Αναφιωτικα

P1120792

Αλλος θεος!  Ηταν μια εκφραση που χρησιμοποιουσες συχνα  οταν αλλαζες περιβαλλον.  Για σενα ηρθα εδω σημερα.  Γιατι κι εσυ ερχοσουν για μενα χρονια τωρα, με μια λαμπαδα στο μποι μου, στην Παναγια την Γρηγορουσα.  Ασπρισαν τα μαλια σου σε μια νυχτα οταν δεν ημουν καλα και εκανες ταμα.  Ποσες λαμπαδες αναψες μεχρι να φυγεις!

Δυο βηματα απο το Μοναστηρακι,  ξεφευγεις απο τους τουριστες με τις φωτογραφικες μηχανες και απο τους εμπορους με τα σουβενιρ. Μια στοφη και .. αλλος θεος.  Λιγοστοι ανθρωποι προχωρουν πιο περα απο τους Αερηδες.  Ειχα χρονια να ερθω εδω.  Η τελευταια ηταν μια φορα μαζι σου και με την λαμπαδα.  Καποιος Μαρτης δεν θυμαμαι πια.

Προχωρω μονη μου καθε τοσο στεκομαι. Ενα γιασεμι,  ενα γκραφιτι,  ενα καλοδιατηρημενο κλασσικο σπιτι, ολο και κατι τραβα την προσοχη μου.  Εδω εχει μπουκαμβιλιες, γατες μα δεν βλεπω ανθρωπους.

Στενα δρομακια, ανηφοριζουν, κατηφοριζουν, καποιος πουλαει στο πεζοδρομιο χειρποιητα σανδαλια. Για οποιους φθασουν ως εδω.  Σημερα εχει λιακαδα. Το φως πεφτει καθετα στα σπιτια τα βαμμενα με ωχρα. Κλεινω τα ματια και φανταζομαι τι χρωμα θα παιρνουν τις ανατολες και τα δειλινα.  Οι ανατολες και τα δειλινα αγαπανε πολυ μερικουε τοπους.  Την Ρωμη. Τα Αναφιωτικα.

Το δρομακι που περπατω φτανει σε ενα ξεφωτο με μερικα καφενεδακια. Καθομαι στο πεζοδρομιο, κολλητα στον δρομο.  Απεναντι μια κυρια ποτιζει τεσερεις τενεκεδες με ιβισκους. Διπλα καθεται μια παρεα. Γνωριζονται.  Εχουν καλλιτεχνηκη.. οψη. Ξερεις με μπερε, με μουσι. Ο ενας λεει οτι τις ειχε ολες γκομενες. Χαμογελω. Αθανατε ρωμιε!  Παραγγελνω ενα γλυκυ βραστο διπλο.  Με το ζορι περνουν φορτηγακια για ανεφοδιασμο, διπλα στα ποδια μου.  Βριζονται με μια μοτοσυκλεττα. Το αδιαχωρητο προς στιγμην στα Αναφιωτικα.

Στης Πλακας τις ανηφοριες. Ποσο σου αρεσαν τα παλια πλακιωτικα τραγουδια.  Τιποτα δεν εχει αλλαξει. Ανηφοριες, κατηφοριες και περικοκλαδες.

Αλλος θεος σου λεω!

P1120750

Σας φιλω γλυκα.

P1120785

P1120739

6 comments on “Αναφιωτικα

  1. roadartist says:

    Αχ αυτά τα δρομάκια και τα στενάκια τα νιώθω σαν τη γειτονιά μου, καθώς εκεί περπατώ και ποδηλατώ σε εβδομαδίαια βάση (και σήμερα το απόγευμα έριξα εκεί ένα γερό περπάτημα). Λατρεύω τα Αναφιώτικα και την Πλάκα. Όντως εκεί ελάχιστοι περπατούν… και συνήθως οι “Αθηναίοι” δεν πατάνε. Το έχω γράψει και στο blog, ως απορία, για ποιο λόγο δεν περπατάνε ένα τέτοιο μέρος, στη συνοικία των θεών…. Μα ξέρεις κάτι καλύτερα όμως, γιατί ανήκει σε εμάς τους λίγους, τυχερούς!

    Δες αυτό το ντοκιμαντέρ : http://roadartist.blogspot.gr/2013/05/blog-post_18.html

    και εδώ η δική μου ματιά : http://roadartist.blogspot.gr/2011/03/blog-post_23.html

  2. zwaki says:

    αχ βρε Δέσποινα, με εκανες να νοσταλγήσω την Αθήνα. Ουτε μια φορα την επισκέφτηκα για διακοπές, παντα πηγαινα για “σοβαρό” λόγο και έτσι συνοικίες σαν τα Αναφιώτικα μόνο στην τηλεόραση τα ειδα ή μέσα απο τις γλαφυρές περιγραφές σου… Κανονικα θα επρεπε να καθισω στα αυγα μου και να μην ονειρευομαι ταξίδια!

  3. despinarion says:

    Ζωακι, αξιζει να πας μια φορα για .. την Αθηνα. Μονο ετσι την ανακαλυπτεις και την ξαναγαπας. Τα Αναφιωτικα ειναι τοσο ομορφα!

  4. Pigkouinos says:

    Μία από τις πιο όμορφες πλευρές της Αθήνας! Φχαριστούμε που μέσα σε όλο αυτό το χαμό και το θόρυβο και τη μιζέρια, μας πήγες μία βόλτα προς τα κει. Να αδειάσει το κεφάλι μας από τις μαύρες σκέψεις!
    Την καλημέρα μου!

    • despinarion says:

      Κι εγω ευχαριστω Πιγκουινε μας που ηρθες βολτα μαζι μας. Και ακομα ευχαριστω για την παντα ενδιαφερουσα παρουσια σου και τις δικες σου παρουσιασεις στο αγαπημενο σε μας μπλογκ σου.

  5. […] Αναφιωτικα (μια παλια ιστορια) […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s