Οδος Πατησιων (μερος πεμπτο)

Φτανουμε στο σημειο που η οδος Πατησιων αλλαζει προσωπο. Γινεται φαρδεια με διαχωριστικη νησιδα στη μεση.  Σταση Κεφαλληνιας.  Απο την γεφυρα που ξεκινησαμε, ως εδω ο δρομος ειναι πορωδης ασφαλτος που δεν εχει επιστρωθει απο την δεκαετια του ’50,  ειναι πιο στενος και πιο σκοτεινος. Σ’ αυτο βοηθανε και οι παλιες πολυκατοικιες που κρυβουν τον ηλιο, το καυσαεριο που τις εχει κανει μες τη μουτζουρα, και το γεγονος οτι πολλες εχουν ηδη παψει να συντηρουνται απο την δεκαετια του ’70.

Εδω η Πατησιων αλλαζει προσωπο. Οριογραμμες οι οδοι Αγιου Μελετιου και Φωκιωνος Νεγρη.  Στη βορεια γωνια Πατησιων και Αγ. Μελετιου ηταν ενα παλιο τετραοροφο που δε ξερω αν εχει γκρεμιστει. Εκει εμενε  ο Μιμης ο Πλεσσας που ηταν παιδικος φιλος της μαμας.  Το πιανο στα παιδικα παρτυ.  Η μαμα παντα λατρευε οτι εγραφε ο Μιμης Πλεσσας στην πορεια της καριερας του.

Στη νοτια γωνια χτιστικε προς τα μεσα του ’60 το συγκροτημα Μπροντγουεη με θεατρο (κατοπιν Δανδουλακη) και σινεμα.  Ειχε και μια σκοτεινη στοα με μικρες μπουτικ που με επιανε αγχος απο το σκοταδι και δεν εβλεπα την ωρα να ξαναδω το φως.

Πατησιων και Φωκιωνος Νεγρη η βιτρινα της Καλογηρου παντα με ομορφα κομματια. Την εποχη που ηταν ολα δικης της κατασκευης και δεν ειχε ακομα αρχισει να κανει εισαγωγες Πραντα.  Απεναντι στον ημιοροφο το περιφημο καταστημα με αποκριατικες στολες “Βιβη Τσαγανεα” .   Εκει η μαμα αγοραζε καπελα και περουκες για να συμπληρωνει τις στολες που μας εφιαχνε η ιδια με αγαπη και πολυ μερακι.  Απο τις πιο ομορφες δημιουργιες της, η μαρκησια μου,  η κολομπινα μου και η αμαζονα μου. Η λευκη περουκα, το μαυρο μαστιγιο και το καπελλο μου ηταν απο την κυρια Βιβη Τσαγανεα.

Σταση Κεφαλληνιας, σταση Αγγελοπουλου και σταση ΟΤΕ.

Δεξια και αριστερα μικρα και περιποιημενα καταστηματα με απολυτα αγαπημενα μου, τα παιδικα παπουτσια του Μουγερ και του Σιμι.

Ο κινηματογραφος Αελλω στην σταση Κεφαλληνιας ηταν ενα no no.  Μας ελεγαν να μη παμε εκει γιατι θα μας πιασουν το μπουτι (για να το πω ευγενικα) και λεγοταν οτι κατα τη διαρκεια των προβολων επαιζαν και τσοντες.  Δε ξερω, γιατι δεν πηγα, αλλα το να εισαι σε φισκα τρολευ  Ομονοια – Πατησια δεν ηταν πιο ασφαλες.  Αυτο το ξερω.

Σταση Κεφαλληνιας.  Το δεσποιναριον ερχεται στη ζωη στην κλινικη του γιατρου Χριστοφορακου.  Στην ιδια κλινικη βλεπει το φως του κοσμου και η μικρη Τινα τεσσερα χρονια μετα.

