Earth Day – April 22

Περα απο καθε αμφιβολια – και ισως με πειτε επηρρεασμενη απο την καθημερινοτητα μου – η σημερνη παγκοσμια ημερα της Γης ειναι μια απο τις πιο σημαντικες παγκοσμιες ημερες. Τουτη η γης (που την πατουμε κι ολοι μεσα θε να μπουμε οπως ελεγαν κατι παλιοτεροι απο μας)  ειναι το μοναδικο μας σπιτι.   Μας φιλοξενει κατα τη διαρκεια της μικρης μας ζωης κι εμεις με την σειρα μας πρεπει να την σεβαστουμε και να την παραδωσουμε στα παιδια μας,  οχι οπως την βρηκαμε αλλα σε καλυτερη κατασταση.  Μεταφερω εδω ενα κειμενακι που ειχα γραψει περσυ για την γη οχι γιατι βαριεμαι να γραψω κατι καινουργιο, αλλα να, εριξα μια ματια στην περσυνη αναρτηση για να μην επαναλαμβανομαι, ομως δεν θα μπορουσα να γραψω κατι καλυτερο κατι πιο ουσιαστικο για το πως βλεπω την γη.

 ”  Απλόχερα χαρισε η φυση τα πιο όμορφα δώρα στον δικο μας πλανήτη. Πέντε απεραντους ωκεανούς κι ένα ήλιο στη σωστη απόσταση.  Κακά τα ψέμματα, ούτε ο Άρης ούτε ο Κρονος ούτε η πλανευτρα Αφροδίτη δεν έχουν τις δικές μας αβαντες.  Νομίζουμε, ψάχνουμε για ιχνοστοιχεια νερού και κανουμε αναγωγές στο χρόνο. Όμως μόνο η γη μας στο πλανητικό μας σύστημα έχει αυτο που λέγεται intelligent life. Γιατι έχει όλες τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της. Στασου μια στιγμη και αναλογισου οτι χωρίς την ατμόσφαιρα της δεν θα υπηρχες.
Η γη μας, ναι η γη μας η χιλιοτραγουδισμενη, κυρίως απο τους λαούς σε μεσαία γεωγραφικά πλάτη, όπου η σχέση γης και ανθρώπου ειναι πιο άμεση.  Την αγαπα, την καλλιεργεί κι εκεινη του επιστρέφει χίλιες και μια χαρές!
Στο σωστο κλιμα, στις σωστές συνθηκες εξελίχθηκε ο άνθρωπος κι άρχισε να αναρωτιέται για τον κόσμο του. Κι όταν πείστηκε με δυσκολία βέβαια οτι η γη γυρίζει, έβαλε κάτω χαρτιά, μαθηματικά, νομούς της φυσικής και άρχισε να συνειδητοποιεί που βρίσκεται. Την μέτρησε στην επιφάνεια, μελέτησε την επανάληψη των καιρικών φαινομένων και άρχισε να την καταλαβαίνει. Την χώρισε σε κομμάτια, της έβαλε παράλληλους και καθετους, όρισε μερες και νύχτες κι εκεινη δεν είχε κανενα πρόβλημα με το ζόρι.  Την γην δαϊζω, έλεγαν οι αρχαίοι. Που σημαίνει, την χωριζω σε κομμάτια.
Και πριν εξήντα περιπου χρόνια έστειλε ο άνθρωπος τον πρώτο τεχνητό δορυφόρο σε τροχιά γυρω της. Κι απο τότε μέχρι τώρα λίγα μυστικά έχουν μείνει ανεξήγητα γυρω απο τον μυστήριο πλανήτη μας.  Μάθαμε και αποτυπωσαμε το πεδίο βαρυτητας της και το μαγνητικό της πεδίο.  Καταγράψαμε με ακρίβεια το μέγεθος και το σχήμα της. Ανακαλύψαμε τις ιδιαιτερότητες της περιστροφης της. Μάθαμε οτι η πονηρω η γη δεν ειναι μια τέλεια σβουρα, αλλα λικνιζεται λαικ δις και λαικ δατ στο διάστημα κι εμείς μπορούμε να ζωγραφισουμε το σκέρτσο αυτο με μεγάλη ακρίβεια.
Μελετησαμε την μεταβολή της στάθμης των άπεραντων ωκεανών,  τα ρεύματα τους, τη μορφολογία του πυθμένα τους. Ακόμα ψάξαμε την ατμόσφαιρα, την ιονοσφαιρα, και τις αναπαραστησαμε με μαθηματικά μοντέλα. Κι αυτα σου λένε τι καιρο θα κάνει το σαββατοκύριακο που θέλεις να πας εκδρομή.
Πριν τριάντα χρόνια γέμισε ο άνθρωπος με GPS δορυφόρους το στερέωμα, κι έτσι δε χρειάζεσαι πια χάρτες.

