Ηλίας Λαλαουνης

20140102-055929.jpg
Ειμαι λατρις του χρυσου.  Εγω και εκατομυρια αλλες γυναικες που φιλαρεσκα φερνουν τα χερια πισω απο τον λαιμο για να κουμπωσουν  ενα περιδεραιο,  η απλα μια αλυσιδα.  Ο χρυσος σαν μεταλλο στην κατασκευη κοσμηματων,  περασε μια κριση στην χωρα μας το δευτερο μισο του προηγουμενου αιωνα. Πολυς ποσμος στραφηκε στο ασημι και στον λευκοχρυσο.  Η λευκη λαμψη εγινε μοδα.   Ο χρυσος ομως παρεμεινε το αγαπημενο πολτιμο μεταλλο πολλων τεχνιτων κοσμηματων  Πριν δυο ημερες εφυγε απο την ζωη ενας απο αυτους τους μεγαλους ρεχνιτες του χρυσου. Ο Ηλιας Λαλαουνης.   Με οραμα, επιμονη και ακουραστη δημιουργικοτητα, καταφερε να φιαξει μια επιχειρηση που περασε τα συνορα της Ελλαδας. Τα κοσμηματα του αγαπηθηκαν και αγοραστηκαν  απο πολλες  διασημες γυναικες.  Ο Ηλιας Λαλαουνης εκανε την επανασταση του αποκλειστικα με Ελληνικη αισθητικη.  Φευγοντας αφησε μια μεγαλη επιχειρηση που φροντισε να την θεμελιωσει και να την  περασει στους απογονους του εμπνεοντας τους την αγαπη του για την δημιουργια.

20140102-060026.jpg

Μουσειο Hλια Λαλαουνη

Ευχομαι το εργο αυτο να συνεχισει να μεγαλωνει με τις επομενες γενιες, ευχομαι οι νεοι να εμπνευσθουν απο την δουλεια και το παραδειγμα του, ευχομαι να ειναι ελαφρυ το χωμα που τον σκεπαζει. Παραθετω κειμενο απο δημοσιευμα στο Εθνος.

Σας φιλω γλυκα.

20140102-060045.jpg

Έφυγε από την ζωή πριν από λίγες ημέρες, σε ηλικία 93 ετών, ο κορυφαίος Έλληνας χρυσοχόος, Ηλίας Λαλαούνης.
Η είδηση του θανάτου του μαθεύτηκε σήμερα λόγω του ότι η οικογένειά του ήθελε να κρατήσει το πένθος της και την κηδεία σε αυστηρά κλειστό κύκλο, σύμφωνα με την εφημερίδα «Τα Νέα».
Ο Ηλίας Λαλαούνης γεννήθηκε το 1920 στην Αθήνα. Έχοντας εργαστεί στην οικογενειακή επιχείρηση για πολλά χρόνια, το 1968 ίδρυσε τη δική του εταιρεία που σήμερα ονομάζεται Greek Gold-Ilias Lalaounis S.A.