Αφηνουμε αριστερα το “Μικρο Πολυτεχνειο”  σημερα καταστημα νεωτερισμων Μαρκς εντ Σπενσερ αν δε κανω λαθος.  Το Μικρο Πολυτεχνειο ηταν ανωτερα σχολη εργοδηγων και επαιξε σημαντικο ρολο στην εξεγερση του Νοεμβρη 1973.

“ΟΤΕΕΕΣ Αλεξαντραααας” φωναζε ο εισπρακτορας απο το μικροφωνακι στην χαρακτηριστικη του θεση διπλα στην πισω πορτα. Για μας που πηγαινοερχομασταν καθημερινα η πιθανοτητα να συνανταμε τους ιδιους εισπρακτορες στις ιδιες γραμμες ηταν μεγαλη. Ενας μαλιστα θυμαμαι σε διαδρομες και ωρες  που δεν ειχαν πολυ κινηση, εβγαζε ενα κεντημα και κεντουσε σταυροβελονια.

Ανωτατη σχολη Οικονομικων και Εμπορικων Επιστημων (παλιοτερα Ανωτατη Εμπορικη). Εδω διδασκε Αστικο δικαιο ο θειος ο Κωστας Φ. Τον θειο Κωστα τον θεωρουσα σοφο με το παιδικο μου μυαλο.  Γιατι ολοι οι μεγαλοι τον ελεγαν αυθεντια και γιατι ειχε εκεινο το ατημελητο μουρτζουφλο υφος, που ομως γινοταν γλυκο οταν του μιλουσα. Ειχε υπομονη ο θειος με το δεσποιναριον και απαντουσε σε ολες τις ερωτησεις του. Τις μαζευε το δεσποιναριον γιατι δεν εμπιστευοταν αλλους σε υπαρξιακα προβληματα οπως γιατι τα Χριστουγεννα δεν ειναι την πρωτη του Γεναρη.  Ο θειος Κωστας εμενε λιγο πιο κατω στην οδο Κανιγγος και οι μεγαλοι ελεγαν οτι ειχε κανει ειδικη ενισχυση στα πατωματα του διαμερισματος για να αντεχε το βαρος των βιβλιων του. Ο θειος ειχε τεραστια αγαπη στις θεωρητικες επιστημες και μια ειρωνια για τις θετικες.  Οταν του ανακοινωσα σε μια απο τις επισκεψεις μου οτι θα γινω μαθηματικος, μου ειπε οτι το προβλημα του λαγωου και της χελωνας εχει προ πολλου λυθει και οτι καλυτερα να γινω νομικος για να διαπρεψω.  Το ιδιο μου ελεγε αργοτερα και η φιλολογος μου η Κομησσα αλλα τους την εσκασα.

Αφηνουμε αριστερα και πανω το πεδιον του Αρεως με το περιφημο Γκρην Παρκ του Γιωργου Οικονομιδη και αργοτερα του Αλκη Στεα.  Φοβερες γρανιτες τα καλοκαιρια.  Κι εκεινο το παλκο, ετσι μου ερχοταν να ανεβω και να συστηθω και με κραταγε η μαμα.

Δυο δρομοι που θα θυμομαστε παντα ειναι οι οδοι Χευδεν και Δεριγνυ.  Καποια ανοιξιατικη μερα δινουμε ραντεβου στη Δεριγνυ με τα παιδια της παρεας.  Τα αγορια πανε στη Δεριγνυ και περιμενουν. Η Ντανυ κι εγω συναντιομαστε στην Χευδεν και περιμενουμε νευριασμενες γιατι τα αγορια αργουσαν. Δεν ειχαμε και κινητα βλεπεις.  Ειδαν κι αποειδαν τα αγορια και αποφασισαν να κοιταξουν πιο περα. Μας βλεπουν στη Χευδεν ετοιμες για καυγα.  Που ειπαμε να βρεθουμε; ρωτα ο Γιωργος με ολη την υπομονη που του ειχε περισεψει.  Δεριγνυ απανταμε με ενα στομα.  Απο τοτε,  ακομα και σημερα ακουμε την ιδια ιστορια και απο τον Γιωργο και απο τον Ερρικο οταν θελουν να υπερβαλλουν για την πολυπλοκοτητα της γυναικειας σκεψης. Πφ!

