Μουσειο Υφαντικης Αρναιας

Το μουσειο υφαντικης στην Αρναια στεγαζεται σε παλαιο οικημα που ανακαινιστηκε με κονδυλια της Ευρωπαϊκης Ενωσης.  Στους δυο οροφους βλεπουμε τους παραδοσιακους αργαλειους, μαθαινουμε για τις τεχνικες βαφης των νηματων και θαυμαζουμε διαφορα χειροτεχνηματα.
Οι υφαντρες της Αρναιας δεν φειδονται χρωματων. Χρησιμοποιουν εντονα χρωματα σε συνδιασμους. Το χαρακτηριστικο μοτιβο ειναι ο “ψαλιδωτος ηλιος” που αποτελει το κεντρικο σχεδιο σε πολλα χαλια και κιλιμια.

Παραδοσιακη υφαντη φορεσια Αρναιας

Ο ψαλιδωτος ηλιος

Σκηνες απο το υπαιθρο

Παραδοσιακο υφαντο καλυμα κρεβατιου απο μεταξωτο νημα

Αν ο δρομος σας σας φερει στην Αρναια, αξιζει τον κοπο να διαθεσετε μια ωρα και να επισκεφθετε τα δυο μουσεια της.  Και μετα κατεβητε στην κεντρικη πλατεια ια καφε στη χοβολη!

Σας φιλω γλυκα

Λαογραφικο Μουσειο Αρναιας

Με δυο αναρτησεις σημερα κλεινω το κεφαλαιο “καλοκαιρι 2012″. Εδω στην πρωτη σας φερνω φωτογραφιες απο το λαογραφικο μουσειο της Αρναιας που στεγαζεται στο παλιο αρχοντικο του Ιατρου. Σημερα λειτουργει και συντηρειται απο τηον Δημο Αρναιας. Στους τρεις οροφους του αρχοντικου μπορουμε να θαυμασουμε (και οι νεωτεροι να γνωρισετε) παλια αντικειμενα, σκευη και εργαλεια του σπιτιου αλλα και του αγρου.  Παλιες φωτογραφιες σε μεγενθυση στολιζουν τους τοιχους και στον τελευταιο οροφο μπορουμε να δουμε ενα παραδοσιακο δωματιο της περιοχης δυο τελευταιες φωτογραφιες).
Η ξεναγος ευγενεστατη, ειναι η ιδια και για το λαογραφικο μουσειο και για το μουσειο υφαντικης.  Το εισητηριο ενα και απλα οταν τελειωσει η ξεναγηση στο ενα, κλειδωνει και παμε δυο τετραγωνα πιο πανω για το δευτερο.
Δειτε λοιπον τις φωτογραφιες κι εγω παω να ανεβασω το επομενο ποστ με φωτογραφιες απο το μουσειο υφαντικης.

Σας φιλω γλυκα

μια υπεροχη μερα στην Αρναια

Η Ελενη και ο Βασιλης ειναι ενα ζευγαρι που γνωρισα οταν αγορασαν ενα ισογειο διαμερισμα στην πολυκατοικια της Πευκης. Η Ελενη ειναι ενα γλυκο καλοκαρδο και ομορφο πλασμα που αμεσως γιναμε φιλες εστω κι αν βλεπομαστε μονο οποτε πηγαινω στην Αθηνα.  Τις φορες που αναγκαστηκα να παω στην Αθηνα για την μαμα περσυ, η Ελενη κανονιζε εξοδους με την φιλη της την Πεπη για θεατρικες παραστασεις και παντα φροντιζε να με περιλαμβανει. Η Ελενη ειναι απο την Αρναια.

Τα καλοκαιρια πηγαινει με τον Βασιλη και τον γιο της και μενει εκει.  Ξεροντας λοιπον οτι βρισκομαστε τοσο κοντα, μας καλεσανε να παμε να περασουμε μια μερα μαζι.  Στην Αρναια μενει και η μητερα της μονη πλεον, αφου ο πατερας της εφυγε περσυ το καλοκαιρι. Κριμα που δεν τον γνωρισαμε αυτον τον ανθρωπο που απο τα χερια του βγηκε οτι ξυλινο διακοσμουσε τα σπιτια τους.  Η Ελενη ειπε στην μητερα της οτι μου αρεσουν τα γεμιστα κολοκυθολουλουδα  (βλεπε κολοκυθοκορφαδες, πουλια, πουλουδα κλπ) κι εκεινη καθησε απο βραδις και τα εφιαξε για να μας περιποιηθει. Τα βλεπετε στην φωτογραφια επανω.

Μετα τον νοστιμωτατο δεκατιανο μεζε ξεκινησαμε για μια βολτα στο χωριο. Κεφαλοχωρι χτισμενο στους προποδες του Χολομωντα, η Αρναια ειναι απο τους λιγους παραδοσιακους μας οικισμους.  Τα σπιτια ειναι πετρινα κι εχουν τα περισσοτερα  χαγιατια κι εκεινο που κανει εντυπωση στον ξενο ειναι   τα χρωματα που βαφουν αυτα τα χαγιατια, σε εντονο λουλακἰ.  Ειναι χαρακτηριστικο του χωριου μου λενε ο Βασιλης και η Ελενη. Παραδειγμα βλεπετε στην πρωτη φωτογραφια.

