ταξιδι στην ανατολικη πελοποννησο – Τυρος (κλεψαμε την παρασταση)

η παραλια Τυρου

Φευγοντας απο το Ναυπλιο κατηφοριζουμε νοτια περνωντας μεσα απο το Αστρος.  Οι δαντελωτες ακτες της ανατολικης Πελοποννησου ειναι υπεροχες. Ποια Κοστα Αμαλφιτανα μου λες;  Δεκα φορες πιο ομορφες ειναι αυτες.  Τον ιδιο δρομο τον εχω κανει αρκετες φορες στη ζωη μου, αρχιζοντας απο δεκα χρονων κοριτσακι.  Πηγαμε δυο φορες και μειναμε καλοκαιρια στον Τυρο τοτε. Οταν ο κεντρικος δρομος περναγε απο την παραλια, πριν γινει η παρακαμψη. Οταν ο Τυρος ειχε μια ταβερνουλα ολη κι ολη που ηταν και καταστημα γενικου εμποριου. Σαπουνια, οσπρια, χαρτικα. Οταν ο Τυρος δεν ειχε ξενοδοχεια.

Μειναμε στο σπιτι του καπεταν Μαστορακη που που νοικιαζε δωματια.  Γυρω γυρω απο μια αυλη με σταυλους,  με μποστανια, με μελισσια.  Να,  μια ετσι εκανες, κι εβγαινες στον παραλιακο δρομο.  Και η ακτη με τα βοτσαλα απλωνωταν απεραντη κι ολη δικη σου.  Ειμασταν εμεις, η θεια Νικη με τα παιδια και δυο μεγαλοκοπελλες που παραθεριζαν εκει κι εμεναν στην Αθηνα στην πλατεια Κολιατσου.  Εκει τις γνωρισαμε.

Γεματη αμαδες η παραλια, ηταν απο αυτες τις πλακουτσωτες , κι εμεις ειχαμε βρει δουλεια καθημερινα. Ποιος θα κανει τα πιο πολλα γκελ στα κυμματα. Κραταγαμε και πρακτικα.

Τελευταια φορα που πηγα στον Τυρο ηταν στα δεκαοχτω μου. Μολις  ειχα δωσει εισαγωγικες εξετασεις στο Πολυτεχνειο και πηγαμε μερικες μερες με την μαμα, τον μπαμπα και την Τινα.   Ο Τυρος ειχα αλλαξει αρκετα.  Η παρακαμψη ειχε κοψει την κυκλοφορια στην παραλια. Ομως ειχαν χτισει δωματια πανω απο τα παραλιακα μαγαζια τους που ηταν τωρα αρκετα, κι ετσι νοικιασαμε δυο.  Οι Μαστορακηδες χαρηκαν που μας ειδαν. Εκεινες τις μερες  παντρευαν την κορη τους και μας καλεσαν στο γαμο.

Με μεγαλη μας χαρα δεχτηκαμε την προσκληση. Αρχισαμε τις γιορτες απο νωρις το πρωϊ.  Εγω που ημουν σε ηλικια παντρειας συμφωνα με τα εθιμα του χωριου θα ακολουθουσα τη νυφη στο σπιτι της οπου θα μεταφερανε με γαϊδουρια τα προικια και θα τα ανοιγανε.  Εμεινα να κοιτω τα υφαντα της προικας.  Βεβαια εγω ουτε παντρειες ειχα στο μυαλο μου ουτε προικες.  Θα ελεγα οτι το εβλεπα ολο αυτο σαν πανηγυρι.  Η νυφη εβγαλε απο ενα σεντουκι ενα ταγαρι που ειχε υφανει ιδια. Μου το χαρισε λεγοντας μου. Να το γεμισεις λιρες πριν παντρευτεις και να εισαι καλοτυχη.  Αυτο πραγματικα με συγκινησε.

το ταγαρι το κρατησα για παντα.

Ξαναγυρναμε στην αυλη του πατρικου της νυφης οπου ειχαν αρχισει τα κερασματα.  Ολοι γυρω γυρω καθισμενοι σα σε μια αυλη θαυματων και να περναν οι κορες με τους δισκους. Πρωτα Το γλυκο.  Ολοι απο το ιδιο κουταλι. Με επιασε λιγο σιχαμαρα, αλλα δεν ηθελα να φανω αγενης.  Σκεφτηκα οτι η πολλη ζαχαρη σκοτωνει τα μικροβια.  Μετα ηρθαν τα κρασια. Αλλα πολλα κρασια. Η Τινα μολις 14 δεν επινε. Εγω ομως η μεγαλη!!!  Πιες κι αυτο πιες κι εκεινο και ” Αντε και στα πιδελοιπα μααα”  να ευχονται οι γιοι στη μανα τους στα τσακωνικα.  Να μη τα πολυλογω, ηρθε το δεσποιναριον κι εγινε σκνιπα. Μα εντελως σκνιπα.