Αρχαιολογικο μουσειο Αθηνας. Αυτα τα ωχρα και τα τερακοτα χρωματα ηταν παντα τα αγαπημενα μου.

Το Ακροπολ Παλλας που προσφατα τυλιχτηκε στις φλογες ηταν αφορμη να γραψω την δικη μου ιστορια της οδου Πατησιων.  Ψαχνοντας στο Γκουγκλη για φωτογραφιες οι περισσοτερες ειναι αυτες της πυρκαγιας,  τι κριμα.  Αριστερα το αρχαιολογικο μουσειο της Αθηνας,  νεοκλασσικο στολιδι που χρονολογειται απο τα μεσα του δεκατου ενατου αιωνα.

Το τρολλευ περνα εξω απο το Μετσοβιο Πολυτεχνειο.  Ειναι καλοκαιρι του 1992. Τα ματια  δακρυζουν. Πολυ το νεφος σημερα παρατηρει ο συνεπιβατης. Ναι απαντω. Ενας βρωμοτσιγκος σκεπαζει το κτιριο της Πρυτανειας μετα τη φωτια του περασμενου Οκτωβρη. Κλαιω για τις καταστροφες.

Το τρολλευ περνα μπροστα απο το Πολυτεχνειο.  Εδω ειναι στο σχολειο του θειου του Γιαννη και του Νονου μου δειχνει η μαμα.  Τοτε θα ερθω κι εγω εδω οταν μεγαλωσω.  Η μαμα χαμογελα.

Η μαμα και ο μπαμπας δακρυζουν οταν το ονομα μου φιγουραρει στις λιστες των επιτυχοντων στο ΕΜΠ.  Ο χωρος ειναι τοσο δικος μου πια.  Το αιθριο της αρχιτεκτονικης, το αμφιθεατρο των Χημικων,   τα εργαστηρια στου Γκινη.  Η καφετερια στο Πρυτανειο,  ο Λιβανεζος που με κυνηγουσε χερι ποδαρι, τα πηγαδακια, οι σπιουνοι, οι πορωμενοι με τα αμπεχωνα, τα ταγαρια.  Θα μπορουσα να γραψω ολοκληρο βιβλιο για τα χρονια στο ΕΜΠ. Αργοτερα μεταφερθηκαμε στου Ζωγραφου.  Που δεν ειχε την αιγλη του Πολυτεχνειου.  Ισως μια αλλη φορα.  Εκει γνωρισα σημαντικους ανθρωπους που εχουν μεινει για παντα σημαντικοι στη ζωη μου. Δε μ’ αρεσει να αραδιαζω ονοματα.

Το Πλαισιο, η Στουρναρα, τα Εξαρχεια λιγο πιο πανω.

Απο την σελιδα της σχολης αρχιτεκτονων του ΕΜΠ.  Σχεδιο Καυτατζογλου.

Σκουπιζω τα ματια που δακρυζουν .. απο το νεφος και κοιτω δεξια. Το διαμερισμα της θειας της Ελενιτσας που πηγαινα τα μεσημερια για να δω τα ξαδερφια μου τον Νεστορα και την Τζελη που ειχα τελειωσει την Νομικη και εκαναν μεταπτυχιακα.  Κι επειδη ηταν κεντρο ολοι οι φιλοι τους ηταν εκει μιλωντας για νομικα θεματα και ημουν σα ψαρι εξω απο τα νερα του.

