μαμυ μου!

.. ελα κοριτσακι μου..

Ετσι αρχιζε η καθημερινη μας ημιωρη κουβεντα καθε πρωι πριν φυγω για το γραφειο. Μεσημερι ηδη εκει, μου ελεγε τι βρηκε στην αγορα, που πηγε το πρωϊ και τι μαγειρευε. Τι εγινε στην τραπεζα, ποιος την πηρε τηλεφωνο, ποιοανου γειτονα το σκυλι την ξυπνησε.

_____________________________________________________

Οταν ημουν οχτω χρονων στην τριτη δημοτικου, στην Ελληνογαλλικη σχολη Αγιος Παυλος, η τοτε δασκαλα μου κυρια Λουλα Λοη μετεπειτα Αλαφογιαννη, μας βοηθησε να φιαξουμε καρτουλες για τη γιορτη της μητερας. Εκεινες τις απιστευτα ατσαλες που το χρωμα ξεφευγει απο το περιθωριο, που τα λουλουδια ειναι παντα ροζ και ο ηλιος πιανει τη μιση ζωγραφια. Μετα μας παροτρυνε να διαλεξουμε στιχους απο ποιηματα που ειχαμε διαβασει εκεινη την ημερα. Μαζι φιαξαμε κι ενα μπουκεττο παπαρουνες με χαρτι γκοφρε.

_____________________________________________________

Διαλεγω να γραψω το παρακατω, και ομολογω οτι δε θυμαμαι ποιος ηταν ο ποιητης.

” Κι αν θες μανουλα αγνοτερο λουλουδι στη γιορτη σου, να παρε το παιδι σου και φιλα το γλυκα. “

______________________________________________________

Της αρεσε πολυ αυτος ο στιχος, αφηστε που το Δεσποινακι εισεπραττε και τα φιλια που ζητουσε και γουργουριζε απο χαρα.

Καθε χρονο λοιπον ο στιχος επαναλαμβανοταν στις καρτουλες για τη γιορτη της μητερας. Μεγαλωσα, σπουδασα, παντρευτηκα, εφυγα για μεταπτυχιακα, εγινα μητερα και εμεινα (προσωρινα μη ξεχνιομαστε) στην “πρωτευουσα του πλανητη” . Οι καρτες εγιναν πιο φιν φον, τα μπουκεττα πιο πολυπλοκα, τα δωρα πιο ακριβα. Και παντα στον επιλογο ακολουθουσε το στιχακι των οχτω μου χρονων.

” Κι αν θες μανουλα αγνοτερο λουλουδι στη γιορτη σου, να παρε το παιδι σου και φιλα το γλυκα. “

_____________________________________________________

Καποια στιγμη καπου εκει κοντα στα σαραντα, θεωρησα οτι μεγαλωσα και δε ταιριαζουν πια στις ευχες μου τα παιδικα στιχακια. Κι εκεινη που το περιμενε πως και τι, μου παραπονεθηκε.

.. μαμυ μου!

.. ελα κοριτσακι μου, τι καρτα ειναι αυτη που μου εστειλες;

Το στιχακι ξαναμπηκε στις καρτες και δεν εφυγε ξανα ως τον περσυνο Μαη.

Και οταν επαιρνε την καρτα μου τηλεφωνουσε ¨” Μα πως να σε φιλησω που εισαι μακρυα”  συμπληρωνε με στομφο απαγγελιας.

_____________________________________________________

Τον Φλεβαρη αφου σε αποχαιρετησα βρηκα ολες αυτες τις καρτες φυλαγμενες στο κομοδινο σου. Και τις κρατησα για μενα. Για ενθυμιο μιας ιστοριας που κρατησε περιπου  μισο αιωνα.

Κι οταν κοιτω τις καρτες, εκεινες που το χρωμα ξεφευγε απο τα περιθωρια, τα λουλουδια ηταν ροζ, και ο ηλιος επιανε τη μιση εικονα, νομιζω οτι ειναι οι πιο ομορφες. Κι ας ειναι τσαλακωμενες και κιτρινισμενες.

______________________________________________________

Δεν εχουν κλεισει ακομα τρεις μηνες που σε αποχαιρετισα. Και ειναι στιγμες σαν σημερα που η απουσια εχει την σκληροτητα του τετελεσμενου γεγονοτος. Που για πρωτη φορα δεν μπορεις να κανεις οτι εκανες καθε χρονο. Που επαψες να μοιραζεσαι κι αρχισες να αναπολεις.

______________________________________________________

” Και πως να σε φιλησω που εισαι … μακρυα “

______________________________________________________

Σας φιλω γλυκα.

Πη Ες: Ευχομαι σε ολα τα παιδια που διαβαζουν να χαιρονται τις μανουλες τους, σε ολες τις μανουλες να χαιρονται τη γιορτη τους και να τραβα η αγαπη τους την ανηφορα.