Εγω κι εσύ όμως και όλοι οι άλλοι, στην προσπάθεια μας να κανουμε τη ζωη μας πιο εύκολη, έχουμε πληγώσει αφάνταστα τη γη μας. Το ίδιο μας το σπίτι που μας τρέφει αιώνες τώρα. Βιομηχανικά λημματα,  κατάλοιπα, χημικα αέρια, πληγώνουν τους ωκεανούς, την ατμόσφαιρα και οτι ζει μέσα τους. Κι εσένα κι εμένα.
Πολλοί το έχουν καταλάβει αυτο. Μεμονωμένα άτομα, και κοινωνίες. Η καταστροφή του περιβάλλοντος σε συντονισμό με την ηλικιακή μεταβολή της γης στο πλανητικό σύστημα επιταχύνει την γήρανση πλανήτη και όλων μας σαν είδος.  Το να σταματήσει αυτη η πορεία ειναι αδύνατον, το να ελαχιστοποιηθεί όμως ειναι εφικτό. Και όλα εξαρτώνται απο τον άνθρωπο. Συνειδητοποιημένες ενέργειες κυρίως στον ιδιωτικο τομέα σε πολλα κράτη ειναι γεγονός.  Κι αυτο γιατι δέχονται πιέσεις απο τις κυβερνήσεις τους σε θέματα κρατικών παροχών.  Ένα παράδειγμα ειναι οι αποφάσεις συγκοινωνιακών φορέων να αλλαξουν καταλύτες στα τροχοφόρα.  Πάνω σ´ αυτο το θέμα, θέλω να πω και το εξής.  Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες τα κόμματα των οικολόγων παίρνουν σεβαστά ποσοστά. Ο λόγος που δεν βγαίνουν ειναι γιατι ο χαρακτήρας τους ειναι κοινωνικοοικολογικος και όχι κοινωνικοπολιτικος, κι αυτο δεν λυνει ολα τα προβληματα. Πιστεύω οτι όλα τα πολιτικά κόμματα πρέπει να εκπροσωπούνται απο οικολόγους.  Πως έχουν πολιτιστικο αντιπρόσωπο, έτσι να έχουν και οικολογικό αντιπρόσωπο.
Μια μεγάλη διάφορα μεταξυ Δημοκρατών και Ρεπουμπλικάνων ειναι ο αριθμός εκπροσώπων οικολόγων και η εφαρμογή και χρηματοδοτηση οικολογικων προγραμμάτων. Με πλειοψηφία προφανως τους Δημοκράτες.

Απο όλες τις παγκόσμιες ημέρες γιορταζω την ημέρα της γης. Γιατι δεν ειναι υπερβολή να πω οτι την λάτρευω.

Για τα πευκα που φυτρώνουν απο μέσα της, για τα βότσαλα που σμιλεψαν τα κυμματα των θαλασσών της.  Για την ζέστη που μου φέρνουν τα ρεύματα στην ακροθαλασσια. Για το κρασί που εγινε απο την ζαβολια που λέγεται μικροκλίμα, για την δυναμη του αερα και του νερου που μου δινουν φως τη νυχτα. Για τον ορυκτο της πλουτο που με ζεσταινει. Για την αγκαλια της που κανει τα σπορια ψωμι και τους βολβους κρινα.

Την αγαπαω για την ιδιαιτεροτητα καθε γωνιας της και για την ισορροπια που αγωνιζεται να κρατησει. Για τους χειμωνες, τις ανοιξεις, τα καλοκαιρια και τα φθινοπωρα.

Δεν ειναι αρκετο να ειναι συνειδητα οικολογοι μονο ωρισμενοι λαοι ενω αλλοι να μη δινουν σημασια στο ονομα του πλουτου γιατι θυμισου, η γη γυριζει, η γη γυριζει..  και η ατμοσφαιρα παρασυρει την μολυνση. Και δε βοηθα η απαξιωση της συμμετοχης σε προγραμματα και η μη συμμετοχη σε πραξεις αποταμιευσης ενεργειας.  Καθενας απο μας εχει υποχρεωση να σεβαστει τη γη οπως σεβεται τη μητερα του.

Ο Terra mia! Θα σε προσεχω οσο αντεχω.  ”

Αυτα ειχα γραψει περσυ και κατι αλλα… ψιλα.  Και οχι εννοωντας  να σταματηση η αναπτυξη, αλλα να ελεγχεται.  Δεν υπαρχει – παρ ολο τον σκεπτικισμο που διαπιστωνω απο αρνητες της πραγματικοτητας-  οτι η γη αλλαζει προσωπο. Δεν θα ειναι αυριο  οπως την ξερουμε σημερα και δεν ειναι σημερα οπως την ηξεραν οι παπουδες μας. Στην κλιμακα του χρονου οι αλλαγες ειναι ραγδαιες, ασχετα αν εμεις τις βλεπουμε μηδαμινες εχοντας για αναφορα στο δικο μας χρονο ζωης.  Οσο πιο γρηγορα το καταλαβει αυτο η ανθρωποτητα  σαν κοινωνια-πολιτεια-νομοθεσια-κυβερνηση-ερευνα . τοσο πιο ευκολα και ανωδυνα θα γινεται η προσαρμογη σε αυτες τις αλλαγες.