Να και η παλια Ιταλικη σχολη. λα σκοαλα Ιταλιανα, που αργοτερα μεταφερθηκε στα Πατησια λιγο πιο πανω απο την Κλωναριδου.  Το φροντηστηριο Γνωμων οπου λατρεψα τους γεωμετρικους τοπους.  Το καταστημα Μινιον με τις μπλε ρουα ποδιες του Τσεκλενη, που δεν πηγαιναμε γιατι δεν αρεσε στη μαμα.  Προτιμουσε τον Λαμπροπουλο, τον Στρατηγιου και την Αθηναια, ηταν μαλλον θεμα στατους.  Τι να πω. Το τρολλεϋ στριβει αριστερα για την πλατεια Κανιγγος.  Αφηνουμε δεξια τα Χαυτεια, του Λουμιδη που μοσχοβολαγε ο καφες καθως το αλεστηριο δε σταματαγε ποτε, το καθαριστηριο που πρωτο εφερε αυτοματο μηχανημα που διπλωνε πουκαμισα, το φαρμακειο του Μπακακου, ενα σαλεπιτζιδικο σε μια στοα που με εφερνε ο παπους για λουκουμαδες.  Τον εφημεριδιπωλη να φωναζει, εφημεριδεες, πρωϊνες, απογευματινες, βραδυνες, επικαιρα, η Δομηηηηη!!!! Ο παπους αγοραζει τη Χρυσα Παραδειση σε τευχη και αργοτερα τα δενει για να μαθει το δεσποιναριο να μαγειρευει.  Αγοραζει και την Δομη που βρισκεται ακομα στο σπιτι της μαμας. Αγοραζει και την γκοφρεττα με τις σημαιες αλλα παλι ατυχια..  την εχουμε!  Αγοραζει και μια μπιτερ και μια κροκαν Παυλιδου.

Το τρολλεϋ στριβει αριστερα  και το ταξιδι τελειωνει.

Απο τα ανθεστηρια στον Προμπονα στη Γεφυρα.

Απο το εργοστασιο στο Παρκο.

Απο αστικη Αθηνα σε γκετο αλλοδαπων.

Απο εξοχη σε πολη.

Απο εμπορικος δρομος σε κατεβασμενα ρολλα.

Δε ξεφυγα ουτε δεκα μετρα απο την Πατησιων. Αν ξεφευγα θα ηθελα αλλες δεκα αναρτησεις.  Ισως και παραπανω. Πιστευω οτι εζησα το δρομο στην αρχη της παρακμης του μα προλαβα να δω και ομορφιες.  Οπως και ναχει οταν περνας τα παιδικα και εφηβηκα σου χρονια κανοντας καθε μερα την ιδια διαδρομη, ο δρομος γινεται  κομματι της ζωης σου.

Κι ενω ανοιξα τα φτερα και πεταξα μακρυα, και περπατησα απο την λεωφορ Σινκο ντε Μαϊο μεχρι την Μπουλεβαρ ντε Σανζ Ελυζε, και απο την Φιφθ Αβενιου μεχρι το Νιεφσκι Προσπεκτ, καθε φορα που ξαναγυρνω στην οδο Πατησιων, αυτο το ευλογημενο το νεφος μου φερνει δακρυα.

Σας φιλω γλυκα.

Πη Ες . Τη σειρα αναρτησεων με τιτλο “Οδος Πατησιων” αφιερωνω στη μαμα μου που ειναι μια βερα Πατησιωτισσα για ογδοντα εννεα συναπτα χρονια.

About these ads

21 comments on “Οδος Πατησιων (μερος πεμπτο)

  1. luna says:

    axx despoinaki mas kalo me tis uperoxes perigrafes sou!!!

    den exw idea apo Pathsiwn, omws taksidepsa mazi sou, htan Fantastiko!!!
    ta filia mou

    • despinarion says:

      Λουνα μου. Εδω και χρονια ερχεσαι και διαβαζεις και παντα εχεις ενα καλο λογο. Σε ευχαριστω παρα πολυ. Ειδικα αυτες οι αναρτησεις ειναι απο τις πιο αγαπημενες μου κι ας μην αφορουν πολυ κοσμο. Σε φιλω κι εγω πολυ.