Πη Ες 2: Ανεκδοτη φωτογραφια της κυριας Δαφνης Μ. Πριν πεντε χρονια στην Λαγκαδα στη Χιο σε καλοκαιρινο ταξιδακι. Εγω παντως ετσι την θυμαμαι.

Πη Ες 3: Απο το παλιο δεσποιναριον 2007.

21 comments on “μαμυ μου!

  1. Multi psi says:

    Ti glykia manoula!! kai ti tryfero paidi pou eisai Despina!!…Me syginises….poli!!…Ego den exo oute mia karta tetoia…pros tin mitera mou!!……..Exo omos para poles fylagmenes san thysayro apo to paidi mou!!…..Se eyxaristo poli gia to simerino sou Post!! xxxx

    • despinarion says:

      Θα ελεγε κανεις αγαπημενη ΨΨΨΨΨΨΨΨΨΨΨΨ (enough multi) οτι ολα αυτα μας κανουν πιο ευσυγκινητους, πιο ευαλωτους οταν σταματουν. Ομως ετσι ειμαστε οι ανθρωποι, γατζωνομαστε απο τα ενθυμια. Ευχομαι η κορη σου να σε χαιρεται, τετοια γλυκια μανουλα που εισαι! Φιλια!

  2. panathinaeos says:

    Δεσποιναριον!!!! Εκεινη τη στιγμη που βρηκες τις καρτες στο κομοδινο της μανουλας σου δεν αισθανθηκες οτι ητανε σα να ειναι διπλα σου; Και σου μιλαγε; Και οταν γυρισες να της απαντησεις δεν ητανε σαν τις παληες καλες μερες; Να εισαι παντα καλα να τη θυμασαι και να μοιραζεσαι μαζι μας τις σκεψεις και τα συναισθηματα σου.

    • despinarion says:

      Αγαπητωτατε μου φιλε, φανταζομαι κι εσυ το ιδιο κανεις. Τελικα η μητερα μας δε φευγει ποτε απο διπλα μας. Σε ευχαριστω!

  3. fevis says:

    Α ρε φιλενάδα.. Είχες δεν είχες μας συγκίνησες σήμερα.. Οι αναμνήσεις που συλέγουμε, και αυτές που δημιουργούμε, είναι τα χνάρια μας σε αυτόν τον κόσμο.. Και είμαστε τυχερές που δώσαμε, δίνουμε, πήραμε και συνεχίζουμε να παίρνουμε αγάπη γιατί αυτή η μαζεμένη θετική ενέργεια είναι που μας κρατάει δυνατούς και όρθιους στα δύσκολα. Η μανούλα σου θα είναι πάντα δίπλα σου, και το ξέρεις νομίζω. Τίποτα σ΄αυτή την ζωή δεν είναι πιο οριστικό και πιο τετελεσμένο γεγονός από την αληθινή αγάπη.. Σε φιλώ γλυκά και σου εύχομαι να είσαι πάντα έτσι τρυφερή και αγαπημένη και να χαίρεσαι τα παιδάκια σου. Και να σε χαίρονται κι αυτά..🙂

    • despinarion says:

      Κι εγω με τη σειρα μου ευχομαι να σε χαιρεται ο μοναχογιος σου και να σου δινει παντα χαρες. Και να μην αργει πολυ τα βραδυα και σε συγχιζει. Καλα μιλαμε υπηρξε καποιο διαστημα που τα ποδια μου ηταν συνεχως κομμενα οταν αργουσαν! Πολλα φιλια και σ’ ευχαριστω!

  4. margarita says:

    σε φιλω κι ας εισαι μακρυα.. καρδια μου ξεχασες μια κατηγορια ανθρωπων .. αυτους που αυριο ουτε θα στειλουν ουτε θα παρουν καρτα… ( θα μεινουν να διαβασουν τις καρτες απ το συρταρι..μακρυνων εποχων) υπαρχουν κυριακες που ειναι αβασταχτες… φιλακια απο το ” προσωρινο” Μοναχο.. σαν να μην εφτανε ολο το πακετο, εχει και εναν μουντο μελαγχολικο καιρο .

    • despinarion says:

      Την Δευτερα θα λεμε .. παει κι αυτη η Κυριακη αγαπημενη Μαργαριτα. Ελπιζω στο ” προσωρινο Μοναχο” να φιαξει ο καιρος. Μην την κανεις αβασταχτη παντως, κανε κατι γιατι η ζωη συνεχιζεται. Σε φιλω!

  5. Popi Wallick / tasteadvisor.blogspot.com says:

    Ξέρω γιατί όταν σε διάβασα πρώτη φορά, χρειάστηκα 1 μέρα για να διαβάσω μονορούφι αυτό το ημερολόγιο… Ξέρω γιατί όταν σε συνάντησα η μορφή, η κίνηση, ταίριαζε απόλυτα με τη γραφή… και κάθε φορά που σε διαβάζω ξέρω γιατί με συγκινείς τόσο πολύ. Γιατί μιλάς και γράφεις από καρδιάς..
    Πάντα θα μοιράζεσαι, γιατί έτσι είσαι εσύ απλώς τώρα θα αναπολείς μαζί με το μοιράζεσαι…
    Φιλιά αγκαλιά και όλη μου την αγάπη!