67441main_gravity_pic_m

Image reference

Ειτε την βλεπετε την γη ετσι οπως την βλεπω συχνα κι εγω..

images

.. ειτε ετσι με τα ματια της τεχνολογιας..

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

..ειτε ετσι που ειναι και η δικη μου προτιμηση,

μην ξεχνατε οτι δεν ειναι απλα το σκηνικο μιας παραστασης που διαδραματιζονται της ζωης του καθενος μας τα γεγονοτα,  δεν ειναι εδω μονο οσο υπαρχουμε εμεις.  Ειναι μια πολυπλοκη υποθεση για τον ανθρωπινο νου,  οχι μονο απο επιστημονικη αλλα και απο φιλοσοφικη αποψη. Οπως και αν την βλεπετε, ειτε σαν φυσικη εξελιξη ειτε σαν δημιουργημα,  της αξιζει μια μερα να θυμηθουμε να την ξαναγαπησουμε κι εκεινη και ολα τα πλασματα που στοργικα φιλοξενει.

Σας φιλω γλυκα

Advertisements

Lake Kittamaqundi

20130421-081937.jpg

Θα σας παω σημερα μια βολτα στην λιμνη Κιταμακουντι. Πριν ομως θα σας πω οτι η τεχνητη αυτη λιμνη βρισκεται στην πολη Κολουμπια που βρισκεται στη μεση της διαδρομης Washington -Βαλτιμορη. Η Κολουμπια με πληθυσμο περιπου εκατο χιλιαδες, δεν υπηρχε το 1960.  Σημερα η Κολουμπια ειναι μια πολη γεματη ζωη που δεν της λειπει τιποτα.

Ο αυξανομενος πληθυσμος στην περιοχη της Washington, εδωσε αφορμη στον James Rouse, real estate developer και πολεοδομο, να σκεφτει και να εφαρμοσει την ιδεα της ιδρυσης μιας καινουργιας κοινοτητας αυτονομης που θα ειχε πρωταρχικο σκοπο την ποιοτητα ζωης των ανθρωπων.  Το 1967 ανοιξε -αν ταιριαζει η εκφραση- η καινουργια κοινοτητα της Κολουμπια.

20130421-081957.jpg

Τα πρωτα σπιτια που χτιστικαν στην τοτε κοινοτητα ειχαν καθαρα την αρχιτεκτονικο στυλ της δεκαετιας του ’60.  Πολλες ξυλινες η πετρινες προσοψεις, μεγαλες τζαμαριες, κηποι περιτεχνα περιποιημενοι.  Ο πρωτοι κατοικοι τολμηροι καλλιτεχνες που δεν διστασαν να δοκιμασουν την καινουργια συνταγη.  Εκει υπηρχαν τα παντα. Σχολεια, νοσοκομεια, αγορες ακομα και διαθεσιμη γη για καλλιεργειες.

Ακομα και σημερα η πολη αναπτυσεται συνεχως.

20130421-082013.jpg

Η ρυμοτομια της αν και καινουργια, για μενα ειναι αποτυχια.  Παντου κυκλοι απο οπου ξεκινουν ακτινωτοι δρομοι και στους οποιους αν -ω μη γενοιτο- χρειαστει να κυκλοφορησω , μονμως χανομαι και δεν μπορω να βρω ακρη.  Αυτος ειναι ενας λογος που δεν θα μπορουσα ποτε να μεινω σε μια τετοια πολη. Ο δευτερος ειναι, πως ειναι τοσο .. 60’s τοσο οπτικα οσο και στις συμπεριφορες. που με ξεπερνα.

Παρεχει ομως στους επισκεπτες και στους κατοικους οτι χρειαζονται. Κινηματογραφους, εστιατορια, διοργανωνει συναυλιες και οινικες εκδηλωσεις. Καποτε καθε Κυριακη κατακλυζοταν απο παλαιοπωλες. Μεταξυ μας κι αυτο ηταν κατι που με απωθουσε, γιατι εδω δεν μιλαμε για αντικες, μιλαμε για οτι μπακατελες.

20130421-082031.jpg

Εχει και την λιμνη Κιταμακουντι διπλα στην πολυσυχναστη Columbia Mall οπου υπαρχουν εξαιρετικα εστιατορια, μεταξυ των οποιων και το αγαπημενο μου Sushi Sono, το οποιο επισκεφθηκα χθες και με την ευκαιρια … σας ξεναγω!

20130421-082102.jpg

Με χαρα μου ειδα, οτι εχουν διαμορφωσει πολυ ωραια τον χωρο γυρω.  Καινουργια decks,  διαμορφωση  με μονοπατακια και αυτη την φορα ειδα και θαλασσια ποδηλατα. Φανταζομαι καποια ηλιολουστη ημερα θα ειναι ομορφα να .. σουλατσαρεις στη λιμνη!