Αρχικά η επιχείρηση εγκαινίασε υποκαταστήματα σε ελληνικά νησιά, ενώ γρήγορα επεκτάθηκε σε πρωτεύουσες της Ευρώπης όπως το Παρίσι, τη Ζυρίχη, τη Γενεύη, το Λονδίνο και πόλεις ανά τον κόσμο όπως τη Νέα Υόρκη, το Τόκιο και το Χόνγκ Κόνγκ.
Πήρε πολλά βραβεία για την δουλειά του, με ύψιστη τιμή αυτή της Γαλλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών, ως το μοναδικό μέλος – κοσμηματοποιός που έχει εκλεγεί ποτέ. Ξεκίνησε τη καριέρα του αναλαμβάνοντας την οικογενειακή επιχείρηση “Ζολώτα” στις αρχές της δεκαετίας του ’40.
Στη δεκαετία του ΄50 η ιδιοφυής του ιδέα να αναβιώσει το ελληνικό κόσμημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Οι ιστορικές γνώσεις του Λαλαούνη και η ικανότητά του να εμβαθύνει στις πηγές της τέχνης και την ιστορία των πρώιμων πολιτισμών, τον οδήγησαν σε έναν αριθμό ‘αρχαιολογικών’ συλλογών εμπνευσμένων από διάφορους πολιτισμούς της Ευρώπης, της Ασίας και της Αμερικής. Το Βυζάντιο και η Αρχαία Ελλάδα υπήρξαν σταθερή πηγή αναφοράς και έμπνευσης.
Τη δεκαετία του ’70 ο Λαλαούνης απέδειξε την ανεξάντλητη ικανότητά του να δημιουργεί και την συνεχή του αναζήτηση για νέες ιδέες με μερικά θεαματικά σχέδια, βασισμένα στη σύγχρονη τεχνολογία, την αστρονομία, τη φύση και τη βιολογία, για να αναφέρουμε μόνο μερικά από τα ερεθίσματά του.
Σήμερα, στο εκσυγχρονισμένο εργοστάσιο που ιδρύθηκε το 1993, τα κοσμήματα σχεδιάζονται και παράγονται για τα επώνυμα καταστήματα της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Την επιχείρηση και το Μουσείο έχουν αναλάβει οι τέσσερις κόρες του Ηλία Λαλαούνη, Kατερίνη, Δήμητρα, Μαρία και Ιωάννα που απέκτησε από την πολυαγαπημένη του σύζυγο Λίλα.
Πηγή: ethnos.gr

Advertisements

ειναι το graffiti τεχνη;

Εν ετει 2013 και μετα απο πολλες προσεκτικες ματιες στους τοιχους των πολεων του κοσμου μπορω να πω με βεβαιοτητα. Ναι, το γκραφιτι ειναι εκφραση τεχνης και πολλες φορες αξιολογης, αλλα υπαρχουν και φορες που απλα μια ζωγραφια σε μια μαντρα προκαλει χαμογελα αισιοδοξιας γιατι φωτιζει το περιβαλλον.  Δεν ειναι δικη μας τρελλα, ειναι σημειο των καιρων και το εχω δει σε ολα τα μηκη και πλατη της γης. Απο τους τοιχους των μετρο και σιδηροδρομων του Παρισιου οταν ξεμυτιζουν απο τα εγκατα της γης, και τις γειτονιες του Λονδινου ,  μεχρι το ελ Καμινιτο του Μπουενος Αυρες και τα μεγαλιθικα τειχη στο Περου.

P1120797

Εκει που ξεφευγουμε λιγο -εως πολυ- ειναι η αυθαιρετη φιλοτεχνια της ιδιωτικης περιουσιας χωρις την συναινεση του ιδιοκτητη.  Ειναι σαν να πηγαινω στο κομμωτηριο και να μου βαφουν τα μαλλια μωβ επειδη ειναι τρεντυ.  Θελω να πω οτι και το τριφυλλι του Παναθηναικου να μου ζωγραφιζες στον τοιχο του σπιτιου μου, θα με εβρισκε αντιθετη.

P1120721

Υπαρχουν πολλες ζωγραφιες που μου τραβανε την προσοχη περισσοτερο απο αλλες και με κανουν και στεκομαι να παρατηρησω την λεπτομερεια η να ” διαβασω ” το μηνυμα.  Αλλες τις προσπερνω.  Ειναι ομως και αλλες που με κανουν και στεκομαι γιατι χαλουν εντελως την αισθητικη του περιβαλλοντος,  του χωρου. Δυστυχως εκεινο που παρατηρηται στην Αθηνα τα τελευταια χρονια ειναι το εξης: Πολλα παλια νεοκλασσικα η αλλης αρχιτεκτονικης παλια σπιτια, εχουν εγκαταλειφθει για οικονομικους η αλλους λογους. Αυτα λοιπον που στεκονται εκει χωρις να τα διεκδικει κανεις, προσφερονται -σαν καμβας- στην κιμωλια και το σπρευ του επιδοξου καλλιτεχνη.  Και εκει τα συναισθηματα που μου προκαλει η εικονα, ειναι αναμικτα. Γινεται η εγκαταλειψη λιγωτερο οδυνηρη; Η ποδοπατιεται η αρχιτεκτονικη αξια και βεβηλωνεται η παλαιοτητα;  Την απαντηση δεν την εχω βρει.

