cant’ wait!

Περασε το Thanksgiving και προσπαθουμε ολοι να ειμαστε σε εορταστικη διαθεση. Μεγαλη προσπαθεια ομως φετος, και κυριως στην Ελλαδα.  Και ακομα περισσοτερο στην Αθηνα και στις μεγαλες πολεις γιατι εκει  τα αποτελεσματα της ανεχειας και ολων των δυκολιων φαινονται περισσοτερο.  Πανε δυο χρονια, Δεκεμβρης ηταν παλι που αναρωτιομασταν αν ειχαμε πιασει πατο γενικα. Οπως αποδειχτηκε η καταβαση συνεχιζεται και παρασυρει μαζι της και την διαθεση μας.   Πανε δυο μηνες που ημουν στην Αθηνα και εγινα αυτοπτης μαρτυς της μαυριλας του κοσμου, της ερημιας των καταστηματων και του εκνευρισμου που απορρεει απο την αβεβαιοτητα.

Παντα τις γιορτες, ειτε γιατι υπαρχουν μικρα παιδακια που θελουμε να ζησουν την μαγεια τους, ειτε γιατι εμεις οι ιδιοι εχουμε αυξημενη την διαθεση προσφορας, ακομα ακομα γιατι γινομαστε για λιγες μερες μικρα παιδια κι εμεις, καπως αφηνουμε την χαρα να προσπερασει τους προβληματισμους.  Ειναι αναγκη εσωτερικη, ειναι αυτοαμυνα, ειναι η ενεση που θα μας βοηθησει να σταθουμε ακομα ορθιοι.

Στα social media βλεπω πολυ κοσμο να περιμενει πως και πως τις γιορτινες μερες.  Εικοσιπεντε και μια!  Για το θαυμα, για τις αγαπησιαρικες συναξεις, για το απροσμενο δωρακι, για  μια μικρη αποδραση.  Can’t wait!

Το μακρυ Σαββατοκυριακο των Ευχαριστιων παντα προς το τελος στολιζουμε το δεντρο.  Ακομα και περσυ που περασαμε τα Χριστουγεννα στην Αθηνα (μετα απο την τρελλη περιπετεια στο Heathrow) αφησαμε πισω το σπιτι στολισμενο.  Σαββατο βραδυ καθως κρεμαγα τα στολιδια στεκομουν στο καθενα απο αυτα και αναλογιζομουν τις στιγμες που πρωτοσυναντηθηκαμε.  Μερικα ερχονται απο τις μερες μου στο Μοναχο απο το περιφημο Christ Kindle Markt  στην  Marienplatz.  Αλλα απο το Columbus του Ohio, μερικα απο το Williamsburg αλλα απο την Napa Valley και αλλα απο το Sausalito οπου εχω βρει κατι απιθανα κομματια.  Κι ετσι μου πηρε κατι παραπανω απο οτι υπολογιζα το στολισμα αλλα ταξιδεψα ξανα σε μερη αγαπημενα.  Και στο ταξιδι αυτο δεν μπορουσα να περιμενω μεχρι να ερθει η ωρα να αναψω τα φωτακια. Could’nt  wait!

Κατεβηκε ο λοχος με τα αρκουδια και πηρε τη θεση του το καθενα κατω απο το δεντρο. Τελικα εχουν πολλαπλασιαστει αυτα τα αρκουδια τοσο που εχω αρχισει να τα μπερδευω.  Ποιος ειναι ο Ερμενετζιλντο, ποιος ειναι ο Εμιλ, ποιος ειναι ο Αμεντεους,  πρεπει να τους βγαλω ταυτοτητες γιατι σε μερικα χρονια θα τα εχω κανει εντελως σαλατα.  Την Κυριακη προστεθηκε στην παρεα ο Charles.

Charles with  a mind of his own.

Με καθε αγορα 5 δολλαρια πηγαινουν στο the Child Mind Institute.  Ο Charles ειναι ο πιο μεγαλοσωμος της παρεας.  Στεκομουν μπροστα στα ραφια του Bloomis, οπου πολλα αρκουδια με κοιταζαν ασκαρδαμυκτι και ενω ολα ηταν ιδια,  πλησιασα και πηρα εκεινο που ηταν στην ακρη και τα ποδαρακια του ειχαν κρεμασει κατω, σαν ετοιμο να φυγει.  Ελα, σκεφτηκα να σου γνωρισω τα αδερφακια σου. Δεν εβλεπα την ωρα να φτασουμε σπιτι.  Could not wait!