  2. An-Lu says:

    Εγω παλι, που ζω την Πατησιων τα τελευταια 11 χρονια, αλλοτε ως φιλοξενουμενη και αλλοτε ως τουριστρια…δεν εχω να προσθεσω τιποτα! Σε φιλω!

  3. Εvie says:

    Με τις 5 ωραιες αναρτησεις σου Δεσποινα περπατησα μαζι σου, προτιμησα να μην παρω το τρόλεϊ επίτηδες για να θυμηθω πολλα που ειχα ζησει και έχω ξεχάσει, ορισμένους κάθετους δρόμους, στάσεις, στοές, ονόματα κινηματογράφων, και τι δεν μου θυμησες!!!!!!!

    Τον ερωτα που εμενε στην Ιακωβιδου και Πατησιων και την παρεα που καναμε στον Αγιο Λουκα.

    Το θεατρο των Καλουτα φιλες της μαμας μου, την Πλατεια Κολιατσου που εμεινα ως
    Καναδεζα επισκέπτρια κι εμαθα να μην συγκατοικω με κανέναν συγγενη οσο κι αν θελει ο Πλατειοκολιατσος συζυγος.

    Την Πλατεία Αμερικής όπου έπαιζα με την καλλίτερη μου φίλη τα καλοκαίρια, εκεί είχα γνωρίσει τον Κ. Ρενέ, γνωριμίες της Κας Μαρίας Γεωργουλοπουλου, μαμά της φίλης μου Καιτης. Εκεί από πίσω στην γωνία είχε γίνει ένας κινηματογράφος, αλλα δεν θυμάμαι την ονομασία του.

    Όλα τα διάβασα με μεγαλη συγκίνηση και δάκρυ, δεν θα καταχραστώ άλλο τον χώρο σου, είναι πάρα πολλά αυτά που θέλω να γράψω.

    Να χαίρεσαι την ωραια Κυρία βέρα Πατησιωτισσα με υγεία και χαρά !!!

    Καλή Χρονιά!

  4. despinarion says:

    Αγαπημενη Ευη. Περπατησες κι αγαπησες στην παλια μου γειτονια; Χαιρομαι που μοιραστηκες και τις δικες σου αναμνησεις εδω. Και γυσικα δεν καταχρασαι τον χωρο μου. Τωρα δε ξερω αν μιλαμε για τον ιδιο κυριο Ρ. που τον υπεραγαπουσα. Ειχε καταστημα οπτικων στην Πανεπιστημιου κι εφιαχνε τα γυαλια του στραβου δεσποιναριου απο 8 χρονων.

  5. margarita says:

    εχεις απολυτο δικιο.. οποιος δεν εχει περασει τη ζωη του στο τρολλευ Ομονοι α- πατησια δεν ξερει τι θα πει – βαζω χερι- . νασαι καλα . μια ευκαιρια να θυμηθω τι ομορφα που ειταν τα χρονια εκεινα, με τη Κοκετα, το Μουγερ την Αττικα την Αθηνα την Ελληνιδα την Αλεξαντρα,, τους καθετους και του παραλληλους δρομους μιας ζωης . Και το νεφος και την προφαση ιδιοκατοικισης που μας εδιωξε.. φιλια

    • despinarion says:

      Επισης θα μπορουσα να γραψω ολοκληρη αναρτηση με οασ εχω δει να γινονται μεσα στα τρολλεϋ. Τωρα ευτυχως ο καθενας πασπατευει απο ενα κινητο η ενα εμ πη θρη. Τωρα πια ακους τα του οικου τους θες δε θες σε συνομιλιες που αρχιζουν ως εξης, ελα ρε μ.. ειμαι στο τρολλεϋ. Φιλια Μαργαριτακι, ησουν η καλυτερη συνεπιβατις.