Οπως και να εχει ,  σε ολες τις πολεις, σε ολο τον κοσμο, οι τοιχοι εχουν την δικη τους ιστορια. Καποιοι την γραφουν με μπογια.

P1120800

Σας φιλω γλυκα.

Πη Ες.  Θα ακολουθησουν και αλλες αναρτησεις στο θεμα.

CULTURE CHANEL No 5

coco1

Το ετος 1921 σηματοδοτησε την αρχη μιας εποχης στον χωρο της παγκοσμιας μοδας.  Ηταν το ετος που πρωτοεμφανιστηκε στην Παρισινη αγορα το αρωμα CHANEL No 5.  Κοντευει να περασει σχεδον ενας αιωνας και το CHANEL No 5 βρισκεται παντα στην κορυφη της λιστας των αρωματων απο τα οποια σημερα πια εχει υπερκορεσθει η αγορα.  Παντα αναγνωρισιμο και κλασσικο,  το αρωμα με την υπογραφη της Gabrielle (Coco) Chanel ηταν το προιον της κουλτουρας μιας ολοκληρης εποχης -εξ ου και ο τιτλος της εκθεσης CULTURE CHANEL)

coco4

Πριν δυο εβδομαδες περιπου, ειχα την ευκαιρια να επισκεφθω την εκθεση CULTURE CHANEL No 5 στο Palais de Tokyo του Παρισιου.  Μια εξαιρετικη παρουσιαση απο τον curator Jean-Louis Froment  χωρισμενη σε δυο μερη. Στο πρωτο εχουμε την εκθεση πολιτιστικων ντοκουμεντων της εποχης που η Gabrielle Chanel δημιουργησε το αρωμα. Ζουσε και εκινειτο αναμεσα σε ανθρωπους που διαμορφωσαν την αρχη του προηγουμενου αιωνα. Picasso, Cocteau, Dali, Appolinaire ειναι μερικα απο τα ονοματα του κυκλου των φιλων που επαιξαν σημαντικο ρολο στην πορεια της Coco και στην δημιουργηκοτητα της.

coco2

Περισσοτερα απο 200 εκθεματα, σκιτσα, φωτογραφιες, σημειωσεις, πινακες και βιβλια απο την προσωπικη της συλλογη τοποθετημενα  σε απεριττες διαφανεις προθηκες και με χρονολογικη σειρα, αποκαλυπτουν στον επισκεπτη της εκθεσης τα μυστικα της δημιουργιας του κορυφαιου αρωματος, αλλα και την κουλτουρα της εποχης.

coco3

Στον τριτο οροφο  του μουσειου, η εκθεση αγγιζει τις αισθησεις.  Ο επισκεπτης μπορει να μυρισει διαφορα αρωματα και να ανακαλυψει τα συστατικα του.  Αποξηραμενα φυτα και λουλουδια μου θυμισαν κατι λευκωματα που καναμε παιδια και τα λεγαμε φυτολογια.  Καθε αρωμα εχει τον δικο του χωρο.  Για να τπ μυρισεις ανοιγεις ενα συρταρι απο πλεξιγκλας οπου μεσα υπαρχει ενας μεταλλικο παραλληλογραμμο.  Σε καθε χωρο η “εσανς” συνοδευεται απο βιβλιογραφια.  Προσωπικα ενθουσιαστηκα με την μεσογειακη εσανς των εσπεριδοειδων.

P1120147

Τελος σε μια σκοτεινη αιθουσα, προβαλλονται συνεχως ολες οι διαφημησεις του CHANEL No 5 απο την πρωτη ως την τελευταια με τον Brad Pitt.