Το μονο κακο ειναι οτι μου αρεσουν πολλα ειδη στολιδιων. Τα βικτωριανα, τα ξυλινα, τα γυαλινα, τα αγγελακια, οι χιονανθρωποι, τα καραβακια, τα πουλακια κι ετσι δεν υπαρχει ενα θεμα στο δεντρο μου.  Θα το ελεγε κανεις “αχταρμα ” αλλα οποιος το πει να του καει γλομπακι στο πιο απιθανο σημειο.  Εγω το βλεπω υπεροχο. Και θα φροντισω να βρω καινουργια στολιδια εκει που θα παω σε τρεις μερες!

CAN’T WAIT !

Σας φιλω γλυκα.

13 comments on “cant’ wait!

  1. margarita says:

    τι ομορφα που τα περιγραφεις ολα αυτα , και με τι ενθουσιασμο!! .. βεβαια απο δω που ειμαι ολα φαινονται εξωπραγματικα. εδω γορταζουνε τα 40 χρονια τους σαν κρατος και ολα ειναι στολισμενα με τις σημαιες τους, τα κτιρια ειναι σαν ταβερνες λογω πολυχρωμων φωταγωγισμων κλπ. λοιπον εγω με τα χριστουγεννα εχω πολυ κακη σχεση.. νο δεντρα, νο στολισματα νο plaezchen, lebkuchen κλπ. Το μονο που χαιρομαι ειναι μια οικογενειακη συναξη , που κι αυτη φετος θα τη χασω.. μονο το αρωμα της κανελας και του γαρυφαλλου που υπαρχει διαχυτο στις χριστουγεννιατικες αγορες χαιρομαι …. και να ομολογησω και κατι μισω τα μαγαζια με τις υπερφορτωμενες βιτρινες που τα παιδακια φτανουν σε κατασταση υστεριας γιατι τα θελουν ολα… …. αλλα μ αρεσουν πολυ πολυ τα αρκουδακια σου στημενα σε σειρα!!! ( αληθεια το λεω) εγω λατρευω το πασχα- ειναι πιο χυμα γιορτη.. αντε το παταω το σεντ και καλη σου μερα..( την απαντηση σχεδον την φανταζομαι)

    • despinarion says:

      Δε ξερω γιατι δεν σου αρεσουν τα Χριστουγεννα Μαργαριτα μου, και η πολη που μενεις (μονιμα) εχει τα καλυτερα Χριστουγεννιατικα στολιδια και στολισμους. Αυτα ετσι ειναι η σου αρεσουν η δε σου αρεσουν. Τα αρκουδακια σε χαιρετουν. Καλο ξημερωμα!

  2. Penelope says:

    Τα ίδια με την Μαργκώ … ψηφίζω αρκουδάκια🙂

  3. fevis says:

    Αγαπημένη μου και εγώ το ίδιο σκεφτόμουν την Κυριακή που στόλιζα το δικό μας δέντρο.. Κάθε στολίδι και μια ιστορία, τα θυμάμαι όλα και τα ανζητώ μέσα στα κουτιά τους με τον ίδιο ενθουσιασμό κάθε φορά, και με την ίδια παιδική ανυπομονησία… Και όταν έφτασα στο κουτί με τα πούρα και τον καπουτσίνο που μας έστειλες πέρσι, χαμογέλασα ακόμα πιο πλατιά.. Γιατί αυτές οι μέρες οι γιορτινές, που τις περιμένουμε όντως πως και πως ειδικά εδώ στην Ελλάδα που τα πράγματα είναι πια τόσο ρευστά που δεν ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει αύριο, πρέπει να είναι συνδεδεμένες με ανθρώπους που αγαπάμε πολύ είτε είναι δίπλα μας είτε είναι μακριά, με στιγμές ανέμελες που πέρασαν αλλά θα ξανάρθουν, με την ανάγκη για δώσιμο και για μοίρασμα, και με την ελπίδα πως όλα θα φτιάξουν τελικά. Και πως τα καλύτερα θα είναι αυτά που θα έρθουν.. Φιλιά πολλά και του χρόνου να είμαστε καλά!!!!

    • despinarion says:

      Η επιτομη της αισιοδοξιας. Λοιπον νομιζω οτι σε εχουμε αναγκη εμεις ολοι στην μπλογκοσφαιρα για αυτη σου την δυναμη να διωχνεις τη μαυριλα. Δε ξερω πως δουλευει το συστημα, μπορει να εχεις κι εσυ αναγκη εμας, παντως δουλευει! Φιλακια και του χρονου.