Κατα τις 3 το μεσημερι παμε στα δωματια μας να ξεκουραστουμε γιατι στις 6 ηταν να παμε στο γαμο.  Το δεσποιναριον επεσε τεζα οπως ηταν φυσικο.   Στις 6 που εφυγαν οι αλλοι για το γαμο το δεσποιναριον κοιμοταν του καλου καιρου. Στις 6:30 ομως, ξυπνησε!  Και αναρωτηθηκε που πηγαν οι αλλοι.  Βουταει το μαγιω που βρηκε μπροστα του κι ενα πορτοκαλι μπουρνουζι μινι, τα φορα και παιρνει δρομο για την εκκλησια, ακομα τρικλιζοντας.

Φτανω στην εκλησια με περιβολη πλαζ.  Μολις ειχε τελειωσει ο γαμος και στο προαυλιο τα οργανα ηταν στημενα για να παιξουν μεχρι πρωϊας.   Προχωρω προς τους δικους μου.  Ο κοσμος δεν κοιταγε πια τη νυφη αλλα το λωλο! Παρ’ ολη τη ζαλουρα μου, δε θα ξεχασω ποτε την εκφραση στα ματια τους οταν με αντικρυσαν ετσι.   Για δυο δευτερολεπτα κοκκαλωσαν και μετα επιστρατευσαν ολη τους την ψυχραιμια.  Με παιρνει ο μπαμπας απο το χερι και με οδηγει σιγα σιγα πισω.  Βαλε το φουστανακι σου μου λεει και ελα κατω στο καφενειο.  Μετα απο δυο καφεδες αρχισα να συνερχομαι και να εχω τυψεις.  Ξαναγυρναμε στο προαυλιο της εκκλησιας.   Εκει πηγε η καρδια μου στη θεση της γιατι οι νιοπαντροι και η οικογενειες τους αστειευτηκαν για το συμβαν και συνεχισαμε ολοι μαζι τη διασκεδαση. Εγω χωρις κρασι!

Αυτη την τρελλη ιστορια σκεφτομουν φετος τον Αυγουστο οπως αφηναμε πισω το Αστρος και ακολουθουσαμε  το δρομο κατα μηκος της δεντελωτης παραλιας.

Η παραλια Τυρου εχει αλλαξει  παρα πολυ.  Τοσα μαγαζια, τοσα σπιτια, αδυνατον να αναγνωρισω χωρους και πραγματα.  Εκεινο που με χαροποιησε ειναι οτι η παραλια καθεαυτη, ειναι ιδια. Ουτε μπαζωματα, ουτε εξωραϊσμοι.  Μονο μερικες ψαθινες ομπρελλες.   Πηρα μια αμαδα και βαλθηκα να μετρω τα γκελ.

Ρωτησα ενα γεροντα αν ξερει να μου πει που ειναι το σπιτι του Μαστορακη. Του καπετανιου με ρωτα. Ναι!  Μου εδειξε και πηγα. Μα που ειναι η αυλη, που ειναι τα χαγιατια, τα μελισσια;  Τιποτα δεν εχει μεινει απο το σκηνικο με τα κερασματα!  Δεν βρηκα κανενα, δεν αναγνωρισα τιποτα.  Σκεφτομαι καμια φορα αν ειναι καλο να ψαχνουμε να ζωντανεψουμε παλιες εικονες  η ειναι προτιμωτερο να προσπερναμε  και να πηγαινουμε παρακατω.

Το ταξιδι συνεχιζεται,

σας φιλω γλυκα.

About these ads

6 comments on “ταξιδι στην ανατολικη πελοποννησο – Τυρος (κλεψαμε την παρασταση)

  1. My blueprint says:

    Απίστευτο περιστατικό!!! Πάντως αν τους έβρισκες φέτος σίγουρα θα σε θυμόταν οι άνθρωποι.
    Καλημέρα μεθυσμένο Δεσποινάκι!

  2. όπως τις έζησες τις στιγμές έτσι να τις αφήσεις.. κρύβει απογοητεύσεις το ξαναζωντάνεμα !! πανέμορφη αφήγηση δεσποινάκι, ξεκαρδιστικό το περιστατικό!!!!!!!
    έχω συνδέσει κι εγώ τον τυρό με πολύ δυνατές συγκινήσεις πίσω στο ’86 :)
    φιλιά πολλά
    καλορίζικη η αλυσίδα δεσποιναρίων :)))

  3. despinarion says:

    Γιωργο μου γεια σου. Ξερεις οταν ειδα οτι δεν τους βρηκα με την πρωτη δε ρωτησα αλλο, σα να φοβομουν οτι θα ακουγα κατι κακο. Μπηκα στο αυτοκινητο και συνεχισα νοτια. Ευχαριστω πολυ!

  4. natalia says:

    ό,τι γράφεις, το γράφεις με αγάπη, γι’ αυτό και είναι πάντα εξαιρετικό…

    το οδοιπορικό σπέσιαλ, μέσα από αγαπημένες μου περιοχές και αρκετές παιδικές αναμνήσεις επίσης

    καλορίζικο το “άσπρο”, δεσποινάκι

  5. despinarion says:

    Καλωστο Ναταλακι! Ευχαριστω για τα καλα σου λογια! Περασες κι εσυ απο κει!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s