Η εκθεση κρατησε απο τις 5 Μαιου εως τις 5 Ιουνιου που μας περασε.  Χαρηκα απιστευτα που ημουν εκει.  Η εκθεση και ενας καταπληκτικος εικονογραφημενος καταλογος των εκθεματων με επεξηγεισεις ηταν δωρεαν.  Θα τον φυλαξω διπλα στο δικο μου CHANEL No 5.

Σας φιλω γλυκα

Γεωργιος Μουγιος

Εδω και παρα πολλα χρονια καθε μερα αντικρυζω δυο πινακες στο σαλονι μου, που μου τους χαρισαν τα αδελφια του πατερα μου σαν γαμηλιο δωρο.  Ειναι  ζωγραφισμενοι απο τον Γεωργιο Μουγιο.   Τους πινακες τους εφερα μαζι μου οταν  μετακομισα απο το Μοναχο στην Ουασιγκτων.  Οταν αγοραστηκαν ο ζωγραφος ζουσε ακομα. Ειναι εξαιρετικος ελεγαν οι θειες μου. Σιγουρα θα ειχαν παρει τις πληροφοριες τπυς απο εναν αλλο φιλοτεχνο θειο που ειχαμε στην οικογενεια.  Μου αρεσαν και οι δυο. Ο ζωγραφος δεν βρισκεται πια στη ζωη και προσφατα με επιασε κι εμενα η περιεργεια να δω ποιος ηταν ο Γεωργιος Μουγιος.  Οι πληροφοριες που βρηκα απο το Ιντερνετ ακολουθουν.

Ο Γ. Μούγιος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1907 και πέθανε στην Αθήνα το 1983. Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής στην Σχολή Καλών Τεχνών (1927-1929), κοντά στους Γ. Ιακωβίδη, Γ. Ροιλό, Δ. Γερανιώτη και Σ. Βικάτο. Βιοποριστικοί λόγοι τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει τη Σχολή. Το 1947 άρχισε να ασχολείται συστηματικά με τη ζωγραφική και την περίοδο 1949-1952 μαθήτευσε κοντά στο Σ. Βικάτο. Το στοιχείο που χαρακτηρίζει τη δουλειά του είναι η διαρκής αλλαγή ύφους. Ζωγράφιζε κατά κύριο λόγο τοπία, αλλά και νεκρές φύσεις και συνθέσεις με ανθρώπινες μορφές, που αποδίδει ρεαλιστικά, αξιοποιώντας παράλληλα εξπρεσιονιστικά στοιχεία. Μια σειρά έργων του στη συνέχεια, κινούνται στο χώρο της αφαίρεσης, ενώ έδωσε και συμβολικές συνθέσεις με αυστηρή γεωμετρικότητα και έντονα χρώματα, αλλά και έργα με σουρεαλιστικό περιεχόμενο, εμπνευσμένα από τη σύγχρονη ιστορία. Παρουσίασε το έργο του σε ατομικές (“Παρνασσός”, 1952, 1954, 1955, 1963, 1982, “Δελφοί”, 1974 κ.α.) και πήρε μέρος σε ομαδικές εκθέσεις (Πανελλήνιες 1963, 1967, 1969, 1971 κ.α.) Έργα του βρίσκονται στην ΕΠΜΑΣ κ.α. Ήταν μέλος του ΕΕΤΕ.(Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών, Εκδοτικός Οίκος “Μέλισσα”, τομ. 3, σελ. 161)