20130421-082129.jpg

Στον χωρο αυτο γινονται πολλες καλοκαιριατικες υπαιθριες συναυλιες. Ειναι απο τα λιγα μερη στην περιοχη, που καθιερωνουν τα ” τραπεζακια εξω” , και φυσικα τα καλοκαιρια γινεται το αδιαχωρητο.

20130421-082148.jpg

Παρατηρηστε την πλακοστρωση που αναφερονται τα ονοματα ολων τω κατοικων που συνεισεφεραν εστω και ελαχιστα για την διαμορφωση του χωρου. Αυτο το βρισκω εξαιρετικα ομορφο σε μια κοινοτητα.

20130421-082204.jpg

Εδω εκτος απο τους θαμωνες των εστιατοριων συχναζουν παρεες παιδιων με skate boards, ζευγαρακια, οικογενειες με παιδακια, joggers, ανθρωποι με τα σκυλια τους, και εχει κατι για τον καθενα.  Γυρω γυρω υπαρχουν πολλες επιχειρησεις και επομενως κινηση ολη την ημερα.

20130421-082222.jpg

20130421-082237.jpg

Η νυχτα πεφτει στην λιμνη Κιταμακουντι.  Ακομα εχει δροσια και ο κοσμος σκορπιζει.  Ενας μοναχικος ψαρας, δεν καταλαβαινω τι προσπαθει να πιασει.. Το καθρεφτισμα του ηλιου που εξαφανιζεται μεσα στο νερο ειναι εντυπωσιακο.

20130421-082251.jpg

20130421-082309.jpg

20130421-082323.jpg

Σε λιγο δε θα φαινεται το φρεσκο πρασινο του Απριλη. Ουτε οι κατακοκκινες τουλιπες. Ακομα και τα παπακια θα κουρνιασουν καπου.  Ωρα για αναχωρηση. Στην μικρη Κολουμπια ολα ειναι ησυχα τωρα.  Και η λιμνη Κιταμακουντι ειναι εκει για να θυμιζει τι κανει ο ανθρωπος για τον ανθρωπο.

Σας φιλω γλυκα!

Δεκαέξι μερες μόνο!

20130410-194149.jpg

25 Μαρτίου 2013

20130410-194418.jpg

9 Απριλίου 2013 20130410-194612.jpg

Δεκαέξι μερες μόνο. Τόσο μεσολάβησε ανάμεσα στις δυο φωτογραφίες. Δεκαέξι μερες μόνο και η θερμοκρασία απο μηδέν έφτασε σήμερα τους 35 βαθμους. Αυτα ειναι τα τρελλα του καιρού φέτος στην ¨ πρωτεύουσα ¨ .  Και βέβαια εγω, ολο αυτο το διάστημα ανησυχούσα για το τι θα γίνει με τις Θιβετιανες μανολιες φέτος. Δεκαέξι μερες πριν τα μπουμπούκια είχαν αρχίσει ήδη να ανοίγουν δειλά δειλά. Θα ήταν κρίμα να τα κάψει. Στα μέσα του Απρίλη  και μονο για μερικές μερες μόνο τα δέντρα ειναι πανέμορφα. Γι αυτο όλο αυτο το διάστημα πηγαινοερχομουν και παρατηρούσα απο κοντα την εξέλιξη τους. Γιατί μόνο για μερικές μερες κάθε Απρίλη μπορω να πω οτι εδω ειναι ο παράδεισος. Αντεξανε τα μπουμπούκια και σήμερα η αλλαγή ήταν συγκλονιστική. Peak! Δυατυχως με τις υψηλες θερμοκρασιες απο μεθαυριο θα αρχισουν να πεφτουν τα ροζ πεταλα. Τα ομορφα πραγματα κρατανε τοσο λιγο.

20130410-194955.jpg

Σήμερα το πρωι

20130410-195152.jpg

Σήμερα το απόγευμα

20130410-195227.jpg

Σήμερα το πρωι

Την ιδια ανησυχία είχα για τους ασφοδελους που ενώ ήταν έτοιμοι να ανοίξουν τους κάλυψαν τα χιονια. Αποδείχτηκαν κι αυτοί πολυ ανθεκτικοι. Σας φέρνω λοιπόν τους πέντε διαφορετικους χρωματικους συνδιασμους που εδω και λίγες μερες έχουν γεμίσει τον κήπο. Τον παράδεισο μου.

20130410-195453.jpg

Κίτρινο με πορτοκαλί

20130410-195530.jpg

Ασπρο με κίτρινο

20130410-195551.jpg

Κίτρινο με κίτρινο

20130410-195747.jpg

Ασπρο με σωμον

20130410-195808.jpg

Διπλό άσπρο

20130410-195844.jpg

Και με ενα μπουκετο…

Σας φιλω γλυκα.

