Μυστρας (Βυζαντινες ιστοριες)

Καποτε πριν απο δεκα χρονια περιπου συναντησα ενα ιδιορρυθμο ανθρωπο στη γειτονια μου, σε ενα υποκαταστημα του Radio Shack.  Φορουσε ενα μαυρο κασκετο που πολυ εμοιαζε με αυτα τα καπετανεϊκα που πουλανε για σουβενιρ.  Φωναζε απο μετρα μακρυα οτι ηταν Ελληνας.  Εδω στο Αμερικα, οταν οσμιζομαστε Ελληνα, ολο και καποια χαιρετουρα θα επακολουθησει. Γεια σας, κι εσεις εδω; Κι εμεις εδω!  Πλησιαζω χαμογελωντας και πεταω ενα “χαιρετε,  τι συμπτωση δυο Ελληνες στο ιδιο μαγαζι της γειτονιας “. Ο ψηλος και βλοσυρος μαζι τυπος μου απαντα σε απταιστα Ελληνικα.  “Με συγχωρειτε, εσεις μπορει να εισθε Ελληνιδα, αλλα εγω δεν ειμαι! ” .  Και μια σκοτεινια στο ματι.  Βρε.. σκεφτομαι θα ειναι κανενας  του ανατολικου μπλοκ που εμαθε τα Ελληνικα καλα και μετα συνεχισε την μεταναστευτικη του πορεια περα απο τον Ατλαντικο.  Ετσι συνεχιζω ακαθεκτα με το μονιμο χαμογελο.  “Ω λοιπον απο που εισθε;”

“Εγω κοπελλα μου ειμαι απο τον Μυστρα, ειμαι Βυζαντινης καταγωγης, και δεν εχω σχεση με σας τους Ελληνες.  Μα το Βουλγαροκτονο και ολους τους Δεσποτες τα εχασα.  Ο πανυψηλος αγριωπος τυπος με κοιταζε σαν μια παρακατιανη ισως σαν τουρκοσπορο ισως σαν Βλαχα.  Ευτυχως που υπηρχε και ο πωλητης στο καταστημα γιατι σε αλλη περιπτωση φανταζομαι οτι θα εβγαζε καμια λογχη και θα με καρφωνε με συνοπτικες διαδικασιες.

Ωραιος ο τοπος σας, πηγα να γλυκανω την κουβεντα, τον εχω επισκεφτει και με μαγεψε.  Ο τυπος με αγνοησε και δεν ασχοληθηκε πλεον μαζι μου. Εγω πληρωσα γρηγορα γρηγορα  τις μπαταριες μου,  βγηκα στο δροσερο αερα της πλατειας, κι εστριψα γρηγορα για να μη δημιουργηθει διπλωματικο επεισοδειο με τον δισεγγονο του Μανουηλ Κατακουζηνου.

Φετος κοντα που τελειωνε ο Αυγουστος βρεθηκα τυχαια στο Μυστρα.   Ηταν αργα το απογευμα και ο ουρανος πανω απο τον Ταυγετο μολις ειχε αρχισει να παιρνει ενα πιο βαθυ μπλε.  Επιβλητικη εικονα μα οχι χαρουμενη. Συνοφρυωμενη σαν τον Παλαιολογο της ιστοριας μου.  Τα συννεφα σχεδον αγγιζαν τις κορυφογραμμες αφηνοντας τον ηλιο που εγερνε να χρωματιζει τον οριζοντα πορτοκαλη.  Απο τα βουνα μας που τους δινουμε ανθρωπινη υποσταση ( ας μη ξεχναμε τους διαλογους του Ολυμπου με τιν Κισσαβο) ο Ταϋγετος ειναι ο πιο γερος.  Ενας παπους ψηλος και αγριος, ενας δωριεας ογκολιθος.   Μπορει και να ειχε δικιο τελικα ο απογονος των Βιλλεαρδουϊνων, ο τοπος αυτος ειναι τοσο μοναδικα διαφορετικος που δεν θελει να τον μοιραζεται με τους αλλους.

 

Ενας αλλος Βυζαντινος της εποχης μας που μαλλον προσπαθουν να του απαλλοτριωσουν το κτημα που συνορευει με τα τειχη της πολης του Μυστρα, εχει αναρτησει το παραπονο του εξω απο το σπιτι του.  Δεν το κρινω, απλα το μεταφερω. Μπορει να εχει ταλαιπωρηθει ο ανθρωπος και να εχει απαυδησει

Ιδου και το παραπονο,

Τα περιστέρια του Μαγιού
χάνονται μέσ’ στο χάρτη
κι εσύ σαν φίδι που γλιστρά
τα βράδια μέσα στο Μυστρά
στα χρόνια μου βάζεις φωτιά
τα δειλινά στη Σπάρτη.

Ποσο ζωντανα περιγραφει το γνωστο τραγουδακι τις εικονες που αντικρυσα εκεινο το σουρουπο στα στενα της πολης του Μυστρα.  Και οσο σκοτεινιαζε, τοσο πιο απειλητικα γινονταν τα  συννεφα.   Ομως συννεφο ειναι θα περασει.

Ναι συννεφο ειναι θα περασει!  συννεφο ειναι θα περασει!  συννεφο ειναι θα περασει!
συννεφο ειναι θα περασει!  …………………………

Σας φιλω γλυκα.

2 comments on “Μυστρας (Βυζαντινες ιστοριες)

  1. Katrine says:

    Δεν ξέρω αν ήταν Δεσποινιώ μου ο Sir, δισέγγονος του Κατακουζηνού ,ήταν όμως αγενής παρακαλώ!! Μία Κυρία Φιν φον μπροστά του και την είδε τουρκοσπορίδιον!! Αυτοκρατορική καταγωγή μηδέν!!Μάλλον, σαν υπηρέτης του Δραγάση μου ρθε!!(χε χε)!!
    Η Ελλάδα μας με τις ομορφιές της και τον απερίγραπτα όμορφο ουρανό της, που αν και κλαίει πολλές φορές, τον κανακεύει και του λέει : “..θα περάσει”.

    Τα φιλιά μου:)))

  2. Ρούλα says:

    Τον έρμο, τον έκπτωτο, τον βυζαντινοτέτοιο! Αυτός μάλλον έλκει την καταγωγή του όχι από το Δεσποτάτο του Μωρέως αλλά του Μωρού με τη βυζαντινή έννοια της λέξης🙂
    Πάλι καλά που δεν φόραγε σκούφο από πορφύρα.
    Σύννεφο είναι, θα περάσει σΕ λλέω🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s