  6. dekal says:

    Ξημερώνει Κυριακή κι εγώ ακόμη περπατάω μαζί σου στην οδο Πατησίων. Δεν ξέρω πως εγινε και δεν τα ειχα δει τα “κομμάτια” της Πατησίων σου και τα διάβασα τώρα ολα μαζί.
    Πατησιων 261 σχεδόν γωνία με Σκιάθου στην Πλατεία Κολιάτσου ηταν το σπιτι μας οταν πηγαινα στο Δημοτικό (στη Νέα Φιλαδέλφια με συμμαθητή Κανάκη της οικογένειας των παγωτων)Το επομενο Φιλαδελφέως και Μιχαήλ Νομικου που ηταν το στενάκι απεναντι απο το θεατρο Καλουτά. Εκει σε ενα ισογειο εκαναν προβες οι Aphrodite’s Child με τον άγνωστο τοτε Ντεμη Ρουσσο. Καθομουν τα καλοκαιρια και τους ακουγα κάτω απο το ανοιχτό παραθυρο για να μη με δουν.Το επομενο Θάσου και Δροσοπουλου απεναντι απο τον κινηματογραφο Φιλιπ. Στον κινηματογραφο Κνωσσός εβλεπα τις ελληνικές ταινιες μολις εβγαιναν. Πρώτη Γυμνασίου στο 8 Γυμνάσιο στη Νικοπόλεως. Τις υπολοιπες ταξεις στο 6ο Σύρου και Επταννήσου αρχικά και μετά στην Βελβενδους.Βόλτες στη Φωκιωνος Νέγρη και ψώνια στο Σοτρις αλλά και στην πρώτη μπουτικ τη darling διπλα απο το cine Negro που πηρα την πρωτη μου ζυπ κυλότ. Απαραιτήτως μαύρο λουστρινάκι απο το Μουγερ και Παχνίδια απο τον Τσοκά νομιζω γωνία με την Ιθάκης? Αστυνομικές ταινίες στο Ατθίς Πατησίων 151 απεναντι απο το ΑΕΛΛΩ http://www.cinefilip.gr/gr_athina_043_Atthis.htm αλλά και στο ΑΘΗΝΑ λιγο πιο κάτω. Και αργοτερα ως φοιτήτρια στην Αλκυονίδα βεβαιως βεβαίως…Η μαμα μένει ακόμη Τενέδου σχεδόν γωνία με Πατησίων στην Πλατεία Αμερικής. Το σινέ ΑΤΤΙΚΑ γκρεμιστηκε.Απο τη βεράντα της βλέπω διαγωνίως την πολυκατοικία του λαχείου της Ενώσεως Συντακτών. Κι εγώ αφου περπάτησα οπως κι εσύ σε αλλους δρομους της Μαδρίτης και των Βρυξελλών ξαναγύρισα μετά απο 20 χρονια απουσιας σε ενα κάθετο της Πατησίων. Οδος Στουρνάρη τη λέμε τώρα οπως ειναι και το σωστό.Τοτε παρεπεμπε στο στουρνάρι και την ελεγαν Στουρναρα. Και που και που παω βολτα με το σκύλο στον κήπο του Αρχαιολογικού Μουσείου και επιστρέφω μεσω ΕΜΠ μπαίνω απο την πορτα της Τοσιτσα για να βγώ Στουρνάρη ριχνοντας μια ματιά στο κτηριο Αβέρωφ και Γκίνη…. σε φιλώ γλυκά

  7. despinarion says:

    Δεσποινακι μου! Ποσο κοντα περασαμε και ουτε μια καλημερα. Θασου και Δροσοπουλου, μα σιγουρα θα εχουμε διασταυρωθει οταν πηγαινα στης Ντανυς, Και σε θαυμαζω που εισαι μια Αθηναια για παντα κι εσενα και τη φιλη μου την Κικη που μενει λιγο πιο κατω. Δε σας ρουφηξε το προαστειο. Στουρναρη και Πατησιων ηταν καποτε ενα σαντουϊτσαδικο που εφιαχνε τεραστια τοστς παντοφλες. Και αφου τα εψηνε τα ανοιγε κι εβαζε μια κουταλια ρωσσικη σαλατα μεσα. Πληγμα στις καφετεριες των σχολων μας. Σε φιλω κι εγω!

