ταξιδι στην ανατολικη πελοποννησο – ηταν ενα καστρο μια φορα..

Η μερα ξεκιναει επισημα με μια μεγαλοπρεπη ανατολη.  Στο καστρο της Μονεμβασιας, βρισκομαι απο το κελι μου στο τειχος σε μερικα λεπτα.  Δε χανεται τετοιο θεαμα.   Εδω ο ηλιος ξεπροβαλλει μεσα απο το νερο και σε μερικα δευτερολεπτα ενα εκτυφλωτικο ασημι φως λουζει το καστρο.  Η πρωινη βολτα κατα μηκος των τειχων της Μονεμβασιας ειναι κατι που πρεπει να υπαρχει στη λιστα καθε Ελληνα.

Αντιθετα με τα βραδια που το νεωτερο στοιχειο ειναι πιο εντονο, ειτε με τα μπαρακια που εχουν ανοιξει στα στενα, ειτε με τις μουσικες,  ειτε με τον κοσμο που κυκλοφορει στα δρομακια,  το πρωϊ ειναι εντελως μεσαιωνικο.  Εσυ, η θαλασσα, τα παλια τειχη και ο καινουργιος ηλιος να τα φωτιζει.

Φτανεις λοιπον σε μια γωνια, εκει που τελειωνει ο κοσμος του καστρου.  Εκει που καποιος καποτε στεκοταν για να παρακολουθει τον εχθρο.   Συνειδητοποιεις οτι βρισκεσαι σε ενα βραχο που πατηθηκε πριν οχτω χιλιαδες χρονια κι αυτο ειναι συγκλονιστικο.  Κι ενω οταν πλησιαζεις το βραχο απο τη στερια αισθανεσαι ριγη απο την εικονα του πετρινου ογκου μπροστα σου – υπεροχο παιχνιδι της φυσης – οταν εισαι μεσα ηρεμεις. Αισθανεσαι ασφαλεια.  Εισαι ωχυρωμενος πια.

Στην παρακατω εικονα, η  λευκη εκκλησουλα της κατω πολης προσφερεται για γαμους και βαφτισια. Φανταζομαι τα εδοδα βοηθανε στη συντηρηση του καστρου. Ειναι ομως και μια εικονα παραταιρη λιγο αφου βλεπεις νεαρες υπαρξεις με λαμε να προσπαθουν να περπατησουν στα καλντεριμια ισορροπωντας στις δωδεκαποντες κρεασιον, η καροτσακια λαντω με ανυποψιαστα μωρα να τρανταζονται στις κοτρωνες.

Σας αφηνω να δειτε τις φωτογραφιες χωρις αλλη πολυλογια.  Εκει που το παλιο εσμιξε με το καινουργιο, εκει που ο ανθρωπος λαξεψε την πετρα και οχυρωθηκε, εκει που φυτεψε ο θεος ενα βραχο στη δικη μας καταγαλανη θαλασσα.

 μια απο τις αγαπημενες μου φωτογραφιες που μου θυμισε τους στιχους του γνωστου τραγουδιου:

Αν  κουραστεις απ’ τους ανθρώπους κι ειν’ όλα γύρω γκρεμισμένα, μην πας ταξίδι σ’ άλλους τόπους, έλα σε μένα, έλα σε μένα.

Σας φιλω γλυκα!

8 comments on “ταξιδι στην ανατολικη πελοποννησο – ηταν ενα καστρο μια φορα..

  1. margarita says:

    αυτο το “ελα σε μενα” τι τοθελες?? βλεπω σε λιγο οχλο εκει στο κροσινγκ.. φιλενας, νομιζω οτι απο εκεινο το ταξιδι δεν εχω καν φωτογραφιες.. τωρα που σεργιανιζω μαζι σου σε καστρα και θαλασσες .. λεω να το ξανακανω.. καλη κυριακη.. εδω τωρα δυει ο ηλιος ..

  2. Penelope says:

    Kάποια στιγμή πρέπει και εγώ να κατέβω προς εκείνα τα μέρη. Ανταριασμένη τη θάλασσα τη βλέπω και στις προηγούμενες φωτογραφίες με σύννεφα. Τι έγινε; Που πήγε το Ελληνικό Καλοκαίρι!!!χχ

  3. katrine says:

    Με ταξιδιάρικη διάθεση σε ακολουθώ. Πανέμορφη είναι ,όσες φορές και να πας θέλεις πάλι και πάλι. Αύριο θα ξαναπεράσω να πάρω φώτο που στο γραφείο είναι παρείτσα και σκέψεις.
    Στάσου Δεσποινακι, να ξαποστάσω στην καρέκλα και να συνεχίσω με φιλί:))))))

  4. Veronica says:

    Kαταπληκτικο μέρος! Τρελλαθηκα!

  5. Μερικες ωρες 3-4 ειναι Βερονικα. Να πας μια εκδρομη ακολουθωντας το δικο μου δρομο απο τη θαλασσα. Ειμαι σιγουρη οτι θα σου αρεσει.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s