Απο το Sotiropoulos Art Gallerie

713_mougios_dendra_small 706_mougios_dromos_small

Οι πινακες Gallerie Μουρτα

Ο ζωγράφος Γεώργιος Μούγιος καταθέτει τις απόψεις του για την τέχνη:
«Αφήνω πάντα την ψυχή μου να οδηγήσει το χέρι μου και το χρωστήρα μου. Και έχω εμπιστοσύνη στον οδηγό αυτόν, γιατί μέχρι τώρα δεν με έχει γελάσει. Το αίσθημα παίζει για μένα τον καθοριστικότερο και τον μεγαλύτερο ρόλο σε κάθε καλλιτεχνική μου δημιουργία.
Πάνω από όλα με ενδιαφέρει πάντα και πρώτα ο άνθρωπος. Οι συγκινήσεις του και οι λύπες του. Τέχνη είναι να δείξει ο καλλιτέχνης στον κόσμο, σε στιγμές σημαντικές, το χρέος του. Να δείξει στον κόσμο πως δεν χάθηκαν και δεν ισοπεδώθηκαν οι μεγάλες ηθικές αξίες. Πως δεν έπαψε να υπάρχει προοπτική παρηγοριάς και ορίζοντας του μέλλοντος.
Πιστεύω στη πάλη και στον αγώνα που φέρνουν τη λύτρωση. Πάλεψα με τη ζωή για να κατορθώσω κάτι. Και στο καλλιτεχνικό μου έργο, άνθρωποι και ζωή βρίσκονται σε έναν αδιάκοπο αγώνα. Η πάλη δείχνει σαν συνισταμένη το νόημα όλου του έργου μου και της ζωής μου.
Οι καλλιτέχνες με το έργο τους, το λόγο και τις πράξεις τους, οφείλουν να οδηγούν τους συνανθρώπους τους στη δημιουργική ανάταση.
Παθητική και σιωπηρή στάση των καλλιτεχνών μαρτυρά ψυχική και ηθική κατάπτωση. Οι καλλιτέχνες που έχουν κλειστεί στον εαυτό τους, δεν μιλούν παρά μονάχα σε μερικούς «μιλημένους».

Οι αληθινoί καλλιτέχνες παραστέκονται πρώτοι στους δίκαιους λαϊκούς αγώνες αλλά και στο πάσχοντα συνάνθρωπο τους ξεχωριστά. Δεν αποτυπώνουν στον καμβά αυτά που συμβαίνουν στην εποχή τους, αλλά κυρίως επηρεάζουν την εποχή τους…»

(Αθήνα 1980, από το αρχείο Ι.Μ.Ε.Τ.)
[Επιμέλεια: Αντώνης Δ. Κουτσουπιάς]
απο την σελιδα του Ινστιτουτου Μελετων Ελληνικης Τεχνης.

mougios1 mougios2

Απο τον τοιχο του δεσπoιναριου..

Σας φιλω γλυκα.

Ellicott City Antique Shops

Για το Ellicott City εχουμε κανει αρκετες αναφορες στο παρελθον εδω.  Εχουμε κανει μια Κυριακατικη βολτα, εχουμε φαει στο εστιατοριο Tersiguel’s και σας εχω πει οτι ειναι μια παλια ιστορικη πολη αγγλικου στυλ.  Μια Κυριακατικη βολτα σημερα παλι μου δινει την ευκαιρια να σας πω μερικα πραγματα ακομα.

Κατ αρχας η μικρη αυτη πολη που χτιστικε το 1772 στις οχθες του ποταμου Patapsco ειναι αγαπημενος προορισμος τουριστων, αλλα και των κατοικων των γειτονικων πολεων της Washington, της Βαλτιμορης και της Columbia. Το μουσειο των τραινων, τα εστιατορια, αλλα κυριως τα antique shops μαζευουν τον κοσμο.

Εδω πρεπει να κανω μια διευκρινηση: Στο Αμερικα οταν λεμε αντικες, δεν εννοουμε Λουι Κατορζ, Λουι Κενζ κλπ. Λογικο ειναι, με διακοσια χρονια υπαρξης, το να βρεις κατι παλιο και καλοδιατηρημενο θα πρεπει να το εχει φερει καποιου ο προπαπος, απο την γηραια Ευρωπη. Οι αντικες ειναι περισοτερο “παλιατσαριες”.