 Ο πρωτος μας σταθμος ηταν το μοναστηρι με τον καθεδρικο ναο του Αγιου Στεφανου.  Βρισκεται στο κεντρο του χωριου και ειναι το καμαρι και η πληγη των κατοικων της Αρναιας. Η εκκλησια καηκε σε μια πυγκαγια-ατυχημα το 2005 αποτεφρωνοντας ξυλογλυπτα τεμπλα, εικονες και τοιχογραφιες.  Η Εκκλησια ξαναχτιστηκε και σημερα αν δεν σου πουν την ιστορια η δεν την διαβασεις στις προθηκες του ναου, δε περνα απο το μυαλο σου οτι ειναι καινουργια.  Ξαναχτιστικε στο παλαιο προτυπο και το μονο που μαρτυρα την τεχνολογια του σημερα ειναι ωρισμενα σημεια στο δαπεδο της εκκλησιας που ειναι γυαλινα και επιτρεπουν να θαυμασει κανεις υπογεια ευρηματα και κειμηλια.

Η επομενη σταση για καφε σε παραδοσιακο καφενειο Τα τραπεζια στο καφενειο ειναι χειροτεχνιες. Δηλωνω οτι θελω να αγορασω μελι ντοπιο σε βαζακια για δωρακια και η Ελενη κοιταει το ρολοι της. Ειναι δυο παρα πεντε και θελει να με παει στο καλυτερο πρατηριο. Περπαταμε λιγο και βρισκουμε το πρατηριο του Δ. Γεωργακα κλειστο. Η Ελενη χτυπαει το κουδουνι και κατεβαινει μια ευγενεστατη κυρια που μας ανοιγει το μαγαζι χωρις να διαμαρτυρηθει για την μεσημεριανη ενοχληση.  (Ο κ. Δ. Γεωργακας μαθαινω οτι ειναι προεδρος του μελισσοκομιλου συνεταιρισμου της Αρναιας)
Επομενη σταση ο ξενωνας ¨Ὁικια Μητσιου” οπου η ιδιοκτητρια (παλι φιλη της Ελενης) μας δειχνει το μοναδικο αδειο δωματιο για να δουμε ποσο ομορφα παραδοσιακα επιπλωμενο και βαμμενο ειναι.  Δυστυχως δεν εβγαλα φωτογραφιες εκει παρ’ολο που μαγευτηκα. Τερρακοτα χρωματα,  χαμηλο ξυλινο σκαλιστο κρεββατι με λευκο καλυμμα. Η απλοτητα σε ολο της το μεγαλειο.

Η Αρναια διαθετει δυο μουσεια που λειτουργει ο Δημος και εγιναν με επιχορηγησεις απο την Ευρωπαϊκη ενωση. Το πρωτο ειναι Ιστορικο και Λαογραφικο μουσειο και στεγαζεται στο παλιο αρχοντικο “Γιατρου” , ενα εξαιρετικα καλοδιατηρημενο κτισμα. Απο το μουσειο αυτο θα σας φερω φωτογραφιες σε επομενο ποστ.

Το δευτερο ειναι μουσειο υφαντικης και απο αυτο επισης θα σας φερω φωτογραφιες σε επομενο ποστ.

Το απομεσημερο λιγο πιο εξω απο την Αρναια επισκεφθηκαμε την Αγια Παρασκευη, οπου η Ελενη παντρευτηκε τον Βασιλη. Φαγαμε παραδιπλα σε ενα εξαιρετικο εστιατοριο τον “Μπακατσιανο”. Η Ελενη μας γνωρισε στον σεφ φιλο της Δημητρη Πολυζο που μας περιποιηθηκε αφανταστα. Μονος μαγειρευε, μονος σερβιριζε. Και μου θυμισε μια αναλογη εμπειρεια στο Chateauneuf du Pape οπου ο  Eric Ramos στο εστιατοριο Pistou, μονος μαγειρευε και εφερνε.. Δεν ειμασταν πολλοι, τρεις παρεες μονο. Και απο αυτη την εμπειρεια υποσχομαι φωτογραφιες.

Επιστρεφοντας στην Αρναια, περασαμε τυχαια απο ενα μαγαζακι με παραδοσιακα προιοντα της περιοχης. Το βλεπετε κατω στην φωτογραφια.  Παρ’ολο που η πορτα ηταν ανοιχτη και μπηκαμε, ο ιδιοκτητης μας πληροφορησε οτι δεν λειτουργουν ακομα. Κανουν μια προσπαθεια να μαζεψουν ολα τα παραδοσιακα προιοντα της Χαλκιδικης. Και αφου δεν μπορουσε ακομα να πουλησει, μας εδωσε διαφορα προιοντα να παρουμε μαζι μας και να τα μοιραστουμε με αλλους. Τοσο που αισθανθηκα ασχημα φευγοντας με μια τσαντα γεματη τσαγια, μουντοβινες και μελια. Καπου εχω την καρτα του και θα επανελθω.

Το υπολοιπο της ημερας ειχε ως εξης.  Οδηγημα μεσα απο το δασος για να θαυμασουμε την βλαστηση και τα παλια ορυχεια χρυσου που εχουν δημιουργησει τοσα κοινωνικα θεματα τελευταια.  Ξυστα περασαμε απο την Ολυμπιαδα και καταληξαμε -οχτω η ωρα πια -στο Καλαμιτσι για μπανιο.  Κι ενω ο ηλιος εδυε οχι πια στην πιο ομορφη θαλασσα που εχετε δει, θαλασσα αλλα στο βουνο, και το νερακι γινοταν πιο δροσερο, υποσχεθηκα να ξαναπαω στην Αρναια για περισσοτερες μερες. Και θα το κανω ισως φθινοπωρο που φανταζομαι οτι θα ειναι πιο ομορφα. Κι οσα εζησα σε μια μερα, να τα απολαυσω πιο ηρεμα παντα παρεα με την Ελενη και τον Βασιλη που ξεπερασαν τους εαυτους τους στην περιποιηση και στην αγαπη.  Η προσκληση ειναι “Θα ῤθειτε να μεινετε “

Στο επομενο.. ολα αυτα που υποσχεθηκα. Ωστοσο..

Σας φιλω γλυκα.