φρρρρρρρρρρρρρ!!!!!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Δεν θα μπορουσα ποτε να φανταστω, οταν εστιαζα στο εγκαταλελειμμενο κτιριο στο κεντρο της Σεβιλλης, οτι ενα ασπρο περιστερακι θα καθοταν να ξεκουραστει στις σκουριασμενες σιδεριες.  Οτι το ασπρο περιστερακι θα γινοταν ο πρωταγωνιστης της φωτογραφιας και οτι η φωτογραφια αυτη θα γινοταν μια απο τις πιο αγαπημενες που τραβηξα ως τωρα.  Κατι που σε μας αρεσει πολυ, δεν σημαινει οτι αρεσει σε ολους.  Αλλος μπορει να την δει και να προσπερασει,  Εγω δεν προσπερνω, πρωτον γιατι ειναι δικη μου.  Δευτερον, θαυμαζα το παλιο κτιριο για πολλη ωρα και αναρωτιομουν γιατι δεν το αξιοποιουν. Ποιος το αφησε να μαραζωσει ετσι, ενα στολιδι  σε μια πολη στολιδι.   Ποιοι αραγε να εμεναν εδω.  Και την ωρα του κλικ ερχεται το ασπρο περιστερι και δηλωνει: ” Εγω μενω εδω τωρα “

Η εικονα παρ’ ολη την παρουσια του περιστεριου εμεινε στατικη.  Τοσο που σκεφτομαι οτι αν προς στιγμην ξαναβρεθω στη Σεβιλλη, σε κεινη την πλατεια, το εριπειο θα ειναι εκει και το περιστερι στο σκουριασμενο σιδερο. Δεν ειναι ομως καταθλιπτικη πια.  Η παρουσια του περιστεριου της εδωσε φως κι ελπιδα.  OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Αυτη ειναι αλλη μια φωτογραφια παρεμπιπτοντως απο το ιδιο ταξιδι στην Ανδαλουσια.  Αυτη τη φορα ατην μικρη λευκη πολη Arcos de la Fontera.  Κι αυτη την αγαπω. Κι αυτη ειναι στατικη.  Εδω ομως λειπει η ελπιδα. Δυο σιδεριες, μια γαλαζια και μια μαυρη το βεβαιωνουν.

Μ’ αρεσει να φωτογραφιζω πουλια. Δεν ειναι ευκολος στοχος.  Κι οταν τα καταφερω το βλεπω σαν κατορθωμα.  Σε ξεγελασα, δεν με πηρες χαμπαρι! Ειμαι πιο γρηγορη απο σενα.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAParc ornithologique de Pont de Gau

Που πας κυρα της λιμνης.  Να μια δυναμικη φωτογραφια. Νομιζεις οτι η  παπια θα φερει το αριστερο ποδι μπροστα τωρα.  Νομιζεις οτι η ουρα θα κινηθει.  Κι εσυ μπορεις να παρακολουθησεις την μελλοντικη κινηση.  To Παρκο Ορνιθολογιας στο Pont de Gau της Προβηγγιας ειναι μοναδικο στο ειδος του.  Εδω πραγματικα εχουμε ενα φτερωτο βασιλειο οπου τα πουλια ειναι τοσο εξοικειωμενα με τους επισκεπτες ωστε δεν βιαζονται να φυγουν μολις σε παρουν χαμπαρι διπλα τους με την φωτογραφικη σου μηχανη και την περιεργεια σου.  Θα κρατησουν μια αποσταση ασφαλειας αλλα δεν θα φυγουν.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Απο το ιδιο παρκο ειναι και η παραπανω φωτογραφια.  Αυτη μου αρεσει γιατι τα κλαδια μπλεκονται με τα νερα. Δεν ξεχωριζεις το καθρεφτισμα απο τον κυματισμο.  Τα δε στρουμπουλα παπια εχουν πιασει μια θεση στην σκια.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Αυτη η παπια ειναι μια “mandarina duck” .  Την πετυχα να κολυμπα αμεριμνη  σε μια απο τις λιμνουλες του ανακτορου Schonbrunn στην Βιεννη.  Κι αυτη ειναι δυναμικη φωτογραφια, μονο που η ομορφια της μανταρινας αποσπα την προσοχη απο την κινηση.  Την φωτογραφια αυτη σας την εχω δειξει και παλιοτερα οταν ειχα επιστρεψει απο την Βιεννη.

P1050464Lake Merced San Francisco

Τα παπια της δυτικης ακτης επιδιδονται σε ερωτικα παιχνιδια. Η παρουσια μου δεν τα πτοησε καθολου.  Συνεχισαν με παθος να τσιμπιουνται και να μπερδευονται.  Η ποιοτητα της φωτογραφιας δεν ειναι καθολου καλη βεβαια αλλα που θα ξαναβρισκα παπια σε ερωτικο παραλληρημα.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ενα περιστερι που με αφησε να το πλησιασω αρκετα,καθοταν σε ενα τειχαλακι στο Financial District του  San Francisco. Gris sur Gris!

P1110574

Βολτα στην βροχη!  Εγω και η σκια μου.