Παρ’ολα αυτα μπορει κανεις να βρει πραγματα που τον ενδιαφερουν η κομματια για συλλογες.  Θελει ωρα και υπομονη, και συνηθως διαλεγω μια μερα καθε χρονο οταν ειμαι μονη, γιατι κανεις δεν εχει την υπομονη την δικη μου να χαζευει ποτηρια, τσαγιερες και παλιες πορσελανες με τις ωρες.

Αυτη τη φορα εψαχνα να βρω ενα μικρο οβαλ καθρεφτη με μπρουτζινο πλαισιο. Φυσικα δεν βρηκα γιατι παντα οταν ψαχνεις για συγκεκριμενα πραγματα, ποτε δεν τα βρισκεις. Καναδυο που μου τραβηξαν την προσοχη, ειχαν σπασμενο πλαισιο, η λεκεδες στον καθρεφτη.

Τα αντικερι στεγαζονται σε παλια πλινθοκτιστα σπιτια που μυριζουν μουχλα. Μαλλον η μιση μουχλα ειναι απο τα σπιτια και η αλλη μιση απο τα αντικειμενα. Απο ολα τα αντικερι, το αγαπημενο μου ειναι το Cottage Antiques. Δεν ειναι μεγαλο, αλλα εχει ενα πολυ συμπαθητικο παπου ιδιοκτητη ο οποιος οταν σε δει να κοιτας ενα αντικειμενο, σου κοβει την τιμη στην μεση, χωρις να του το ζητησεις. Προσωπικα εγω δεν ειμαι των παζαριων, αλλα αφου προσφερεται δε θα πω οχι. “Do you like it honey?  I will give it to you for thirty bucks” . Ο λογος για ενα βαρελακι απο δρυ πολυ φιν φον που καποιος το εφερε απο την Γαλλια (αφου η κιτρινισμενη ταμπελα απο κατω με τις οδηγιες χρησεως εξηγει πως φιαχνουμε eau de vie.  Το βαρελακι εχει στο πλαι και εξι δρυινα ποτηρακια του λικερ.  Η τιμη ηταν εξηντα δολλαρια στην ετικεττα. Το πηρα λοιπον. Μετα επεσε στο ματι μου σε εξι πιατα με χρυση μπορντουρα και ζωγραφισμενα διαφορετικα ψαρια μεσα. Ηταν εξαιρετικη πορσελανη.  Τα θελεις χανυ; Θα στα αφησω 55 . Δεν τα πηρα ομως.

Αλλο ενα εξαιρετο ευρημα ηταν το σιδερενιο καθικι.   Φαμπιουλους! Οτι χαζοκαθρεφτες μπορειτε να φανταστειτε ειδα εκτος απο αυτον που ειχα στο μυαλο μου.

Ακομα ανακαλυψα ενα καταστημα με ωραιες στοφες και θα ξαναπαω να τις κοιταξω με την ησυχια μου. Ο κυριως λογος ομως που σημερα πηγα στο Ellicott City ηταν για να επισκεφθω το Tea Room, Tea on the Tiber.  Και πηγα. Ομως αυτη ειναι μια εντελως αλλη ιστορια.

Ο ουρανος του Μερυλαντ ηταν καταγαλανος με λιγα ασπρα συννεφακια. Λιακαδα και ζεστη ακομα, και τα χρωματα δεν εχουν αρχισει να αλλαζουν στο Ellicott City. Τιποτα δεν συνηγορουσε στο γεγονος οτι μπηκε το φθινοπωρο και οτι οι μερες αρχιζουν να μικραινουν.  Ας κρατησουν οι καιροι!

Σας φιλω γλυκα.

Βουγιουκλω fashion baby!

