Peru – παμε εκει που μπαινει η ανοιξη

Φευγω αποψε για το Περου. Το περιμενα πως και πως αυτο το ταξιδι. Αλλη ηπειρος, αλλη εποχη, αλλος πολιτισμος, ολα αλλοιωτικα.  Εννοειται πως ειμαι κατενθουσιασμενη με τηι ιδεα. Εννοειται πως θα προσπαθησω να σκαρφαλωσω στο Machu Picchu, εκει που πετουν οι κονδορες, για να δω απο ψηλα την κοιλαδα Urubamba.  Αν σας πω την κρυφη μου επιθυμια ισως γελασετε. Θελω να δω απο κοντα, ισως να αγκαλιασω κι ολας ενα λλαμα. Εννοειται οτι λαχταρω να δοκιμασω το ceviche των Ανδεων, εννοειται οτι θελω να περπατησω στην πολη και στις αγορες της, να χορτασω τα εντονα χρωματα της Περουβιανης κουλτουρας.  Και βεβαια εννοειται οτι οταν επιστρεψω θα μοιραστω μαζι σας ενα ταξιδι που ευχομαι και ελπιζω να ειναι μαγικο.  Θα βρισκομαι στην πολη Cuzco. Καλο μου ταξιδι και ..

… σας φιλω γλυκα!

can you tell me how to get to Sesame Street?

Αντικειμενο χιλιαδων σχολιων εγινε η προσφατη αναφορα του Μιτ Ρομνευ στην αναστολη κρατικης επιχορηγησης  στο PBS (Public Broadcasting System), που αποτελει εναν απο τους βασικους παραγωγους της Αμερικανικης δημοσιας τηλεορασης. Οι παραγωγες του PBS ειναι απο τις καλυτερες της Αμερικανικης τηλεορασης, κρατικης η ιδιωτικης. Απο  ενημερωση, ντοκυμαντερ, ψυχαγωγια, κουλτουρα αλλα και εκπαιδευτικες εκπομπες, οι παραγωγες του  PBS ειναι εδω και πολλες δεκαετιες οι αγαπημενες του Αμερικανου, ειτε ειναι ιντελεκτουαλ η ανεκπαιδευτος, ειτε Δημοκρατικος η Ρεπουμπλικανος,  Κι αυτο γιατι η ποιοτητα δεν εχει πολιτικη χροια, και η απλοτητα ειναι αγαπητη σε ολους.

Η εκπομπη Sesame Street ξεικινησε το 1969 σαν συμπληρωματικη εκπαιδευτικη εκπομπη με χιουμορ, κοινωνικες προεκτασεις και ισως η πρωτη που εδωσε εμφαση στην εξελισσομενη πολυ-πολιτισμικη Αμερικη. Οι πρωτοι χαρακτηρες ηταν πραγματικοι, σε μια γειτονια της Νεας Υορκης (σκηνικο).  Οι φανταστικοι χαρακτηρες ηταν στην αρχη τα Μuppets του Jim Hanson.  Απο την γειτονια περνουσαν τυχαια διασημοι καλλιτεχνες, ανθρωποι των γραμματων και των επιστημων.

Ο μεγας πρωταγωνιστης της εκπομπης το Big Bird, ενα κατακιτρινο τεραστιο ατσουμπαλο πουλι, υψους δυομισυ μετρων, εχει τα πιο αθωα ματια (και ψυχη) στον κοσμο.  Απορω μερικες φορες πως μια ψευτικη φιγουρα μπορει να δινει τετοιες εντυπωσεις. Ισως να ειναι η φωνη που διαθετει και οι εκφρασεις που δινουν στα γουρλωτα ματια ανθρωπινες προεκτασεις.  Παρ’ολο του τον ογκο, το Μπιγκ Μπερντ,  κανει πατιναζ, χορευει και ξεσηκωνει τους παντες.  Ειναι γεματο αποριες που στην συνεχεια λυνονται σαν καθαρση σε αρχαια παρασταση.  Το μεγαλο κιτρινο πουλι εχει τον ιδανικο χαρακτηρα. Ειναι τοσο καλο που ωρες ωρες το θεωρεις αγαθο. Μα ομως αυτη ειναι η ιδεα, η παιδικη καλωσυνη και αγαθοτητα. Τον αγαπουν ολοι.  Και η ιδεα και μονο οτι θα κοπει η εκπομπη προκαλει αντιδραση και κυριως σε σημερινους τριανταρηδες εως σαραναπενταρηδες που κυριολεκτικα μεγαλωσαν βλεποντας καθημερινα τα δρωμενα στη Sesame Street.

