μαμυ μου!

.. ελα κοριτσακι μου..

Ετσι αρχιζε η καθημερινη μας ημιωρη κουβεντα καθε πρωι πριν φυγω για το γραφειο. Μεσημερι ηδη εκει, μου ελεγε τι βρηκε στην αγορα, που πηγε το πρωϊ και τι μαγειρευε. Τι εγινε στην τραπεζα, ποιος την πηρε τηλεφωνο, ποιοανου γειτονα το σκυλι την ξυπνησε.

_____________________________________________________

Οταν ημουν οχτω χρονων στην τριτη δημοτικου, στην Ελληνογαλλικη σχολη Αγιος Παυλος, η τοτε δασκαλα μου κυρια Λουλα Λοη μετεπειτα Αλαφογιαννη, μας βοηθησε να φιαξουμε καρτουλες για τη γιορτη της μητερας. Εκεινες τις απιστευτα ατσαλες που το χρωμα ξεφευγει απο το περιθωριο, που τα λουλουδια ειναι παντα ροζ και ο ηλιος πιανει τη μιση ζωγραφια. Μετα μας παροτρυνε να διαλεξουμε στιχους απο ποιηματα που ειχαμε διαβασει εκεινη την ημερα. Μαζι φιαξαμε κι ενα μπουκεττο παπαρουνες με χαρτι γκοφρε.

_____________________________________________________

Διαλεγω να γραψω το παρακατω, και ομολογω οτι δε θυμαμαι ποιος ηταν ο ποιητης.

” Κι αν θες μανουλα αγνοτερο λουλουδι στη γιορτη σου, να παρε το παιδι σου και φιλα το γλυκα. “

______________________________________________________

Της αρεσε πολυ αυτος ο στιχος, αφηστε που το Δεσποινακι εισεπραττε και τα φιλια που ζητουσε και γουργουριζε απο χαρα.

Καθε χρονο λοιπον ο στιχος επαναλαμβανοταν στις καρτουλες για τη γιορτη της μητερας. Μεγαλωσα, σπουδασα, παντρευτηκα, εφυγα για μεταπτυχιακα, εγινα μητερα και εμεινα (προσωρινα μη ξεχνιομαστε) στην “πρωτευουσα του πλανητη” . Οι καρτες εγιναν πιο φιν φον, τα μπουκεττα πιο πολυπλοκα, τα δωρα πιο ακριβα. Και παντα στον επιλογο ακολουθουσε το στιχακι των οχτω μου χρονων.

” Κι αν θες μανουλα αγνοτερο λουλουδι στη γιορτη σου, να παρε το παιδι σου και φιλα το γλυκα. “

_____________________________________________________

Καποια στιγμη καπου εκει κοντα στα σαραντα, θεωρησα οτι μεγαλωσα και δε ταιριαζουν πια στις ευχες μου τα παιδικα στιχακια. Κι εκεινη που το περιμενε πως και τι, μου παραπονεθηκε.

.. μαμυ μου!

.. ελα κοριτσακι μου, τι καρτα ειναι αυτη που μου εστειλες;

Το στιχακι ξαναμπηκε στις καρτες και δεν εφυγε ξανα ως τον περσυνο Μαη.

Και οταν επαιρνε την καρτα μου τηλεφωνουσε ¨” Μα πως να σε φιλησω που εισαι μακρυα”  συμπληρωνε με στομφο απαγγελιας.

_____________________________________________________

Τον Φλεβαρη αφου σε αποχαιρετησα βρηκα ολες αυτες τις καρτες φυλαγμενες στο κομοδινο σου. Και τις κρατησα για μενα. Για ενθυμιο μιας ιστοριας που κρατησε περιπου  μισο αιωνα.

Κι οταν κοιτω τις καρτες, εκεινες που το χρωμα ξεφευγε απο τα περιθωρια, τα λουλουδια ηταν ροζ, και ο ηλιος επιανε τη μιση εικονα, νομιζω οτι ειναι οι πιο ομορφες. Κι ας ειναι τσαλακωμενες και κιτρινισμενες.

______________________________________________________

Δεν εχουν κλεισει ακομα τρεις μηνες που σε αποχαιρετισα. Και ειναι στιγμες σαν σημερα που η απουσια εχει την σκληροτητα του τετελεσμενου γεγονοτος. Που για πρωτη φορα δεν μπορεις να κανεις οτι εκανες καθε χρονο. Που επαψες να μοιραζεσαι κι αρχισες να αναπολεις.

______________________________________________________

” Και πως να σε φιλησω που εισαι … μακρυα “

______________________________________________________

Σας φιλω γλυκα.

Πη Ες: Ευχομαι σε ολα τα παιδια που διαβαζουν να χαιρονται τις μανουλες τους, σε ολες τις μανουλες να χαιρονται τη γιορτη τους και να τραβα η αγαπη τους την ανηφορα.

Πη Ες 2: Ανεκδοτη φωτογραφια της κυριας Δαφνης Μ. Πριν πεντε χρονια στην Λαγκαδα στη Χιο σε καλοκαιρινο ταξιδακι. Εγω παντως ετσι την θυμαμαι.

Πη Ες 3: Απο το παλιο δεσποιναριον 2007.