20120704-024210.jpg

Τις προάλλες έδειξε στον Antenna Satellite την ταινία ¨η Αλίκη στο ναυτικό¨ . Δεν ξέρω πως γλυκαθηκα με τα όμορφα ρουχαλακα της Αλίκης αλλα και με τις εκφράσεις που έπαιρνε το προσωπακι της. Κι ενω γενικα το μουτρακι της Τζενης μου αρεσε πιο πολυ όταν ζαρωνε το μυτακι της, η Αλίκη ειδικά σ´ αυτη την ταινία ειναι πραγματικά υπεροχη. Έτσι βουτηξα το “tabletarion” και κάθε τόσο έβγαζα μια φωτογραφία. Εδω βλέπουμε την Αλίκη με μπλε φορμακι το ίδιο μπλε που ειναι τόσο δημοφιλές φέτος. Αυτο που λεμε Rive Gauche. Ειναι η σκηνή με το περίφημο τοπι.

20120704-024236.jpg

Εδω βλέπουμε το Αλικακι με ψάθινο τυρκουαζ καπέλο και ίδιο τσαντακι. Ένα παρόμοιο καπέλο μου είχε πλέξει η μαμα όταν ήμουν μικρο κοριτσάκι. Όσο για το συνολακι, άχτυπητο, ριγε ψαραδικο παντελόνι και μαύρη μπλουζα. Μη μου πείτε οτι δε θα το φοραγατε και σήμερα.

20120704-024321.jpg

Το φορεματακι με την σφηκοφωλια ειναι σκέτη γλυκα. Βέβαια αυτο δε θα το φορούσα εγω γιατι ειναι passed my age, -το γράφω αγγλικά για να μη μου ηχησει άσχημα.. – . Όμως θα ειναι υπέροχο σε κοριτσοπουλα κάτω των 25 όπως ήταν τότε το Αλικακι.

20120704-024429.jpg

Η τουαλέτα σε χρωμα ωχρα με το μεταξύ το απαλό ροζ φουλαρι ειναι απλα θεσπεσια.

20120704-024521.jpg

20120704-024538.jpg

Το καπέλο τώρα ειναι μωβ αλλα πάντα πλέχτο. Το πουκάμισο της Αλίκης θα μπορούσε να το δει και φέτος στις βιτρίνες.

20120704-024608.jpg

Εδω όμως έχουμε πλήρη ταύτιση της μόδας τότε και τώρα. μπλε, γαλάζιο και πράσινο καλοκαιρινό φόρεμα. Όσο για τα γάντια και την τσάντα.. Τι να πω. Κομψοτης με καπα κεφαλαιο.

20120704-024633.jpg

Να και το κίτρινο με το πορτοκαλι. Ντεσαιν που έχουν κατακλύσει φέτος τις βιτρίνες.

20120704-024708.jpg

Ψάθινο καπελάκι natural, και φορεματακι κοραλλι.

20120704-024747.jpg

20120704-024805.jpg

20120704-031424.jpg

Ιδού και το τελευταίο μοντελακι, σε ¨ασπρο¨ και μπλε και το πιο όμορφο μουτρακι του ελληνικού σινεμά.

Η ανάρτηση ειναι αφιερωμένη στην ωραιότατη κουμπαρα μου που όταν ήταν μικρούλα ήθελε να γίνει μοδιστρα η Βουγιουκλακη. Τελικα εγινε κατι πιο σημαντικο, καιιι εγινε και κουμπαρα μου.

Σας φιλω γλυκα!

ironwork at the V&A museum

Στον τριτο οροφο του μουσειου Victoria & Albert, στον διαδρομο 113, υπαρχει μια τεραστια συλλογη απο σιδηροκατασκευες, παλιες και καινουργιες, Ευρωπαϊκες και Αμερικανικες. Κλειδαριες, πορτες, διακοσμητικα οπου ο σιδηρος εχει σφυρηλατηθει σε υπεροχα σχηματα.  Παμε μια βολτα στον μακρυ διαδρομο.

Αν βρεθειτε στο Λονδινο και σας αρεσει η τεχνη της διακοσμησης μα πατε στο μουσειο V&A στο νοτιο Κενσιγκτον. Θα σας φερω εκθεματα κι απο αλλες αιθουσες.

Σας φιλω γλυκα.