Παρακολουθουσα τις εκπομπες (πολλες φορες μονο ακουστικα) οταν η μικρη μου Δαφνη ηταν  παιδακι.  Αγαπημενη σκηνη: Το Μπιγκ Μπερντ εχει ενα φιλο επισης τεραστιο και ατσουμπαλο κατι μεταξυ δεινοσαυρου και ελεφαντα σε καφε χρωμα. Ειναι ο Σναφαλαπαγκας  η κατα Μπιγκ Μπερντ Σναφφυ.  Κανεις δεν τον εχει δει. Μολις φευγει ο Σναφφυ ερχονται οι δυσπιστοι φιλοι και θεωρουν οτι ο το Μπιγκ Μπερντ εχει φαντασιωσεις.  Ποτε δεν δοθηκε μια λυση σ’αυτο το θεμα.  Καπου η φαντασια και η πραγματικοτητα μπλεκονται οπως και στην καθημερινοτητα μας. Μα μηπως και η εκπομπη αυτη καθεαυτη φαντασια δεν ειναι;

Κατω τα χερια λοιπον απο την Sesame Street.  Εκει που ο ηλιος λαμπει και διωχνει τα συννεφα, εκει που ο αερας μυριζει γλυκα!

Σας φιλω γλυκα.

πρωτο θεμα

Μεχρι προχθες οταν εβαζες την λεξη “Σαντυ” στο google, το πολυ πολυ να σου εβγαζε την φωτογραφια νεαρας με complicated ακαζου κουαφυρ. Τα πραγματα ομως αλλαξαν. Απο προχθες ο γκουγκλης εδωσε προτεραιοτητα  στην εικονα ενος λευκου στροβιλου σε κατοψη που ανεβαινε απειλητικα κατα μηκος της ανατολικης ακτης των Ηνωμενων πολιτειων με κακες διαθεσεις. Προχωρημενο φθινοπωρο για τροπικες καταιγιδες, ομως οι υψηλες θερμοκρασιες ευνοουν τετοιες καταστασεις.

pumpkin rolling away

Εμεις οι μικροι ανθρωποι της γης, της λογικης και της επιστημης ακομα ειμαστε πολυ λιγοι για να αναχαιτισουμε τετοια καιρικα φαινομενα. Στελνουμε ανιχνευτες στον Αρη, ανθρωπους στο φεγγαρι, ακουμε τους παλμους των αστρων σε αλλους γαλαξιες. ομως μια Σαντυ σιναμενη κουναμενη και στροβιλιζομενη δεν μπορουμε να την κανουμε καλα.

Με την αφορμη την απαραδεκτη καταδικη των Ιταλων σεισμολογων τις προαλλες, που δεν προεβλεψαν τον μεγαλο σεισμο, εγραψα καπου οτι η σεισμολογια βρισκεται σε πολυ αρχικα σταδια προβλεψης και ακομα επεξεργαζεται στατιστικα δεδομενα. Αντιθετα η μετεωρολογια εχει κανει αλματα στις προβλεψεις, κι αυτο οφειλεται στο γεγονος οτι μπορει και μετρα τις ατμοσφαιρικες εναλλαγες. Οσο δε περνα ο καιρος με τη βοηθεια της τεχνολογιας τα ατμοσφαιρικα μοντελα γινονται οχι μονο πιο ακριβη, αλλα η δυνατοτητα εικονικης τους προσομοιωσης τα κανει κατανοητα σε ολο τον κοσμο. Ετσι κι αυτη τη φορα τα μοντελα αποδειχτηκαν αληθινα και οι παραμετροι που τα οριζουν προσδιορισιμοι.