    • despinarion says:

      Πιστευω οτι εσυ κι εγω εχουμε τις ιδιες ευαισθητες χορδες. Και χαιρομαι που σε γνωρισα για τους ιδιους λογους. Να χαιρεσαι την μανουλα σου Ποπη μου!

  6. persönlich says:

    Αγαπητη μου μικρουλα🙂
    Εισαι πολυ τυχερη που εχεις κατι απο την μανουλα σου..
    Εισαι πολυ καλη που τους δινεις την πρεπουσα αξια και τιμη..
    Εισαι πολυ καλη σαν παραδειγμα στα παιδια σου..
    Εισαι..ψυχουλα τελικα🙂
    Εισαι ενα “μικρο” κοριτσακι,
    και σε αγαπαμε για τις συγκινησεις που μας επιφυλλασεις!
    Εισαι η ευαλλωτη πτυχη του εαυτου μας,
    που δισταζουμε να δειξουμε δημοσια..
    Συνεχισε ετσι..
    Κρατα στην μνημη σου οτι το πολυτιμοτερο..
    Κρατα στην μνημη σου αναμνησεις/ανασες ζωης!
    ………..
    Μια μεγαλη αγκαλια,κι ενα γλυκο φιλι!
    ………………
    Ps..Σε μας εδω,γιορταζουμε την μερα της μανουλας,
    παντα την δευτερη Κυριακη του Μαη!
    Δηλαδη..αυριο😉

    • despinarion says:

      Αγαπητε Περσονλιχ που ολοι ξερουμε οτι εισαι ο Κωστης! Οταν γραφεται ενα τετοιο κειμενο ειναι λογικο να δημιουργει διαφορετικα συναισθηματα στον καθενα. Ναι εινμαι τυχερη σε αυτο. Και καθε τι που αφησε πισω, ειναι θησαυρος για μενα. Σημερα δε μοιρολογω. Αναπολω και ας πουμε .. φιλοσοφω. Κι ετσι πρεπει να κανπυμε ολοι οταν μας συμβαινουν αυτα. Αλλα τι λεω, τι σου λεω εσενα που αρχισες πολυ νωρις, Πολλα φιλια. Να χαιρεσαι την μητερα του γιοκα σου!

  7. Penelope says:

    Despinoula μου φιλιά χχχχχ

    • despinarion says:

      Φιλια και σε σενα καρδουλα, να σε χαιρονται τα κοριτσια σου κι εσυ να χαιρεσαι τη μαμα σου!

  8. Έλενα says:

    Όπως ανέφερε κάποιος παραπάνω κι εγώ το μπλογκ σας μονορούφι το διάβασα όταν το ανακάλυψα πριν μερικούς μήνες. Κι αυτό γιατί τα γραπτά σας βγάζουν μια γλύκα και ζεστασιά ‘μαμαδίστικη’ που σε αγγίζει, ακόμα κι αν πίσω απ’τις λέξεις βρίσκεται ένας άνθρωπος που δε γνωρίζεις. Ο άνθρωπος που δίνει αγάπη, που βγάζει αγάπη, είναι αυτός που την έχει πάρει απλόχερα. Οπότε δε δυσκολεύομαι καθόλου να πιστέψω όσα όμορφα γράφετε για τη μαμά σας🙂

    Μαζί με το κείμενο με συγκίνησε κι η φωτογραφία γιατί μου θύμισε τόσο πολύ την προγιαγιά μου που είχε κι αυτή μια γλυκιά μορφή και ήταν κοκέτα με το μανικιούρ και το φτιαγμένο της μαλλάκι ως τα 86 της.

    • despinarion says:

      Ελενα σε ευχαριστω για ολα αυτα που γρεφεις σημερα. Πραγματικα και μπορει να ακουσει λιγο υπερφιαλο, χαιρομαι οταν αυτα που γραφω αρεσουν. Και ειναι παραξενο αλλα μου εχει συμβει κι εμενα, να συμπαθησω ανθρωπους απο υην γραφη τους. Η μαμα ηταν οντως εσι πανα περιποιημενη ως τα 88 της. Δε ξερω αν εισαι μαμα εσυ, οποτε ευχομαι να σε χαιροναι τα παιδια σου και να χαιρεσαι και η μαμα σου.

  9. Natassa says:

    Δέσποινα, με καθήλωσε ο λόγος σου, τόσο αληθινός και γλυκός. Και το στιχάκι που έγραφες κάθε χρόνο στη μαμά σου είναι απίθανο…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s