  4. Και του χρόνου!
    Εγώ είμαι μια από αυτές που τα μετράω αν και φέτος δεν ξέρω ακόμη αν και πότε θα στολίσω…… σίγουρα όμως το έχουμε όλοι ανάγκη, είναι εκείνο το παιδί που σε μένα δε μεγαλώνει ποτέ… και που περιμένει ακόμη τον Αη Βασίλη.
    Φωτάκια σε μια γωνιά του σπιτιού έχω όλο το χρόνο… έτσι για ζεστασιά της ματιάς και της ψυχής!
    Και το δικό μου δέντρο είναι αχταρμάς αλλά είναι ο δικός μου και είναι όμορφος, κάθε χρόνο ο μπαμπάς μου έπαιρνε ένα ξεχωριστό στολίδι για το δέντρο κι όταν εκείνος έφυγε το συνέχισα εγώ κι έτσι τώρα το δέντρο έχει στολίδια διαφορετικά αλλά γεμάτα μνήμες…
    Να είσαι καλά αγαπημένη και να μας ζεσταίνεις με τις τρυφερές σου αναρτήσεις!
    Φιλί αγαπημένο

    • despinarion says:

      Εσενα Ποπακι ειχα στο μυαλο μου που μετρας εικοσιπεντε και μια! Γιατι εισαι το πιο παιδι απο ολα τα παιδια! Μους αρεσει πολυ (!!!!!) η ιδεα με τα μονιμα φωτακια. Ισως να την κλεψω την ιδεα. Εχεις μερες για να στολισεις, καποια στιγμη θα προκυψει. Φιλια κι ευχαριστω!

  5. Μαρία says:

    Όμορφα δέντρα είναι αυτά που τα στολίδια τους λένε και μια ιστορία….που έχουν και μια συναισθηματική αξία…….
    δεν μπορώ να φανταστώ δέντρο ομοιόμορφο ή στυλιζαρισμένο…….τότε δεν είναι δικό μας, είναι ένα τίποτα, ένα ξένο πράγμα στο δικό μας χώρο……
    τα δικά μας δέντρα είναι πανέμορφα γιατί έχουν και μνήμες και διάθεση και χρώματα και είναι ολόδικά μας…….και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά να ξαναστολίσουμε…….

    • despinarion says:

      Λοιπον Μαρια ενα περιεργο πραγμα. Ενω θαυμαζω τα δεντρα τα στολισμενα στα μεγαλα καταστηματα, δε θα τα ηθελα σπιτι μου. Ακριβως γιατι δεν ειναι δικα μου. Και του χρονου λοιπον Μαρακι μου! Τι θυμηθηκα τωρα.. που καναμε δωρα φανταστικα τα Χριστουγεννα καποιοι καπου καποτε!

  6. orfia says:

    Καθε στολιδι και η μικρη του τρυφερη ιστορια..τα Χριστουγεννα μας κανουν παιδια, την εχουμε αναγκη αυτη την ατμοσφαιρα και του χρονου Δεσποινακι μου να μαστε ολοι καλα να στολισουμε ξανα και ξανα!! Αχ και ναταν περισυ..θυμασαι??? Φιλια πολλα πολλα!

    • despinarion says:

      Αχ και ναταν περσυ! Τι καλα! Θα ξαναγινει καποια στιγμη, ομως χαρη σε σας θα θυμομαστε τα περσυνα Χριστουγεννα με αγαπη παντα! Φιλακια Λενακι!

  7. Πέννυ says:

    Μετά τα περσινά πολύ δύσκολα Χριστουγεννα που δεν στόλισα ούτε κλαράκι, φέτος σκοπεύω να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό… ήδη το δέντρο έχει συναρμολογηθεί και περιμένω τον “αφέντη” του σπιτιού να κατεβάσει τα στολίδια από το πατάρι.. αλλά μια και δεν τον βλέπω και πολύ πρόθυμο, αύριο θα το επιχειρήσω σόλο, οπότε αν τα καταφέρω χωρις ατύχημα το βράδυ το δέντρο μας θα ειναι ετοιμο…
    οσο για τα στολίδια μας, πολλά από αυτά έχουν μια ιστορία ή μια ανάμνηση πίσω τους και κάποιες από αυτές ειναι από πρόπερσι στο φατσοβιβλίο..
    Και του χρόνου λοιπόν Δεσποινάκι και καλά να περάσεις στο καθιερωμένο ταξίδι των ημερών (στη Δαφνούλα (;)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s