Η Σαντυ στο περασμα της περασε απο την μητροπολη του κοσμου την Νεα Υορκη (που μετρα ηδη δεκαεπτα νεκρους) και ειχε μικροτερες καταστροφες (οχι ομως χωρις κοστος) στην “πρωτευουσα” μας. Η πορεια της Σαντυ εγινε η πρωτη ειδηση παγκοσμια.  Το Μανχατταν βυθιζεται στο σκοταδι, τα χρηματηστηρια κλειστα. Η κυβερβνηση κλειστη. Χιλιαδες κοσμος αναγαζεται να εγκαταλειψει τα σπιτια του. Πολλοι απο αυτους δεν θα τα ξαναβρουν στη θεση τους.  Ποταμια και φραγματα πλημμυριζουν.  Αλλοι θα αποζημιωθουν αλλοι θα μεινουν στα σκοταδια για μερες.  Οι ασφαλιστικες εταιρειες θα βομβαρδιστουν ξαφνικα με αιτησεις.  Ο ιδιωτικος τομεας που τουλαχιστο εδω στην “πρωτευουσα ” κινειται σαν ηλεκτρονιο γυρω απο την κυβερνηση, θα αναγκαστει να κλεισει, αναλαμβανοντας το τεραστιο κοστος δυο ημερων χωρις παραγωγικοτητα.

Το εδαφος απο το πολυ νερο μαλακωνει και τα τεραστια δεντρα δεν αντεχουν στους ανεμους των 80 μιλιων. Δεν λογαριαζουν που θα πεσουν. Σε σπιτια, σε αυτοκινητα, σε καλωδια, με τα προβλεπομενα φυσικα  αποτελεσματα. Ζωες χανονται παρ’ολο τον συντονισμο κι αυτο ειναι το πιο λυπηρο.

Στο προηγουμενο ποστ ανεφερα το πολιτικο κοστος. Η παραμικρη λανθασμενη κινηση γινεται οπλο στα χερια του αντιπαλου την παραμονη των Αμερικανικων εκλογων. Αν αυτο δεν επηρρεασει την παγκοσμια ισορροπια στον πολιτικο και οικονομικο χωρο τοτε δε ξερω τι θα επηρρεασει.  Οχι δεν μου αρεσει και δεν αρεσει σε κανενα εδω να γινομαστε θεμα παγκοσμιο κατω απο την απειλη και το καταστροφικο περασμα ενος κυκλωνα, ομως η Σαντυ δεν μπορουσε παρα να ειναι το θεμα της χθεσινης ημερας.

Σε προσωπικο επιπεδο ημουν τυχερη, μερικα κλαδια θα βγω να μαζεψω. Δεν ειχα διακοπη ρευματος. Ομως αυτο δε λεει τιποτα, ο γειτονας μου πρεπει να βαλει καινουργια σκεπη.   Μπορει να ημουν εγω στην δινη του ανεμοστροβιλου που οι μικροκινησεις σε μια προκαθορισμενη πορεια του ειναι απροβλεπτες.

Θρηνει η Αμερικη δεκαεφτα νεκρους. Θρηνει η Κουβα πανω απο 60. Ξημερωματα Τριτης λιγο πριν τελειωσει ο Οκτωβρης. Οι επιχειρησεις επαναπροσαρμογης στην καθημερινοτητα ειναι στο φορτε τους.  Απο αυριο τα γραναζια της καθημερινοτητας ξαναμπαινουν μπροστα.

Κι εμεις μπορουμε να αγχωθουμε πλεον με την ησυχια μας για το αν θα πεσει η κυβερνηση στην Ελλαδα η οχι. Ετσι για να μην περναει μια μερα χωρις αγωνιες.

