φρρρρρρρρρρρρρ!!!!!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Δεν θα μπορουσα ποτε να φανταστω, οταν εστιαζα στο εγκαταλελειμμενο κτιριο στο κεντρο της Σεβιλλης, οτι ενα ασπρο περιστερακι θα καθοταν να ξεκουραστει στις σκουριασμενες σιδεριες.  Οτι το ασπρο περιστερακι θα γινοταν ο πρωταγωνιστης της φωτογραφιας και οτι η φωτογραφια αυτη θα γινοταν μια απο τις πιο αγαπημενες που τραβηξα ως τωρα.  Κατι που σε μας αρεσει πολυ, δεν σημαινει οτι αρεσει σε ολους.  Αλλος μπορει να την δει και να προσπερασει,  Εγω δεν προσπερνω, πρωτον γιατι ειναι δικη μου.  Δευτερον, θαυμαζα το παλιο κτιριο για πολλη ωρα και αναρωτιομουν γιατι δεν το αξιοποιουν. Ποιος το αφησε να μαραζωσει ετσι, ενα στολιδι  σε μια πολη στολιδι.   Ποιοι αραγε να εμεναν εδω.  Και την ωρα του κλικ ερχεται το ασπρο περιστερι και δηλωνει: ” Εγω μενω εδω τωρα “

Η εικονα παρ’ ολη την παρουσια του περιστεριου εμεινε στατικη.  Τοσο που σκεφτομαι οτι αν προς στιγμην ξαναβρεθω στη Σεβιλλη, σε κεινη την πλατεια, το εριπειο θα ειναι εκει και το περιστερι στο σκουριασμενο σιδερο. Δεν ειναι ομως καταθλιπτικη πια.  Η παρουσια του περιστεριου της εδωσε φως κι ελπιδα.  OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Αυτη ειναι αλλη μια φωτογραφια παρεμπιπτοντως απο το ιδιο ταξιδι στην Ανδαλουσια.  Αυτη τη φορα ατην μικρη λευκη πολη Arcos de la Fontera.  Κι αυτη την αγαπω. Κι αυτη ειναι στατικη.  Εδω ομως λειπει η ελπιδα. Δυο σιδεριες, μια γαλαζια και μια μαυρη το βεβαιωνουν.

Μ’ αρεσει να φωτογραφιζω πουλια. Δεν ειναι ευκολος στοχος.  Κι οταν τα καταφερω το βλεπω σαν κατορθωμα.  Σε ξεγελασα, δεν με πηρες χαμπαρι! Ειμαι πιο γρηγορη απο σενα.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAParc ornithologique de Pont de Gau

Που πας κυρα της λιμνης.  Να μια δυναμικη φωτογραφια. Νομιζεις οτι η  παπια θα φερει το αριστερο ποδι μπροστα τωρα.  Νομιζεις οτι η ουρα θα κινηθει.  Κι εσυ μπορεις να παρακολουθησεις την μελλοντικη κινηση.  To Παρκο Ορνιθολογιας στο Pont de Gau της Προβηγγιας ειναι μοναδικο στο ειδος του.  Εδω πραγματικα εχουμε ενα φτερωτο βασιλειο οπου τα πουλια ειναι τοσο εξοικειωμενα με τους επισκεπτες ωστε δεν βιαζονται να φυγουν μολις σε παρουν χαμπαρι διπλα τους με την φωτογραφικη σου μηχανη και την περιεργεια σου.  Θα κρατησουν μια αποσταση ασφαλειας αλλα δεν θα φυγουν.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Απο το ιδιο παρκο ειναι και η παραπανω φωτογραφια.  Αυτη μου αρεσει γιατι τα κλαδια μπλεκονται με τα νερα. Δεν ξεχωριζεις το καθρεφτισμα απο τον κυματισμο.  Τα δε στρουμπουλα παπια εχουν πιασει μια θεση στην σκια.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Αυτη η παπια ειναι μια “mandarina duck” .  Την πετυχα να κολυμπα αμεριμνη  σε μια απο τις λιμνουλες του ανακτορου Schonbrunn στην Βιεννη.  Κι αυτη ειναι δυναμικη φωτογραφια, μονο που η ομορφια της μανταρινας αποσπα την προσοχη απο την κινηση.  Την φωτογραφια αυτη σας την εχω δειξει και παλιοτερα οταν ειχα επιστρεψει απο την Βιεννη.

P1050464Lake Merced San Francisco

Τα παπια της δυτικης ακτης επιδιδονται σε ερωτικα παιχνιδια. Η παρουσια μου δεν τα πτοησε καθολου.  Συνεχισαν με παθος να τσιμπιουνται και να μπερδευονται.  Η ποιοτητα της φωτογραφιας δεν ειναι καθολου καλη βεβαια αλλα που θα ξαναβρισκα παπια σε ερωτικο παραλληρημα.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ενα περιστερι που με αφησε να το πλησιασω αρκετα,καθοταν σε ενα τειχαλακι στο Financial District του  San Francisco. Gris sur Gris!

P1110574

Βολτα στην βροχη!  Εγω και η σκια μου.

P1020798

Γλαρος στην Βαλτιμορη

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Σαν ζωγραφια στο μαρμαρο φαινεται το περιστερακι στο San Francisco.

P1050734

Ανετος ο γλαρος που κυκλοφορει απο το Αλκατραζ στις αποβαθρες του κολπου. Δεν ειχε κανενα προβλημα να τον πλησιασω και να τον κοιταξω ασκαρδαμυκτι. Θυμηθηκαμε ιστοριες μαζι!

” Jonathan Seagull spent the rest of his days alone, but he flew way out beyond the Far Cliffs. His one sorrow was not solituile, it was that other gulls refused to believe the glory of flight that awaited them; they refused to open their eyes and see. He learned more each day.

He learned
that a streamlined high-speed dive could bring him to find the rare and tasty fish that schooled ten feet below the surface of the ocean: he no longer needed fishing boats and stale bread for survival. He learned to sleep in the air, setting a course at night across the offshore wind,
covering a hundred miles from sunset to sunrise. With the same inner control, he flew through heavy sea-fogs and climbed above them into dazzling clear skies… in the very times when every other gull stood on the ground, knowing nothing but mist and rain. He learned to ride the high
winds far inland, to dine there on delicate insects.”

“Each of us is in truth an idea of the Great Gull, an unlimited ideaof freedom,” Jonathan would say in the evenings on the beach, “and precision flying is a step toward expressing our real nature.Everything that limits us we have to put aside. That’s why all this high-speed
practice, and low speed, and aerobatics….”

Σας φιλω γλυκα!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Το μπαλεττο των ροδανων στην λιμνη της Camargue.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s