P1020798

Γλαρος στην Βαλτιμορη

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Σαν ζωγραφια στο μαρμαρο φαινεται το περιστερακι στο San Francisco.

P1050734

Ανετος ο γλαρος που κυκλοφορει απο το Αλκατραζ στις αποβαθρες του κολπου. Δεν ειχε κανενα προβλημα να τον πλησιασω και να τον κοιταξω ασκαρδαμυκτι. Θυμηθηκαμε ιστοριες μαζι!

” Jonathan Seagull spent the rest of his days alone, but he flew way out beyond the Far Cliffs. His one sorrow was not solituile, it was that other gulls refused to believe the glory of flight that awaited them; they refused to open their eyes and see. He learned more each day.

He learned
that a streamlined high-speed dive could bring him to find the rare and tasty fish that schooled ten feet below the surface of the ocean: he no longer needed fishing boats and stale bread for survival. He learned to sleep in the air, setting a course at night across the offshore wind,
covering a hundred miles from sunset to sunrise. With the same inner control, he flew through heavy sea-fogs and climbed above them into dazzling clear skies… in the very times when every other gull stood on the ground, knowing nothing but mist and rain. He learned to ride the high
winds far inland, to dine there on delicate insects.”

“Each of us is in truth an idea of the Great Gull, an unlimited ideaof freedom,” Jonathan would say in the evenings on the beach, “and precision flying is a step toward expressing our real nature.Everything that limits us we have to put aside. That’s why all this high-speed
practice, and low speed, and aerobatics….”

Σας φιλω γλυκα!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Το μπαλεττο των ροδανων στην λιμνη της Camargue.

Machu Picchu (part 2)

P1110268Σας φερνω σημερα μερικες φωτογραφιες απο το Machu Picchu και την ιερη πολη των Ινκας.  Το τραινο φτανει στο σταθμο Αγκουας Καλιεντες και τα λεωφορεια περιμενουν στη σειρα για να σε μεταφερουν ψηλα στην  εισοδο της αρχαιας πολης.  Ο επισκεπτης μπορει να επιλεξει να ανεβει με τα ποδια αλλα θα πρεπει να ειναι πολυ μα πολυ γυμνασμενος.  Το υψομετρο και η ανεπαρκης πιεση δεν αστειευονται.  Η αναπνοη σβηνει στα δυο σκαλοπατια. Η αναβαση απο την εισοδο της αρχαιας πολης στο σημειο απο το οποιο εχουμε την θεα που σου κοβει την ανασα, ειναι πολυ κουραστικη.  Τα καταφερνω με δυσκολια και με πολλες στασεις. Σε ημερα με ηλιοφανεια ειναι απαραιτητο να φορας προστατευτικο αντιηλιακο και καπελλο.

Παρατηρηστε το χτισιμο των ογκολιθων. Δεν υπαρχει κατι αναμεσα στους αρμους.  Το βαρος και η κοπη τους κρατα στην θεση τους.  Και στεκονται  εκει χιλιαδες χρονια. Αυτο ειναι το χαρακτηριστικο ολων των κτιριων που εχουν απομεινει απο τους πρωτους αιωνες μ.Χ.  Ευτυχως που μερικα γλυτωσαν απο την καταστροφικη μανια των Ισπανων κατακτητων που θελησαν να μετατρεψουν το Περου σε καθαρα Ισπανικη και Χριστιανικη αποικια.  Μαλιστα εφεραν μαζι τους και τον ευκαλυπτο που ως τοτε δεν υπηρχε εκει. Σημερα η περιοχη των Ανδεων ειναι γεματη ευκαλυπτους.

Ο κοσμος κινειται σε groups.  Απο ψηλα φαινονται σαν μυρμηγκακια.  Δεν αποφευγεις τον συνειρμο του ποσο μικρος ειναι ο ανθρωπος και ποσα εφιαξε μια εποχη που η τεχνολογια δεν βοηθουσε καθολου.

Μολις μπαινει η ανοιξη στο Περου. Οι πλαγιες των βουνων ειναι καταπρασινες.  Η θεα ειναι ανεπαναληπτη.  Τα χωματινα βουνα του νοτου  ειναι τοσο διαφορετικα απο αυτους τους πετρινους ογκους. Ισως απο τα λιγα μερη στον κοσμο που οι ισουψεις καμπυλες ειναι σχεδον κολλητες η μια στην αλλη. Μια απο τις πιο ομορφες γωνιες του πλανητη μας.  Δειτε και μονοι σας.

P1110271

Σας φιλω γλυκα.

 

Πη Ες. Σε επομενη αναρτηση, σκηνες απο την πολη του Cusco.