Σας φιλω γλυκα.

φιν φον τυφων

Ετσι ονομασε την Σαντυ η φιλη μου η Μινα, και βρηκα το λογοπαιγνιο πολυ χαριτωμενο. Μονο φιν φον δεν ειναι ο τυφων, η μαλλον ο κυκλων,  αλλα πρεπει να το δουμε το ολο θεμα ψυχραιμα, τωρα που πια η Σαντυ επιασε στερια και αρχισε να κοπαζει η δυναμη του αερα. 

Ομολογω οτι μεχρι την Παρασκευη δεν ειχα ακουσει για την Σαντυ. Το Σαββατο ηταν τοσο ομορφη και ζεστη μερα, τιποτα δεν προϊδεαζε γι αυτα που θα ακολουθουσαν, Οι μονοι που επεμεναν οτι το ματι του κυκλωνα ερχεται κατα πανω μας, ηταν οι μετεωρολογοι.

Η Κυριακη ηταν μουντη και βροχερη, πρελουδιο της καταιγιδας.

Ηδη απο την Κυριακη το βραδυ αρχισαν οι ανακοινωσεις. Η κυβερνηση κλεινει και μονο ελαχιστο απαραιτητο προσωπικο οφειλει να παρουσιαστει. Ο ιδιωτικος τομεας το σκεφτεται ακομα.  Τα σχολεια κλεινουν.

Δευτερα πρωϊ. Καθε προσπαθεια να συνδεθω με υπολογιστες της NASA αποβαινει ακαρπη. Πληροφορουμαι οτι προληπτικα τα παντα εκλεισαν, και θα ξανανοιξουν οταν περασει η καταιγιδα.

Η πορεια του κυκλωνα ειναι το μονο θεμα συζητησης στην τηλεοραση. Ρεπορτερς μοιρασμενοι στις ακτες αλλα και στην πολη μεταδιδουν τα τελευταια νεα.  Ο αερας τους σπρωχνει.  Μουσκευουν στη βροχη. Εντυπωσιαζομαι με την καλη διαθεση τους αλλα και την θετικη σταση των περαστικων που απαντουν στις ερωτησεις τους.

Ενα δεντρο στο πισω μερος του κηπου κοβεται στα δυο. Ανοιγω λιγο την μπαλκονοπορτα και ο αερας παιρνει την κουρτινα εξω και προσπαθει να παρασυρει κι εμενα.

Βοηθεια απο αλλες πολιτειες εχει ηδη φτασει στην περιοχη.  Στις πεντε η ωρα το απογευμα ο κυκλωνας χτυπαει καθετα τις ακτες της της πολιτειας Delaware στην παραλια Rehoboth.

Η Νεα Υορκη και η πολιτεια New Jersey εχει περισσοτερα προβληματα απο την περιοχη της Washington παρ’ολο που τα περιμεναμε αλλοιως.

Στην Δυτικη Βιρτζινια, η Σαντυ συναντα ενα ψυχρο μετωπο με αποτελεσμα να σκεπασει την πολιτεια με χιονια. Ενα μετρο χιονι, οχι αστεια.

Ρεπορταζ για πλημμυρες, σπασμενα δεντρα και δυστυχηματα ακολουθουν. Διακοσιες χιλιαδες σπιτια χωρις ρευμα στην περιοχη απο Βαλτιμορη μεχρι Washington αναφερουν στα νεα.

Ο κυκλωνας υποβιβαζεται πλεον σε καταιγιδα και παρατηρω στο ρανταρ οτι περνα βορεια απο μας.

Θα ακολουθησει ακομα ενα εικοσιτετραωρο με βροχη και ανεμους που σερνει ο κυκλωνας.  Η κυβερνηση παραμενει κλειστη. Τα σχολεια επισης. Τα συνεργεια θα καθαριζουν τους δρομους. Τα ερημωμενα αεροδρομια θα ανοιξουν σιγα σιγα.

