτισμενος απο προσφυγες του Μαρμαρα, ο Νεος Μαρμαρας Χαλκιδικης, βρισκεται σε περιοπτη θεση στην νοτιοδυτικη πλευρα της Σιθωνιας.  Αμφιθεατρικα χτισμενο χωριο, με δυο φυσικα λιμανακια ηταν φυσικο να τραβηξει την προσοχη των πρωτων προσφυγων σαν τοπος καινουργιας πατριδας, αλλα και την προσοχη πολλων τουριστων σημερα.
Ο Νεος Μαρμαρας συγκεντρωνει σημερα πολυ τουρισμο απο το πρωην “ανατολικο μπλοκ” οπως το ανεφερα ηδη στην παρουσιαση του Πορτο Καρρας.  Μηχανοκινητα καραβακια συνδεουν το ξενοδοχειο με το λιμανι του Νεου Μαρμαρα καθε μιση ωρα, και τα βραδια η πολη γεμιζει τουριστες, ροζ τραπεζομαντηλα και πολυχρωμα φωτακια.

Αυτο που ειναι ομορφο και χαλαρωτικο ειναι μια βολτα στον δρομο που συνδεει τα δυο λιμανακια.  Ειμναι ενα παραλιακο δρομακι χωρις κυκλοφορια οχηματων κατω απο τα πευκα και με πολλα παγκακια, αν θελει ο επισκεπτης να χορτασει το ματι του γαλαζιο.

Στην gallerie εχω περιλαβει και φωτογραφιες απο το μοναδικο εστιατοριο που βρηκα πολυ καλο, μακρυα απο την κινηση, σε ταρατσα που βλεπει το πελαγος.  Ειναι το εστιατοριο Ωκυαλος με πολυ καλο φαγητο και φρεσκο ψαρακι.  Αν βρεθειτε στον Νεο Μαρμαρα, επισκεφθητε το.
Ωκυαλος στο facebook και ιστοσελιδα

Σας φιλω γλυκα.

Ταβερνα Αφθονη – Πυργαδικια Χαλκιδικης

Ταβερνα Αφθονη στα Πυργαδικια

Η σημερινη αναρτηση ειναι αφιερωμενη στον αγαπημενο μου φιλο Παναθηναιομ, χωρις την προτροπη του οποιου δεν θα ειχα επισκεφθει τα Πυργαδικια. Η προτροπη εγινε μεσω φεησμπουκ, και αφορουσε την ταβερνα Αφθόνη. Αφθονη παρεμπιπτοντως ειναι το αρχαιο ονομα της τοποθεσιας. Τα Πυργαδικια, ( μου βγηκε το λαδι μεχρι να τα καταφερω να θυμαμαι με την πρωτη αυτο το ονομα και τελικα εκανα τον συνδιασμο ..πυργος και ραδικια) βρισκονται στην καμπη αναμεσα στο ποδι της Σιθωνιας και αστο ποδι  του Αγιου Ορους.
                         Αγιοτυρι στα καρβουνα

Ομορφο ψαροχωρι τα Πυργαδικια, ειναι η σταση του ταξιδιωτη που ερχεται απο το νοτο και πηγαινει στην Ορεινη Χαλκιδικη.  Και η Αφθονη προσφερει καταφρεσκο ψαρι και σαλατες απο τα μποστανια. Γνωρισα και την κυρια Δεσποινα που ειναι υπευθυνη για ολες τις νοστιμιες. Και οχι μονο εκεινη αλλα και τα παιδια της και την μητερα της.

Η μεγαλη εκπληξη για μενα ηταν το σαγανακι απο Αγιοτυρι. Δεν εχω ξαναδοκιμασει ποτε τοσο νοστιμο σαγανακι. Ρωτησα που μπορω να το αγορασω και μου ειπανε οτι δεν υπαρχει στο εμποριο και οι ιδιοι το προμηθευονται απο τσοπαναραιους.

Αν λοιπον ο δρομος σας σας φερει στη Χαλκιδικη και περασετε απο τα Πυργαδικια, καντε μια σταση στην Αφθονη να σας τηγανισει η κυρα Δεσποινα κολοκυθακια απο το μποστανι της να γλειφετε τα δαχτυλα σας.

Σας φιλω γλυκα.