πρωτο θεμα

Μεχρι προχθες οταν εβαζες την λεξη “Σαντυ” στο google, το πολυ πολυ να σου εβγαζε την φωτογραφια νεαρας με complicated ακαζου κουαφυρ. Τα πραγματα ομως αλλαξαν. Απο προχθες ο γκουγκλης εδωσε προτεραιοτητα  στην εικονα ενος λευκου στροβιλου σε κατοψη που ανεβαινε απειλητικα κατα μηκος της ανατολικης ακτης των Ηνωμενων πολιτειων με κακες διαθεσεις. Προχωρημενο φθινοπωρο για τροπικες καταιγιδες, ομως οι υψηλες θερμοκρασιες ευνοουν τετοιες καταστασεις.

pumpkin rolling away

Εμεις οι μικροι ανθρωποι της γης, της λογικης και της επιστημης ακομα ειμαστε πολυ λιγοι για να αναχαιτισουμε τετοια καιρικα φαινομενα. Στελνουμε ανιχνευτες στον Αρη, ανθρωπους στο φεγγαρι, ακουμε τους παλμους των αστρων σε αλλους γαλαξιες. ομως μια Σαντυ σιναμενη κουναμενη και στροβιλιζομενη δεν μπορουμε να την κανουμε καλα.

Με την αφορμη την απαραδεκτη καταδικη των Ιταλων σεισμολογων τις προαλλες, που δεν προεβλεψαν τον μεγαλο σεισμο, εγραψα καπου οτι η σεισμολογια βρισκεται σε πολυ αρχικα σταδια προβλεψης και ακομα επεξεργαζεται στατιστικα δεδομενα. Αντιθετα η μετεωρολογια εχει κανει αλματα στις προβλεψεις, κι αυτο οφειλεται στο γεγονος οτι μπορει και μετρα τις ατμοσφαιρικες εναλλαγες. Οσο δε περνα ο καιρος με τη βοηθεια της τεχνολογιας τα ατμοσφαιρικα μοντελα γινονται οχι μονο πιο ακριβη, αλλα η δυνατοτητα εικονικης τους προσομοιωσης τα κανει κατανοητα σε ολο τον κοσμο. Ετσι κι αυτη τη φορα τα μοντελα αποδειχτηκαν αληθινα και οι παραμετροι που τα οριζουν προσδιορισιμοι.

Η Σαντυ στο περασμα της περασε απο την μητροπολη του κοσμου την Νεα Υορκη (που μετρα ηδη δεκαεπτα νεκρους) και ειχε μικροτερες καταστροφες (οχι ομως χωρις κοστος) στην “πρωτευουσα” μας. Η πορεια της Σαντυ εγινε η πρωτη ειδηση παγκοσμια.  Το Μανχατταν βυθιζεται στο σκοταδι, τα χρηματηστηρια κλειστα. Η κυβερβνηση κλειστη. Χιλιαδες κοσμος αναγαζεται να εγκαταλειψει τα σπιτια του. Πολλοι απο αυτους δεν θα τα ξαναβρουν στη θεση τους.  Ποταμια και φραγματα πλημμυριζουν.  Αλλοι θα αποζημιωθουν αλλοι θα μεινουν στα σκοταδια για μερες.  Οι ασφαλιστικες εταιρειες θα βομβαρδιστουν ξαφνικα με αιτησεις.  Ο ιδιωτικος τομεας που τουλαχιστο εδω στην “πρωτευουσα ” κινειται σαν ηλεκτρονιο γυρω απο την κυβερνηση, θα αναγκαστει να κλεισει, αναλαμβανοντας το τεραστιο κοστος δυο ημερων χωρις παραγωγικοτητα.

Το εδαφος απο το πολυ νερο μαλακωνει και τα τεραστια δεντρα δεν αντεχουν στους ανεμους των 80 μιλιων. Δεν λογαριαζουν που θα πεσουν. Σε σπιτια, σε αυτοκινητα, σε καλωδια, με τα προβλεπομενα φυσικα  αποτελεσματα. Ζωες χανονται παρ’ολο τον συντονισμο κι αυτο ειναι το πιο λυπηρο.

Στο προηγουμενο ποστ ανεφερα το πολιτικο κοστος. Η παραμικρη λανθασμενη κινηση γινεται οπλο στα χερια του αντιπαλου την παραμονη των Αμερικανικων εκλογων. Αν αυτο δεν επηρρεασει την παγκοσμια ισορροπια στον πολιτικο και οικονομικο χωρο τοτε δε ξερω τι θα επηρρεασει.  Οχι δεν μου αρεσει και δεν αρεσει σε κανενα εδω να γινομαστε θεμα παγκοσμιο κατω απο την απειλη και το καταστροφικο περασμα ενος κυκλωνα, ομως η Σαντυ δεν μπορουσε παρα να ειναι το θεμα της χθεσινης ημερας.

Σε προσωπικο επιπεδο ημουν τυχερη, μερικα κλαδια θα βγω να μαζεψω. Δεν ειχα διακοπη ρευματος. Ομως αυτο δε λεει τιποτα, ο γειτονας μου πρεπει να βαλει καινουργια σκεπη.   Μπορει να ημουν εγω στην δινη του ανεμοστροβιλου που οι μικροκινησεις σε μια προκαθορισμενη πορεια του ειναι απροβλεπτες.