Ο κοσμος θα μαζεψει τα κλαδια, οι αντλιες θα δουλευουν συνεχως για να αποφευχθουν οι πλημμυρες.  Τα τηλεφωνα στις ασφαλιστικες εταιρειες θα χτυπανε σαν τρελλα.

Το κοστος της Σαντυ θα ειναι τεραστιο απο οικονομικης αποψης.  Απευχομαι να ειναι και πολιτικο.

Σας φιλω γλυκα.

στη γειτονια του φθινοπωρου

Ειναι φθινοπωρο φθινοπωρακι, λαμπω μες το ασπρο μου σαν προσκοπακι.. ετσι μας τραγουδα ο Νιονιος στο τραγουδακι που μου αρεσει τοσο πολυ.  Δεν το ξεχνω το “ασπρο” μου μπλογκ.  Σημερα το απογευμα ξεμπερδευω λιγο πιο νωρις απο μια επαγγελματικη συναντηση και οταν φτανω στο σπιτι, ο ηλιος ειναι ακομα “εκει πανω” . Αν δεν βγεις βολτα να περπατησεις σημερα στη γειτονια, λεω στο Δεσποιναριον, παει εχασες την ευκαιρια. Σε λιγες μερες θα αλλαξει η ωρα και θα γυρνας σπιτι νυχτα. Σε λιγες μερες θα πεσουν ολα τα φυλλα και το χρυσοκοκκινο θα γινει γκριζομαυρο.

Σ’αυτη τη βολτα σας παιρνω μαζι μου.  Οπως και περσυ.  Στην γειτονια του φθινοπωρου μου.

Οι τελευταιες ημερες του Οκτωβρη ειναι αναπαντεχα ζεστες.  Μερικα παιδακια παιζουν μπαλα στα driveways, στο γειτονικο σχολειο παιζουν μπεηζμπωλ.  Σκιουρακια πεταγονται αναμεσα απο τους θαμνους και μολις με βλεπουν κανουν μεταβολη και εξαφανιζονται. Καθε προσπαθεια να τα αποθανατισω αποτυγχανει τραγικα.  Οι πορτες των σπιτιων ειναι στολισμενες με χρυσανθεμα και κολοκυθες ετοιμο ντεκορ για το Halloween.  Περιποιημενα παρτερια και φρεσκοκομμενο γρασιδι παντου.  Το τελειο φθινοπωρο;

Ισως, ξερεις ομως τι μου λειπει απο την εικονα του φθινοπωρου; Τα κυκλαμινα της Παρνηθας.  Αυτα που μαζευα μπουκεττακια και μαραινοντουσαν στα χερια μου μεχρι να τα παω στον παπου.

Προχωρηστε ευθεια και στριψτε αριστερα, τριτο σπιτι αριστερα, σαςπεριμενω!

Σας φιλω γκυκα.

Ellicott City Antique Shops

Για το Ellicott City εχουμε κανει αρκετες αναφορες στο παρελθον εδω.  Εχουμε κανει μια Κυριακατικη βολτα, εχουμε φαει στο εστιατοριο Tersiguel’s και σας εχω πει οτι ειναι μια παλια ιστορικη πολη αγγλικου στυλ.  Μια Κυριακατικη βολτα σημερα παλι μου δινει την ευκαιρια να σας πω μερικα πραγματα ακομα.

Κατ αρχας η μικρη αυτη πολη που χτιστικε το 1772 στις οχθες του ποταμου Patapsco ειναι αγαπημενος προορισμος τουριστων, αλλα και των κατοικων των γειτονικων πολεων της Washington, της Βαλτιμορης και της Columbia. Το μουσειο των τραινων, τα εστιατορια, αλλα κυριως τα antique shops μαζευουν τον κοσμο.