  8. Φωτεινή says:

    Για μένα Πατησίων σημαίνει οδός 28ης Οκτωβρίου. Πρωτοετάκι το 1980 με ένα οδηγό Αθηνών παραμάσκαλα, σαν αυτούς που είχαν οι ταξιτζήδες, έψαχνα επί της 28ης Οκτωβρίου να βρω την Πατησίων. Τα νεύρα μου!!!!
    Όμως α π ό λ α υ σ α τη διαδρομή, κάθε μέτρο, κάθε στάση, σαν να την έβλεπα σε μια ασπρόμαυρη ελληνική ταινία.
    Ψάξε λίγο τις αναμνήσεις σου να μας ταξιδεψεις κι αλλού, πλιιιιζ!
    Φιλιά πολλά

    • despinarion says:

      Τι γλυκουλα που εισαι συναδελφισσα (καιρο ειχα να χρησιμοποιησω τη λεξη) Χαιρομαι που σου αρεσε κι εγω την ευχαριστηθηκα τη διαδρομη. Το θεμα ειναι οτι σε κατι τετοια ποστς ξεδιπλωνεις τον εαυτο σου παραπανω απο οσο θελεις. Και μετα απο αυτο δε ξερω ακομα αν θελω. Βλεπουμε Φωτεινουλα. Σε ευχαριστω!

  9. x says:

    χαιρομαι για το ποστ που αφορα τη γειτονια που γεννηθηκα (πριν 44 χρονια) κ μεγαλωσα κ ακομα (μισο)ζω αφου εκει αγορασα το σπιτι που τωρα ειναι το γραφειο μου.πανω στην αγαπημενη μου πατησιων, στο μελαθρο,ανω πατησια.ευχαριστω και καλη χρονια

  10. despinarion says:

    Κι εγω χαιρομαι αγαπητε/η χ που διαβασατε τις αναρτησεις και γραψατε ενα τοσο ευγενικο σχολιο. Καλη Χρονια και σε σας. Πατησιων Μελαθρον, ομολογω οτι ηταν παραλειψη που δεν το ανεφερα.

  11. Maria says:

    …Φτάνει, Τη χώρα που μου λες, τη γνώρισα, την είδα,
    Τη γαλανή (μακρινή τη λέω εγώ) πατρίδα σου έχω κι εγώ πατρίδα..

    Δεσποινούλα μου ο χρόνος που ξόδεψες στην Πατησίων, μου’φερε πολλές αναμνήσεις.Να είσαι πάντα καλά και να κάνεις νοερά ταξίδια στην παλιά Πατησίων γιατί τώρα πια τίποτα δεν είναι ίδιο.
    Πάντα με αγάπη

    • Maria says:

      ΥΓ.
      Δεσποινούλα μου, με λύπη διάβασα το αρθράκι “περί Πατησίων” στο Protagon:

      http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=12188

      Σε παρακαλώ διάβασέ το, έστω κι αν λυπηθείς, όσο κι εγώ αλλά δυστυχώς η αλήθεια είναι πικρή…

      • despinarion says:

        Μαρια μου το διαβασα, δυστυχως την ξερω την αληθεια. Και οταν ειναι ο δρομος που γεννηθηκες και μεγαλωσες, ειναι ακομα πιο πικρη.

  12. Αλεξάνδρα Λέκκα says:

    Ολα τα κείμενά σας ήταν υπέροχα, αληθινά και συγκινητικά – σας ευχαριστούμε!