Θρηνει η Αμερικη δεκαεφτα νεκρους. Θρηνει η Κουβα πανω απο 60. Ξημερωματα Τριτης λιγο πριν τελειωσει ο Οκτωβρης. Οι επιχειρησεις επαναπροσαρμογης στην καθημερινοτητα ειναι στο φορτε τους.  Απο αυριο τα γραναζια της καθημερινοτητας ξαναμπαινουν μπροστα.

Κι εμεις μπορουμε να αγχωθουμε πλεον με την ησυχια μας για το αν θα πεσει η κυβερνηση στην Ελλαδα η οχι. Ετσι για να μην περναει μια μερα χωρις αγωνιες.

Σας φιλω γλυκα.

φιν φον τυφων

Ετσι ονομασε την Σαντυ η φιλη μου η Μινα, και βρηκα το λογοπαιγνιο πολυ χαριτωμενο. Μονο φιν φον δεν ειναι ο τυφων, η μαλλον ο κυκλων,  αλλα πρεπει να το δουμε το ολο θεμα ψυχραιμα, τωρα που πια η Σαντυ επιασε στερια και αρχισε να κοπαζει η δυναμη του αερα. 

Ομολογω οτι μεχρι την Παρασκευη δεν ειχα ακουσει για την Σαντυ. Το Σαββατο ηταν τοσο ομορφη και ζεστη μερα, τιποτα δεν προϊδεαζε γι αυτα που θα ακολουθουσαν, Οι μονοι που επεμεναν οτι το ματι του κυκλωνα ερχεται κατα πανω μας, ηταν οι μετεωρολογοι.

Η Κυριακη ηταν μουντη και βροχερη, πρελουδιο της καταιγιδας.

Ηδη απο την Κυριακη το βραδυ αρχισαν οι ανακοινωσεις. Η κυβερνηση κλεινει και μονο ελαχιστο απαραιτητο προσωπικο οφειλει να παρουσιαστει. Ο ιδιωτικος τομεας το σκεφτεται ακομα.  Τα σχολεια κλεινουν.

Δευτερα πρωϊ. Καθε προσπαθεια να συνδεθω με υπολογιστες της NASA αποβαινει ακαρπη. Πληροφορουμαι οτι προληπτικα τα παντα εκλεισαν, και θα ξανανοιξουν οταν περασει η καταιγιδα.

Η πορεια του κυκλωνα ειναι το μονο θεμα συζητησης στην τηλεοραση. Ρεπορτερς μοιρασμενοι στις ακτες αλλα και στην πολη μεταδιδουν τα τελευταια νεα.  Ο αερας τους σπρωχνει.  Μουσκευουν στη βροχη. Εντυπωσιαζομαι με την καλη διαθεση τους αλλα και την θετικη σταση των περαστικων που απαντουν στις ερωτησεις τους.

Ενα δεντρο στο πισω μερος του κηπου κοβεται στα δυο. Ανοιγω λιγο την μπαλκονοπορτα και ο αερας παιρνει την κουρτινα εξω και προσπαθει να παρασυρει κι εμενα.

Βοηθεια απο αλλες πολιτειες εχει ηδη φτασει στην περιοχη.  Στις πεντε η ωρα το απογευμα ο κυκλωνας χτυπαει καθετα τις ακτες της της πολιτειας Delaware στην παραλια Rehoboth.

Η Νεα Υορκη και η πολιτεια New Jersey εχει περισσοτερα προβληματα απο την περιοχη της Washington παρ’ολο που τα περιμεναμε αλλοιως.

Στην Δυτικη Βιρτζινια, η Σαντυ συναντα ενα ψυχρο μετωπο με αποτελεσμα να σκεπασει την πολιτεια με χιονια. Ενα μετρο χιονι, οχι αστεια.

Ρεπορταζ για πλημμυρες, σπασμενα δεντρα και δυστυχηματα ακολουθουν. Διακοσιες χιλιαδες σπιτια χωρις ρευμα στην περιοχη απο Βαλτιμορη μεχρι Washington αναφερουν στα νεα.

Ο κυκλωνας υποβιβαζεται πλεον σε καταιγιδα και παρατηρω στο ρανταρ οτι περνα βορεια απο μας.

Θα ακολουθησει ακομα ενα εικοσιτετραωρο με βροχη και ανεμους που σερνει ο κυκλωνας.  Η κυβερνηση παραμενει κλειστη. Τα σχολεια επισης. Τα συνεργεια θα καθαριζουν τους δρομους. Τα ερημωμενα αεροδρομια θα ανοιξουν σιγα σιγα.

Ο κοσμος θα μαζεψει τα κλαδια, οι αντλιες θα δουλευουν συνεχως για να αποφευχθουν οι πλημμυρες.  Τα τηλεφωνα στις ασφαλιστικες εταιρειες θα χτυπανε σαν τρελλα.

Το κοστος της Σαντυ θα ειναι τεραστιο απο οικονομικης αποψης.  Απευχομαι να ειναι και πολιτικο.

Σας φιλω γλυκα.