Εδω πρεπει να κανω μια διευκρινηση: Στο Αμερικα οταν λεμε αντικες, δεν εννοουμε Λουι Κατορζ, Λουι Κενζ κλπ. Λογικο ειναι, με διακοσια χρονια υπαρξης, το να βρεις κατι παλιο και καλοδιατηρημενο θα πρεπει να το εχει φερει καποιου ο προπαπος, απο την γηραια Ευρωπη. Οι αντικες ειναι περισοτερο “παλιατσαριες”.

Παρ’ολα αυτα μπορει κανεις να βρει πραγματα που τον ενδιαφερουν η κομματια για συλλογες.  Θελει ωρα και υπομονη, και συνηθως διαλεγω μια μερα καθε χρονο οταν ειμαι μονη, γιατι κανεις δεν εχει την υπομονη την δικη μου να χαζευει ποτηρια, τσαγιερες και παλιες πορσελανες με τις ωρες.

Αυτη τη φορα εψαχνα να βρω ενα μικρο οβαλ καθρεφτη με μπρουτζινο πλαισιο. Φυσικα δεν βρηκα γιατι παντα οταν ψαχνεις για συγκεκριμενα πραγματα, ποτε δεν τα βρισκεις. Καναδυο που μου τραβηξαν την προσοχη, ειχαν σπασμενο πλαισιο, η λεκεδες στον καθρεφτη.

Τα αντικερι στεγαζονται σε παλια πλινθοκτιστα σπιτια που μυριζουν μουχλα. Μαλλον η μιση μουχλα ειναι απο τα σπιτια και η αλλη μιση απο τα αντικειμενα. Απο ολα τα αντικερι, το αγαπημενο μου ειναι το Cottage Antiques. Δεν ειναι μεγαλο, αλλα εχει ενα πολυ συμπαθητικο παπου ιδιοκτητη ο οποιος οταν σε δει να κοιτας ενα αντικειμενο, σου κοβει την τιμη στην μεση, χωρις να του το ζητησεις. Προσωπικα εγω δεν ειμαι των παζαριων, αλλα αφου προσφερεται δε θα πω οχι. “Do you like it honey?  I will give it to you for thirty bucks” . Ο λογος για ενα βαρελακι απο δρυ πολυ φιν φον που καποιος το εφερε απο την Γαλλια (αφου η κιτρινισμενη ταμπελα απο κατω με τις οδηγιες χρησεως εξηγει πως φιαχνουμε eau de vie.  Το βαρελακι εχει στο πλαι και εξι δρυινα ποτηρακια του λικερ.  Η τιμη ηταν εξηντα δολλαρια στην ετικεττα. Το πηρα λοιπον. Μετα επεσε στο ματι μου σε εξι πιατα με χρυση μπορντουρα και ζωγραφισμενα διαφορετικα ψαρια μεσα. Ηταν εξαιρετικη πορσελανη.  Τα θελεις χανυ; Θα στα αφησω 55 . Δεν τα πηρα ομως.

Αλλο ενα εξαιρετο ευρημα ηταν το σιδερενιο καθικι.   Φαμπιουλους! Οτι χαζοκαθρεφτες μπορειτε να φανταστειτε ειδα εκτος απο αυτον που ειχα στο μυαλο μου.

Ακομα ανακαλυψα ενα καταστημα με ωραιες στοφες και θα ξαναπαω να τις κοιταξω με την ησυχια μου. Ο κυριως λογος ομως που σημερα πηγα στο Ellicott City ηταν για να επισκεφθω το Tea Room, Tea on the Tiber.  Και πηγα. Ομως αυτη ειναι μια εντελως αλλη ιστορια.

Ο ουρανος του Μερυλαντ ηταν καταγαλανος με λιγα ασπρα συννεφακια. Λιακαδα και ζεστη ακομα, και τα χρωματα δεν εχουν αρχισει να αλλαζουν στο Ellicott City. Τιποτα δεν συνηγορουσε στο γεγονος οτι μπηκε το φθινοπωρο και οτι οι μερες αρχιζουν να μικραινουν.  Ας κρατησουν οι καιροι!

Σας φιλω γλυκα.