  13. Kvstaw M. says:

    Αγαπητο Δεσπιναριο, καλο απογευμα.
    Τυχαια μπηκα στο μπλοκ σου και διαβασα και τις 5 ενοτητες για την Πατησιων και τα Πατησια. Σαν Πατησιωτης (Τερμα Πατησιων) απο το 1950 που γεννηθηκα μεχρι το 2004 που εφυγα απο τη περιοχη, πραγματικα ταξιδεψα μαζυ σου νοερα και με εκανες να αναπολησω τις ομορφιες της περιοχης μου αλλα και της οδου Πατησιων. Αν μου επιτρεπεις, θα ηθελα να κανω καποιες επισημανσεις προσθηκες ετσι ωστε οι νεοτεροι να μαθουν καλυτερα και με μεγαλυτερη ακριβεια την Πατησιων, παντα ΠΑΝΩ στη Πατησιων και ουτε δεκα μετρα πιο μεσα οπως γραφεις.
    Γραφω με ΚΕΦΑΛΑΙΑ γραμματα τις προσθηκες.
    Ενοτης 5

    Σταση Κεφαλληνιας, σταση Αγγελοπουλου και σταση ΟΤΕ.

    Δεξια και αριστερα μικρα και περιποιημενα καταστηματα με απολυτα αγαπημενα μου, τα παιδικα παπουτσια του Μουγερ και του Σιμι ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΣΟΚΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΣΤΕΛΝΑΝ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ.

    Ο κινηματογραφος Αελλω στην σταση Κεφαλληνιας ηταν ενα no no. Μας ελεγαν να μη παμε εκει γιατι θα μας πιασουν το μπουτι (για να το πω ευγενικα) και λεγοταν οτι κατα τη διαρκεια των προβολων επαιζαν και τσοντες. Δε ξερω, γιατι δεν πηγα, αλλα το να εισαι σε φισκα τρολευ Ομονοια – Πατησια δεν ηταν πιο ασφαλες. Αυτο το ξερω.
    ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΗΣΑΝ ΟΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΙ ΑΤΘΙΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΜΩΝΥΜΟ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΣ ΕΦΑΜΙΛΛΟ ΤΟΥ ΚΑΝΔΗΛΩΡΟΥ ΣΤΗ ΠΛ.ΑΜΕΡΙΚΗΣ.
    Σταση Κεφαλληνιας. Το δεσποιναριον ερχεται στη ζωη στην κλινικη του γιατρου Χριστοφορακου. Στην ιδια κλινικη βλεπει το φως του κοσμου και η μικρη Τινα τεσσερα χρονια μετα.

    Αφηνουμε αριστερα το “Μικρο Πολυτεχνειο” σημερα καταστημα νεωτερισμων Μαρκς εντ Σπενσερ αν δε κανω λαθος. Το Μικρο Πολυτεχνειο ηταν ανωτερα σχολη εργοδηγων και επαιξε σημαντικο ρολο στην εξεγερση του Νοεμβρη 1973.
    ΣΤΑΣΗ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΧΕΥΔΕΝ ΤΟ ΘΕΡΙΝΟ ΣΙΝΕΜΑ ΑΘΗΝΑ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΕΓΙΝΕ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΓΙΝΕ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΡΟΥΧΩΝ

    Συνεχιζω τα σχολια για τις αλλες ενοτητες.
    Σε ευχαριστω
    Κωστας Μ.

  14. Kωστας Μ. says:

    Αγαπητο Δεσπιναριο.
    Εκανα ενα μεγαλο λαθος στη διευθυνση του Email μου.
    το σωστο ειναι MAVKOS1@HOTMAIL.COM
    Εφ οσον το παρεις απαντησε μου στο σωστο Email.
    Εαν δεν το παρεις θα το ξαναγραψω.
    Κωστας Μ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s