Le Novembre d’autrefois

Ειναι Νοέμβρης του 2003. Έχουν περάσει κιόλας οχτώ χρόνια. Τότε δεν νομίζω οτι ήξερα καν για blogs. Βέβαια ανήσυχη όπως ήμουν, έψαχνα να βρω τρόπους να δημοσιεύσω τις φωτογραφίες μου στο Ίντερνετ. Ειχαν ξεκινήσει δειλά κατι sites που παρείχαν δωρεάν χώρο, ελαχιστο όμως, όπως δυο τρία megabytes. Ανεβαζες δυο φωτογραφίες και φρακαριζε το σύστημα. Τα εργαλεία για να φιαξεις μια σελίδα, ήταν υποτυπωδη. Και αφου παλευες ώρες, ξαφνικα το σύστημα σου πεταγε ένα μεγαλοπρεπές ¨μιλ μπαρδον, αν θέλετε κι άλλο χώρο, φέρτε την πιστωτική και τα βρισκουμε¨

Νοέμβρης του 2003. Ήταν μια υπεροχή εκδρομή στην Νότια Γαλλία. Ειναι ο πιο καλός μήνας εκει στην Κυανη Ακτή, όπου το κυανουν γίνεται γκριζωπο και η ακτή ερημωνει. Όπου μαζεύουν τις ελιές, κυνηγάνε τους καπρους, και γεμίζουν τα βαρέλια.

Έτσι γκρίζα φαινεται κάτω η παρηκμασμενη Νίκαια πισω τις τελευταίες παπαρουνες της εποχής. Στο προσκήνιο πάλι η Νίκαια μετα τις εφιαλτικές πολιτικές εξελίξεις στην χώρα μας. Με γαιδουραγκαθα και όχι παπαρουνες.

Ένα αστείο στρουμπουλο παπι λικνιζεται στα νερά της λίμνης στο Nature Park της Camargue. Το πάρκο ειναι τεράστιο και η βόλτα ήρεμη και απολαυστική. Πουθενά αλλου νερά σε λίμνη δεν αλλαζουν τόσα χρώματα.

Οι πελεκανοι, ειναι η ατραξιόν του πάρκου. Τα όμορφα μακριά τους πόδια καθρεφτιζονται στα νερά και φιαχνουν σχέδια περίεργα. Οι πάπιες όμως ειναι οι χαριτωμενες και εκφραστικες υπάρξεις.

Στην παραλία της μικρής κωμοπολης Saint Maries de la Mer, τα ρηχά βράχια μαζεύουν το νόστιμο αλάτι που καταλήγει στα φιν φον στρογγυλά κουτάκια με την ένδειξη ¨fleurs de sel de Camargue¨. Εκει στην ίδια πόλη με μαθαίνουν οι ντόπιοι πως να δοκιμάζω και να αξιολογω το ελαιόλαδο.

Ενα δέντρο στέκει μόνο του στο δρόμο απο τα νότια της Camague ανεβαίνοντας προς την Arles. Τα μοναδικά δέντρα τραβάνε την προσοχή μας οπτικά και συναισθηματικά. Πάμε βόρεια να δοκιμάσουμε το καινούργιο Beaujolais που μόλις κυκλοφορισε. Το μυστικό δεν ειναι στη γεύση, αλλα στη γιορτή.

Τα περήφανα πανέμορφα άλογα της περιοχής στο κτήμα που καταλυσαμε λίγο πιο έξω απο την ιστορική Αrles. Ίσως κάποια στιγμη να φερω περισσότερες φωτογραφίες απο την πόλη. Σήμερα μένω στη φύση.

Η Μασσαλία δεν ειναι Μασσαλία όταν δεν ειναι μουντη. Ψιλοβροχο, υγρασία αλμυρη και διαπεραστικη, μια μπουγιαμπεσα ειναι το φάρμακο. Τα λιμάνια γκρίζα ταιριάζουν με τις αποχωρήσεις.

Καράβια πανε καράβια έρχονται, η νότια Γαλλία έχει χρόνια τώρα κατι το μαγικό. Πουθενά αλλου η θάλασσα δε σμιγει έτσι με τη στεριά με έναν έρωτα παθιασμενο ταινίας του 50. Πουθενά αλλου δε σαλπαρει το petit navire για το ατελιωτο ταξίδι στη Μεσόγειο.

Σας φιλω γλυκα.

13 comments on “Le Novembre d’autrefois

  1. Μα είναι καταπληκτικές!!!! Τι ωραία που στο ιντερνετ δεν χρειάζεται να τρέχεις για να εμφανίσεις τα φιλμ..! Είχα ξεπουληθεί!
    Πολλά φιλιά!

  2. fevis says:

    Πόσο ανάγκη την είχα αυτή την βόλτα αγαπημένη δεν φαντάζεσαι… Μιλ μερσί λοιπόν που με ταξίδεψες… Και φιλιά. Πολλά…:)

  3. My blueprint says:

    Δεσποινάκι υπέροχα όσα μας έδειξες και μας είπες. Κοίτα να μας ταξιδεύεις αυτές τις μέρες για να ξεχνιόμαστε από τα δύσκολα!!
    Φιλιά

    • despinarion says:

      Η αληθεια ειναι οτι δυσκολευομαι να γραψω και κατι γι αυτα που μας βασανιζουν ολους. Κι αυτο γιατι οι ανατροπες ειναι πια απροβλεπτες. Φιλια Δεσποινιω!

  4. orfia says:

    Περιμεναμε το σεργιανι, ειναι καιροι κακοι και οι βολτες του νου μεσα απο τις φωτογραφιες σου και τις αναμνησεις σου Δεσποινακι ειναι κατι σαν βαλσαμο ψυχης! Φιλια πολλα!!

  5. wintersea says:

    Αχ αυτό το παπί, τι γλυκό… Τελικά τα χρώματα του φθινοπώρου είναι αξεπέραστα ε; Και η γαλλική εξοχή σου κόβει την ανάσα🙂
    Φιλιά πολλά!

    • despinarion says:

      Το παπι ειναι εντελως αστειο γουιντερση μου. Η Νοτια Γαλλια εχει αλλο αερα, νη ξεχνας ειναι τα βορρεια προαστεια της Μεσογειου! Φιλια!

  6. Justinaki says:

    Μμμμμμμμμμμ τί όμορφες αναμνήσεις από ένα τόπο που είναι όμορφος όλες τις εποχές. Εγώ απολαμβάνω Προβηγκία κάθε άνοιξη και είναι μαγικά! Σε φιλώ φθινοπωριάτικη μου!

  7. despinarion says:

    Εσυ ησουν βρε Καναδεζα που ενθουσιατηκες καποτε παλια με το ονομα Προβηγκια? Νομιζω ναι αλλα μπορει να κανω και λαθος. Το ειδα γραμμενο και στο τελευταιο βιβλιο σου κι εκει μου εκανε κλικ! Φθινοπωρινα φιλακια.

  8. Justinaki says:

    Ναι εσύ μου θύμησες πως την έλεγαν Προβηγκία, την Προβάνς, Βλέπεις εδώ στα ξένα έχω γαλλοποιηθεί ασυγχώρητα!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s